INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2008 r. (data wpływu 31 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego od stwierdzonych niedoborów w przypadku, gdy stanowią one koszt uzyskania przychodów - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 31 stycznia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego od stwierdzonych niedoborów. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółdzielnia w momencie zakupu towarów dokonuje odliczenia podatku naliczonego od zakupionego towaru jako związanego ze sprzedażą opodatkowaną. O prawie do odliczenia podatku decyduje bowiem przeznaczenie towarów w momencie nabycia.
Po upływie określonego czasu następuje stwierdzenie, w drodze inwentaryzacji, niedoboru powstałego z winy załogi placówki detalicznej, wskutek niedopełnienia obowiązków. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy w przypadku stwierdzenia w wyniku inwentaryzacji niedoboru towaru, zawinionego przez załogę placówki detalicznej, Spółdzielnia obowiązana jest do dokonania korekty podatku od towarów i usług, odliczonego przy nabyciu towarów handlowych, których niedobór został stwierdzony, czy też nie jest do tego zobowiązana?
Zdaniem Wnioskodawcy, z analizy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż realizacja prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić wówczas, gdy dokonany zakup związany jest ze sprzedażą opodatkowaną. Z tych też względów Spółdzielnia podkreśla, iż jeżeli w chwili nabycia przysługiwało Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na związek ze sprzedażą opodatkowaną, to późniejsza utrata tych towarów na skutek winy pracowników, nie pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich zakupem.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zatem najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi podatku od towarów i usług skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Realizacja tego prawa została ograniczona w art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, który stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.
Ponadto przepisy art. 91 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiące o korektach podatku naliczonego, nie przewidują obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze stwierdzonym niedoborem towarów. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów.
Zatem mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od zakupów mających związek z czynnościami opodatkowanymi i stwierdzony niedobór towarów będzie uznany za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym - to ujawniony przedmiotowy niedobór nie pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich nabyciem i tym samym nie powoduje konieczności dokonywania korekt odliczonego w momencie nabycia tych towarów, podatku naliczonego.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat (niedoborów) w towarach powstałych wskutek niedopełnienia obowiązków przez załogę placówki detalicznej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.