INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 35/09 oraz Wojewódzkiego Sądu Naczelnego w Warszawie z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1136/08 – stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2007r. (data wpływu 1 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów wydzielonych z gospodarstwa rolnego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 listopada 2007 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W dniu 15 września 2006 roku aktem notarialnym nabył Pan wraz z żoną od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej niezabudowaną nieruchomość gruntową z przeznaczeniem dla celów działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę. Na zakup tej nieruchomości zaciągnięty został kredyt inwestycyjny.
Informacje o celu nabycia nieruchomości i źródle finansowania zamieszczone zostały w tym akcie. Nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Pana żony. Nabyty grunt w planie zagospodarowania przestrzennego posiadał przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniowo–pensjonatową. Wobec zamiaru wybudowania budynku mieszkalnego (w ramach prowadzonej działalności) żona w dniu 19 kwietnia 2007 roku złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę na tej działce. W dniu 30 kwietnia 2007 roku żona dokonała na Pana rzecz darowizny prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa.
Aktem notarialnym z dnia 30 kwietnia 2007 roku, dokonano przesunięcia majątkowego na Pana rzecz nieruchomości wchodzącej w skład podarowanego przedsiębiorstwa, a więc m.in. opisanej nieruchomości. Nabyty w drodze darowizny majątek trwały (także i w/w nieruchomość gruntowa) został ujęty w ewidencji środków trwałych Pana firmy. W międzyczasie podjęliście Państwo decyzję o rozwodzie. Wystąpił Pan o wydanie pozwolenia na budowę na własne nazwisko. Wobec zmiany planów wycofał Pan z ewidencji środków trwałych nieruchomość i przeznaczył ją Pan na cele osobiste.
Aktem notarialnym z dnia 2 sierpnia 2007 roku dokonał Pan sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Zaciągnięty kredyt inwestycyjny został spłacony środkami uzyskanymi ze sprzedaży nieruchomości. Już po dokonanej sprzedaży otrzymał Pan na swoje nazwisko pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy dokonana sprzedaż nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Wskazuje Pan, iż na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, za dostawę towarów dla celów tego podatku uznaje się wyłącznie przekazanie na cele osobiste towarów w stosunku, do których podatnikowi przysługiwało odliczenie podatku naliczonego. Ponieważ nieruchomość została nabyta od osoby fizycznej i nie była obciążona podatkiem od towarów i usług, nie przysługiwało odliczenie. Przeznaczenie na cele osobiste skutkuje więc w świetle powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług brakiem obowiązków podatkowych w tym zakresie. Pana zdaniem późniejsza sprzedaż tej nieruchomości nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Powyższe motywuje Pan tym, iż grunt wobec zaistnienia zdarzeń losowych wszedł w skład Pana majątku osobistego. Jego zbycia dokonano okazjonalnie i transakcja sprzedaży nie miała profesjonalnego charakteru. Wyłączenie gruntu z majątku firmy nastąpiło w związku z zaistniałą sytuacją osobistą, a nie w celu dokonania sprzedaży. Tym samym brak jest podstaw do uznania ww. transakcji za wykonaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W interpretacji indywidualnej z dnia 22 stycznia 2008 r. znak ITPP1/443-617/07/BS oceniono stanowisko Pana za nieprawidłowe.
Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył Pan skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1136/08 Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, iż w opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest stanowisko Pana sprowadzające się do tego, że przy sprzedaży nieruchomości gruntowych nie działał Pan w charakterze podatnika o, którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zdaniem Sądu z opisanych okoliczności faktycznych wynika, że zbywana nieruchomość gruntowa stanowi Pana majątek osobisty, wcześniej wyodrębniony z majątku przedsiębiorstwa poprzez wyłączenie z ewidencji środków trwałych i przekazanie na cele osobiste. Nadto Sąd stwierdził, iż z okoliczności faktycznych sprawy nie wynikało, aby przedmiotowy grunt nabyty został w celach handlowych. Minister Finansów kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył skargę kasacyjną, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 35/09 została oddalona.
W uzasadnieniu wyroku podzielono pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając jednocześnie, iż za nieuprawnione należy uznać stanowisko organu, że dokonana przez Pana sprzedaż nieruchomości gruntowych spełnia kryteria uznania jej za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W dniu 11 maja 2010 roku do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1136/08 uchylający zaskarżoną interpretację.
W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 35/09 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1136/08 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia datowania niniejszej interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.