INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy inwestycyjne - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy inwestycyjne. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca posiada numer identyfikacji podatkowej, jednakże obecnie nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie składa deklaracji VAT-7. Zgodnie ze statutem celem działalności Wnioskodawcy jest szeroko rozumiane wspieranie działań na rzecz ochrony zdrowia ludności. Wnioskodawca nie posiada w statucie zapisu o prowadzeniu działalności gospodarczej.
Wnioskodawca prowadzi obecnie działalność statutową w pomieszczeniach wynajmowanych od innego podmiotu. Z pożyczki pieniężnej długoletniej, od partnera belgijskiego Wnioskodawca zamierza wybudować obiekt – w przyszłości wykorzystywany na cele statutowe, a także na wynajem dla innych podmiotów. Nowopowstały obiekt będzie zatem w części związany z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca obecnie jest właścicielem nieruchomości, którą także zamierza wynajmować i uzyskiwać przychody z najmu opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Przychody z wyodrębnionej działalności gospodarczej w postaci najmu będą w całości przeznaczone na działalność statutową.
Wnioskodawca zamierza zmienić statut i wprowadzić odpowiednie zapisy o możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w postaci wynajmu lokali użytkowych i dokonać rejestracji tych zmian w rejestrze przedsiębiorców. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy z tytułu realizacji inwestycji budowlanej Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w całości lub w części jeżeli przed rozpoczęciem inwestycji, w czasie jej realizacji, a także po jej zakończeniu będzie prowadził określoną w statucie działalność gospodarczą w postaci wynajmu lokali użytkowych?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, a zatem Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem wymienionym w tym przepisie.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż skoro będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, to ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych związanych z realizacją inwestycji na cele statutowe w postaci budowy obiektu, ponieważ dotyczą one w całości działalności statutowej służącej czynnościom zwolnionym, jak też mającym związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług obejmującymi wynajem lokali użytkowych. Istotnym jest bowiem związek podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych z czynnościami opodatkowanymi w postaci wynajmu lokali, a związek taki zdaniem Wnioskodawcy występuje.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Treść tego przepisu wskazuje, iż: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT czynnym, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.” Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 90 ust. 1 powołanej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zastosowanie mają przepisy art. 90 ust. 2-10 ustawy o podatku od towarów i usług.
I tak, stosownie do ust. 2 cytowanego wyżej artykułu, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Przepis art. 90 ust. 3 ustawy stanowi, iż proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Szczegółowy sposób wyliczenia wskazanej proporcji zawarty został w dalszych przepisach art. 90 ust. 4 -6 wymienionej ustawy. Wskazania wymaga przepis art. 90 ust. 8 powołanej ustawy, stanowiący, iż podatnicy którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.
Z kolei przepisy art. 91 ustawy, regulują zasady dotyczące korekty podatku i odnoszą się do podatników, u których występuje sprzedaż opodatkowana i zwolniona od podatku, a także obejmują swym zakresem zasady dokonywania korekty w przypadku zakupów towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza podjąć inwestycję budowy obiektu, który wykorzystywany będzie na cele statutowe oraz będzie przedmiotem wynajmu.
Realizowane zakupy inwestycyjne służyć będą zatem zarówno sprzedaży zwolnionej jak i opodatkowanej. W tej sytuacji trudno zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż prawo do odliczenia podatku przysługiwało będzie w pełnym zakresie. Prawo to służyć będzie jedynie w zakresie, w jakim zakupy związane będą sprzedażą opodatkowaną. W przypadku braku możliwości przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawca winien kierować się regulacjami wynikającymi z powołanych przepisów art. 90 i 91 ustawy, w szczególności dotyczącymi ustalenia proporcji wg prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.