INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2009 r. (data wpływu 23 lipca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 września 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia środków trwałych– jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 lipca 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia środków trwałych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług drogowych oraz produkcji betonu. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT. W dniu 9 czerwca 2009 r. podpisał Pan umowę z Powiatowym Urzędem Pracy o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia dwóch stanowisk pracy w kwocie brutto 37.158,60 zł, (18.579,30 zł na każde z nich).
Refundacja dotyczyła dwóch środków trwałych tj., widlaka terenowego i tokarni do metali. Otrzymana refundacja przyznana została w ramach pomocy de minimis spełniając warunki określone w rozporządzeniu Komisji WE Nr 1998/2009 z 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis, w odniesieniu do pomocy w zakresie zatrudnienia. Przedmiotowych zakupów dokonał Pan w czerwcu 2009 r.: widlak terenowy na kwotę brutto 37.820,00 zł, tokarnia do metali na kwotę brutto 22.570,00 zł. W lipcu 2009 r. wpłynęły na Pana firmowy rachunek bankowy środki z refundacji w kwocie brutto 37.158,60 zł.
Z faktur dokumentujących przedmiotowe zakupy odliczył Pan podatek VAT w wysokości 10.890,00 zł zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług, ponieważ nabyte środki trwałe wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych i bez znaczenia jest tu źródło finansowania. Przedmiotowe faktury otrzymał Pan w czerwcu 2009 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy miał Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości w miesiącu czerwcu 2009 r. od zakupionych środków trwałych?
Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nabyte środki trwałe są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych i nie ma znaczenia źródło finansowania. Prawo do odliczenia podatku przysługuje Panu w czerwcu 2009 r. tj. w miesiącu otrzymania przedmiotowych faktur. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
W myśl art. 86 ust. 2 ustawy kwotę w podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W oparciu o art. 86 ust. 10 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje: w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11,12,16 i 18; Stosownie do art. 86 ust. 11 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego otrzymał Pan refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia dwóch stanowisk pracy w kwocie brutto 37.158,60 zł. Refundacja dotyczyła dwóch środków trwałych tj., widlaka terenowego i tokarni do metali. Otrzymana refundacja przyznana została w ramach pomocy de minimis. Nabyte środki trwałe wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.
Faktury dokumentujące przedmiotowe nabycie otrzymał Pan w czerwcu 2009 r. Uwzględniając powyższe należy wskazać, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Zatem, o ile w przedmiotowej sprawie warunek ten zostanie spełniony, przysługiwać będzie Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe nabycia na zasadach określonych w powołanym art. 86 ust. 1, 10, 11 ustawy, o ile nie wystąpią inne okoliczności wskazane w przepisie art. 88 tej ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.