INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2008 r. (wpływ 14 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania oprocentowanej pożyczki – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 października 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania oprocentowania pożyczki. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza zawrzeć umowę pożyczki, w której będzie potencjalnym pożyczkobiorcą z podmiotem krajowym (potencjalnym pożyczkodawcą - spółką akcyjną). Miejscem zawarcia i wykonania umowy będzie terytorium RP. Pożyczka udzielona zostanie w złotych polskich.
Strony zawieranej umowy pożyczki są podatnikami podatku od towarów i usług, nie są powiązane kapitałowo. Żadna ze spółek, będących stronami umowy pożyczki nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług klasyfikowanych w PKWiU 65.22.10-00.00 – „pozostałe formy udzielania kredytów" (kategoria obejmująca udzielanie pożyczek poza systemem bankowym wymieniona w załączniku nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług pozycja 3 sekcja J - usługi pośrednictwa finansowego). Środki pochodzące z umowy pożyczki zostaną przeznaczone na finansowanie działalności inwestycyjnej Wnioskodawcy.
Zgodnie z zawieraną umową, Spółka jako pożyczkobiorca zobowiązana będzie do płacenia na rzecz pożyczkodawcy określonych w umowie odsetek od pożyczki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy otrzymanie oprocentowanej pożyczki od podmiotu krajowego będącego podatnikiem podatku od towarów i usług będzie usługą zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług? Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż planowana umowa pożyczki klasyfikowana według PKWiU 65.22.10-00.00 jako „usługa udzielania pożyczek świadczona poza systemem bankowym", stanowić będzie transakcję zwolnioną z opodatkowania.
W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cytowanej ustawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, świadczona usługa podlega zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy opodatkowaniu wówczas, gdy: świadczenie ma charakter odpłatny, miejsce świadczenia usługi przypada na terytorium kraju, świadczenie jest wykonywane na rzecz innego podmiotu (pożyczkobiorcy) - osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka wskazuje, iż przesłanki te łącznie wypełnia.
Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana pożyczka stanowić będzie usługę korzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z pozycją 3 załącznika nr 4 do ustawy. Załącznik nr 4 zawiera wykaz usług zwolnionych od podatku od towarów i usług w Polsce odnosząc się do symbolu PKWiU poszczególnych usług. W pozycji 3 tego załącznika jako zwolnione z opodatkowania od podatku od towarów i usług wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w PKWiU sekcja J ex (65-67).
Udzielanie pożyczek sklasyfikowane jako usługi pośrednictwa finansowego pod symbolem PKWiU 65.22.10-00.00 objęte jest zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Przyszła umowa pożyczki stanowić będzie transakcję zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Spółka, uważa, iż w konsekwencji odpłatności za zaciągniętą pożyczkę w postaci odsetek, powinna otrzymać fakturę VAT na kwotę zapłaconych od tej pożyczki odsetek, ze stawką „zwolnione".
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska Nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.