INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2012 r. (data wpływu 4 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy miejsc postojowych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 4 lutego 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy miejsc postojowych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Zamierza Pan kupić w 2013 r. mieszkanie i 2 miejsca parkingowe w garażu podziemnym. Miejsca parkingowe i mieszkanie będą odrębnymi nieruchomościami i będą miały odrębne księgi wieczyste (każde swoją).
Przed zakupem zamierza Pan zarejestrować się w urzędzie skarbowym jako „płatnik podatku VAT”, ponieważ zakupione miejsca postojowe (po tym jak zostaną wpisane w księdze wieczystej), zamierza Pan jako właściciel sprzedać osobie prowadzącej działalność gospodarczą. Będzie to czynność jednorazowa i nie będzie Pan z tego tytułu zakładać działalności gospodarczej. W akcie notarialnym przenoszącym własność na nabywcę zamierza Pan wyszczególnić kwotę netto, brutto oraz podatek VAT i zaznaczyć, że jest Pan „płatnikiem podatku VAT”.
W wyniku Pana działań nabywca kupując od Pana miejsca postojowe, których będzie używać do parkowania samochodów, których używa w swojej działalności gospodarczej będzie mógł odliczyć podatek VAT od nabytych tych miejsc. W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii: Czy w związku z planowanym zakupem miejsc postojowych w celu ich dalszej odsprzedaży może Pan zarejestrować się jako podatnik VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, może Pan odsprzedać nabyte miejsca postojowe, po zarejestrowaniu się w urzędzie skarbowym jako podatnik VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 tej ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Pod pojęciem działalności gospodarczej na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.) rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, iż status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy. Wskazać należy, iż definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie podatku od towarów i usług ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym, w tym przede wszystkim podmioty zajmujące się handlem. Przez handel należy z kolei rozumieć dokonywanie zakupów towarów w celu ich odsprzedaży.
W ten sposób opodatkowaniu podlega czynność wykonana chociażby jednorazowo, jednak spełniająca kryteria zaliczenia jej do tak rozumianego pojęcia handel, czyli zrealizowana w formie zorganizowanej sprzedaży towaru, poprzedzonej zakupem dokonanym w celu jego odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie.
Wyżej powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, określając pojęcie działalności gospodarczej, nie wskazują, iż działalnością taką jest tylko działalność o charakterze zarobkowym. w konsekwencji, działalność gospodarcza podatnika podatku od towarów i usług, może, lecz wcale nie musi być nakierowana na osiągnięcie zysków, gdyż w jej ramach podatnik może też dążyć do osiągnięcia celów innych niż zarobkowe. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. W świetle art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5. Art. 113 ust. 5 ww. ustawy stanowi, iż jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty.
Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.
Jak wynika z art. 113 ust. 11 cyt. ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Zgodnie z art. 113 ust. 13 powołanej ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników: dokonujących dostaw: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nowych środków transportu, terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Z kolei zgodnie z art. 96 ust. 1 cytowanej ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. W myśl art. 96 ust. 3 tej ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Zgodnie z art. 96 ust. 4 ww. ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2013 r. planuje Pan zakup mieszkania oraz 2 miejsc parkingowych w garażu podziemnym, jako odrębnych nieruchomości. Przed zakupem zamierza Pan zarejestrować się jako podatnik VAT, ponieważ po nabyciu miejsc parkingowych, zamierza Pan odsprzedać je na podstawie aktu notarialnego osobie prowadzącej działalność gospodarczą.
Na tym tle powziął Pan wątpliwość dotyczącą uznania sprzedaży ww. miejsc parkingowych za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji opodatkowania ich sprzedaży. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, należy stwierdzić, iż okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że zakup 2 miejsc parkingowych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży (zamiar ujawniony zostaje już w momencie nabycia), wskazuje, iż będzie to działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Planowaną sprzedaż należy traktować jako dostawę towaru, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym po dokonaniu rejestracji, w związku z planowaną transakcją wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Końcowo należy stwierdzić, iż w niniejszej interpretacji odniesiono się wyłącznie do kwestii objętej zakresem zapytania tj. uznania planowanej sprzedaży za działalność gospodarczą na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie odnosząc się jednocześnie do kwestii dokonania ewentualnego zgłoszenia prowadzonej działalności gospodarczej we właściwym organie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.