INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2013 r. (data wpływu 29 stycznia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla dostawy towarów i świadczenia usług budowlanych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 stycznia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla dostawy towarów i świadczenia usług budowlanych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Działa Pan w branży kamieniarskiej.
Z zakupionych materiałów (bloków i płyt kamiennych – granitowych, marmurowych, z piaskowca) Pana firma wytwarza parapety, schody, posadzki, blaty, kominki, elewacje i na zlecenie klienta dokonuje ich montażu na zewnątrz lub wewnątrz obiektów budownictwa mieszkaniowego (PKOB 11 i 12), dzięki czemu stają się integralną ich częścią. Produkowane przez Pana firmę wyroby z surowców tj. marmur, trawertyn, alabaster i inne kamienie naturalne, sklasyfikowane są w grupowaniu PKWiU 26.70.1. „Kamień naturalny i wyroby z niego”.
Wśród obiektów, w których montowane są wyroby Pana firmy tj.: parapety, schody, posadzki, blaty, kominki, elewacje, znajdują się również budynki objęte społecznym programem mieszkaniowym. Umowy zawierane z klientami dotyczą zarówno dostawy towarów (montażu dokonuje firma wybrana przez klienta), jak i usługi budowlano-montażowej (np. sprzedaż parapetów z montażem, wykonanie schodów). Jeden z klientów zwrócił Panu uwagę na stosowanie niewłaściwej stawki podatku za ww. czynności – 23% zamiast 8%. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jaką stawkę powinna zastosować Pana firma przy sprzedaży towarów i usług budowlanych - 8%, czy 23%?
Pana zdaniem, stosowana stawka 23% jest prawidłowa, gdyż zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług dział 26 obejmuje „Wyroby z pozostałych surowców niemetalicznych”, a grupowanie 26.7 „Kamień naturalny i wyroby z niego”. W Pana ocenie, z powyższych klasyfikacji wynika, iż Pana firma montuje lub instaluje wyroby własne, co na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje tym, że czynności te stanowią dostawę towarów, a nie usługę. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.),opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Świadczeniem usług, w myśl art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jak stanowi przepis art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.
U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).
Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ww. ustawy – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl art. 41 ust. 12a ww. ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Natomiast w myśl ust. 12b ww. art. 41, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).
Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja, przebudowa oraz roboty budowlane, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010r.
Nr 243, poz. 1623 ze zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Natomiast przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7 ww. artykułu).
Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykuł przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu.
Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Pojęcie „modernizacja” – według słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.
Wskazać należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, iż kupuje Pan materiały, tj. bloki i płyty kamienne – granitowe, marmurowe, z piaskowca), z których następnie wykonuje parapety, schody, posadzki, blaty, kominki, elewacje.
Swoje wyroby montuje Pan na zewnątrz i wewnątrz obiektów, spełniających definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Umowy zawierane z klientami dotyczą zarówno dostawy towarów (montażu dokonuje firma wybrana przez klienta), jak i usług budowlano-montażowych (np. sprzedaż parapetów z montażem, wykonanie schodów). Powziął Pan wątpliwości, dotyczące zastosowania prawidłowej stawki podatku dla wykonywanych czynności.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdzić, że do czynności, o których mowa we wniosku, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., nie należy odwoływać się do klasyfikacji statystycznych, gdyż dla tych czynności ani przepisy ustawy ani przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie nie powołują symboli statystycznych.
Przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym). Podkreślić jednak należy, iż sama usługa montażu czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako remont lub modernizacja.
Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź też przywraca poprzedni stan faktyczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taką można traktować jako usługę budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy, o których mowa w ustawie. Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. W przypadku świadczenia konkretnej usługi nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkowywać ich osobno ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę, a nie elementy (koszty).
Jak wskazano we wniosku przedmiotowe czynności obejmują zarówno dostawę towarów, tj. parapety, schody, kominki, itp. jak również wykonywanie usług budowlano-montażowych, tj. sprzedaż parapetów z ich montażem, w obiektach budownictwa mieszkaniowego. Uwzględniając zatem powyższe przepisy w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności stwierdzić należy, iż czynności, polegające na zamontowaniu w obiektach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym elementów kamiennych, w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy oraz robót budowlanych. Zatem podlegają one opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%.
Natomiast w przypadku, gdy z zawartych umów z klientami wynika, iż przedmiotem sprzedaży są wyłącznie czynności dostawy towarów w postaci schodów, parapetów, kominków, wówczas z Pana strony do czynienia mamy z dostawą towarów, dla której ustawodawca w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług i przepisach aktów wykonawczych do tej ustawy nie przewidział obniżonej stawki podatku. Zatem czynności dostawy ww. towarów będą podlegać opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%.
Wobec powyższego, skoro przedmiotem sprzedaży wykonywanej w ramach prowadzonej przez Pana działalności są zarówno czynności dostawy towarów, jak również świadczenia usług budowlanych, stanowisko przedstawione we wniosku, jakoby w odniesieniu do całości przedmiotowej sprzedaży stosować stawkę podatku w wysokości 23%, należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.