INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2009 r. (data wpływu 21 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca, jako jednostka budżetowa, został upoważniony przez zarządcę dróg – Prezydenta Miasta do prowadzenia spraw w jego imieniu. Uchwałą Rady Miasta z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania na terenie Miasta ustalono strefę płatnego parkowania i wprowadzono opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na terenie tej strefy. Wnioskodawca w imieniu Prezydenta Miasta – zarządcy dróg będzie pobierał opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania w wyznaczonych miejscach.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonych miejscach podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy opłaty pobierane na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13b ust. 7 ustawy o drogach publicznych za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonych miejscach nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W myśl art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zmianami) korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Wyznaczenie strefy płatnego parkowania, wysokości opłat oraz trybu jej poboru należy do kompetencji rady gminy (rady miasta) - art. 13b cyt. ustawy.
Zatem stosownie do regulacji zawartych w ustawie o drogach publicznych, opłaty za parkowanie na drodze publicznej, pobierane w oparciu o przepis art. 13 ust. 1 tej ustawy, nie są wynagrodzeniem za świadczoną usługę, lecz opłatą mającą charakter daniny publicznej, Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych, w wyznaczonych w trybie administracyjnym „strefach płatnego parkowania”, nie stanowiące zapłaty za usługę parkingową świadczoną przez zarządcę drogi (podmiot działający w imieniu zarządcy), nie są odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wobec czego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wyjaśnić należy, iż mimo uznania, iż opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefach płatnego parkowania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tut. organ uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, ze względu na to, iż Wnioskodawca wskazał podstawę prawną: art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast podstawą braku opodatkowania tych opłat jest to, że przedmiotowe czynności, za które są pobierane opłaty, nie stanowią odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.