INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2012 r. (data wpływu 30 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działki - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 lipca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działki. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Rada Gminy uchwałą uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu „…” (…). Wyżej wymienionym planem objęta została działka o nr 365/97 o pow. 5,2880 ha, położona w obrębie geodezyjnym H., Gmina P., powiat W., woj.
„…”, stanowiąca własność Gminy P. Przedmiotowa działka zgodnie z danymi z ewidencji gruntów i budynków posiada następujące użytki i klasy: Grunty orne VI – 0,0816 ha, Pastwiska V – 0,3287 ha, Kopaliny – 0,7333 ha, Nieużytki – 4,1444 ha, zaś zgodnie ze wspomnianym na wstępie planem miejscowym przedmiotowa działka ma następujące przeznaczenie: WS – teren istniejących stawów z otaczającą zielenią – adoptowane, 19 ZP – teren istniejącej zieleni nie nadającej się pod zabudowę – adoptowane. Na działce zgodnie z zapisami planu zlokalizowana jest ścieżka piesza oraz udokumentowane złoża iłów, podlegające ochronie. Granice złóż iłów zostały określone na rysunku planu.
Na tych obszarach ustala się zakaz lokalizowania stałej zabudowy, dopuszcza się jedynie rekreacyjne wykorzystanie tych terenów. Zgodnie ze stanem faktycznym oraz operatem szacunkowym przedmiotowa nieruchomość jest niezabudowana, pomimo konturu budynku na rysunku planu. W związku z bardzo dużym zainteresowaniem przedmiotową działką, Gmina planuje jej sprzedaż w formie ustnego przetargu nieograniczonego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż przedmiotowej działki objęta jest podatkiem od towarów i usług? A jeżeli tak, to jaką stawką?
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. W związku z przeznaczeniem przedmiotowej działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako: ZP (tereny istniejącej zieleni nie nadające się pod zabudowę) oraz WS (tereny istniejących stawów z otaczającą zielenią – adoptowane), w opinii Wnioskodawcy przy sprzedaży ww. działki nie dolicza się podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
W art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy określono, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Jednakże ustawodawca zwalniając od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera bowiem definicji pojęć zawartych we wskazanym przepisie.
Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu.
W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Gmina zamierza sprzedać działkę gruntu, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu posiada następujące przeznaczenie: WS – teren istniejących stawów z otaczającą zielenią – adoptowane, 19 ZP – teren istniejącej zieleni nie nadającej się pod zabudowę – adoptowane.
Na działce zgodnie z zapisami planu zlokalizowana jest ścieżka piesza oraz udokumentowane złoża iłów podlegające ochronie. Granice złóż iłów zostały określone na rysunku planu. Na tych obszarach ustalono zakaz lokalizowania stałej zabudowy. Zatem skoro jak wynika z wniosku, na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa nieruchomość gruntowa nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę, to o ile w chwili sprzedaży przeznaczenie tej nieruchomości nie ulegnie zmianie, dostawa ta może korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.