INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2008 r. (data wpływu 8 września 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 września 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W 1988 roku otrzymała Pani w formie darowizny grunt rolny klasy V o powierzchni 0,2467 ha leżący na terenie miasta. Obszar, na którym był położony grunt w momencie dokonywania darowizny był zastrzeżony przez wojsko, bez perspektyw jakiejkolwiek zmiany i służył wyłącznie osobistym potrzebom Pani rodziny (uprawa ziemniaków, warzyw, kilka drzew i krzewów owocowych).
Z czasem nastąpiła zmiana planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych gruntów, które stały się gruntami przeznaczonymi pod zabudowę jednorodzinną. Zaznaczyła Pani, że zmiana przeznaczenia gruntów nastąpiła nie z Pani inicjatywy. Obecnie zamierza Pani podzielić posiadane 0,2467 ha na działki budowlane i dokonać ich sprzedaży. Zaznaczyła Pani, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, producentem, handlowcem, usługodawcą, podmiotem pozyskującym zasoby naturalne, rolnikiem, osobą wykonującą wolny zawód, ani osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Jest Pani zatrudniona na pełnym etacie w przedsiębiorstwie.
Sprzedając podzielony na działki grunt, nie zamierza Pani prowadzić takiej sprzedaży w sposób ciągły i częstotliwy, gdyż nie posiada Pani innych gruntów o charakterze nierolniczym. Wraz z mężem jest Pani właścicielką 1 ha gruntów rolniczych, które służą wyłącznie państwa potrzebom osobistym. Nadmieniła Pani także, że do tej pory nie sprzedawała Pani żadnych gruntów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy od sprzedaży działek wydzielonych na niezabudowanym gruncie o powierzchni 0,2467 ha, stanowiących Pani własność osobistą, konieczne będzie naliczenie i zapłata podatku od towarów i usług?
Pani zdaniem zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy oraz wyrokiem NSA z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, nie jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, a czynność sprzedaży majątku osobistego nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art.15 ust. 2).
W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że planuje Pani podział i sprzedaż działek gruntu, który został nabyty w drodze darowizny w 1988 r. Od tego czasu do chwili obecnej nie wykorzystywała Pani go do prowadzenia działalności gospodarczej lub rolniczej. Służył on jedynie do zaspokajania osobistych potrzeb Pani i rodziny. Przedmiotowe działki stanowią składnik majątku osobistego. Sprzedając grunt nie zamierza Pani prowadzić takiej sprzedaży w sposób ciągły i częstotliwy, z uwagi na fakt, iż nie posiada Pani innych gruntów o charakterze nierolniczym, mogących stanowić przedmiot dostawy.
W opisanym zdarzeniu przyszłym trudno uznać, iż jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości. Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działek działała Pani w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabyła Pani grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Ponadto okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy. Oznacza to zatem działanie Strony w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
Zamierza Pani dokonać sprzedaży gruntu otrzymanego w drodze darowizny i należącego do majątku prywatnego. Podsumowując uznać należy, że planowana dostawa gruntów nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.