INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2010 r. (data wpływu 7 października 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z planowaną działalnością opodatkowaną - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 października 2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z planowaną działalnością opodatkowaną. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Prowadzi Pan działalność gospodarczą dotyczącą pozostałej działalności w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowanej oraz wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
W chwili obecnej Pana działalność ogranicza się do świadczenia usług w zakresie psychologii i psychoterapii (PKWiU 85.14.13), które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W przyszłości zamierza Pan uruchomić drugi profil działalności polegający na wynajmie lokali użytkowych, w związku z czym podjął decyzję o rozpoczęciu inwestycji dotyczącej budynku zawierającego lokale użytkowe. Z dniem 1 sierpnia 2010 r. zarejestrował się Pan jako podatnik VAT czynny.
Pierwszy wydatek związany z ww. inwestycją, który został udokumentowany fakturą VAT, poniósł Pan 8 sierpnia 2010 r. Zarówno powyższy, jak i inne wydatki inwestycyjne będą związane z czynnościami opodatkowanymi, t.j. wynajmem lokali użytkowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wykonując czynności wyłącznie zwolnione od podatku można dokonać odliczenia podatku naliczonego, zawartego w wydatkach dotyczących przyszłych przychodów związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych?
Zdaniem Wnioskodawcy, treść przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych opisanych w stanie faktycznym. Stwierdził, że wśród przedsiębiorców często spotykana jest sytuacja, że w danej chwili prowadzi się jeden rodzaj działalności, a inwestycja dotyczy przewidywanej działalności o innych charakterze. Żaden przepis nie ogranicza prawa do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie od zakupów dotyczących aktualnie prowadzonej działalności. Ustawa nie zakreśla również granic czasowych, w których miałby nastąpić związek pomiędzy dokonaniem zakupu, a wykonaniem czynności opodatkowanej.
W Pana ocenie oznacza to, że prowadzący działalność i wykazujący obrót, ma prawo do dokonania odliczenia, a nawet żądania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w przypadku dokonywania inwestycji mającej w przyszłości służyć zupełnie innemu rodzajowi działalności, niż prowadzony obecnie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do ust. 2 pkt 1 ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się on z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zaznaczyć, że ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, o których mowa wyżej, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących, w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii; transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż; wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności; faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym.
Według ust. 4 powyższego artykułu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Art. 86 ust. 10 pkt 1 stanowi, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 Według ust. 11ww. artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Na podstawie ust. 19 tego artykułu, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju, kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
W myśl ust. 5a ww. artykułu, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe.
Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.
Według ust. 4a tego artykułu, zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, może być złożone w formie: gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej; poręczenia banku; weksla z poręczeniem wekslowym banku; czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku; papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu wyemitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, bankowych papierów wartościowych i listów zastawnych o określonym terminie wykupu, wyemitowanych we własnym imieniu i na własny rachunek przez podmiot mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.
Pomimo tego, że – jak wynika z powołanych regulacji - przepisy ustawy nie ograniczają prawa do dokonania odliczenia podatku naliczonego wyłącznie do rozliczenia za okres, w którym otrzymano fakturę, w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego. W trakcie realizacji inwestycji odliczanie podatku naliczonego ma charakter prognozowany, planowany, a prawo do odliczenia należy przyznać podatnikowi biorąc pod uwagę podjęte przez niego czynności jednoznacznie wskazujące na skonkretyzowany zamiar wykonywania czynności opodatkowanych.
Zakres prawa do odliczenia należy oceniać w oparciu o finalne przeznaczenie towarów i usług, które podatnik nabywa w związku z planowaną działalnością gospodarczą. Ze stanu faktycznego wynika, że prowadząc aktualnie działalność zwolnioną przedmiotowo (usługi w zakresie opieki zdrowotnej), zarejestrował się Pan jako podatnik VAT czynny, gdyż zamierza rozpocząć drugi profil działalności – wynajem lokali użytkowych. W związku z planowanymi czynnościami opodatkowanymi dokonuje Pan zakupów towarów i usług dotyczących budynku zawierającego lokale użytkowe.
Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że jeśli jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wydatki poniesione w związku z planowanym rozszerzeniem zakresu działalności będą związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących te wydatki, pod warunkiem, że nie zachodzą wyłączenia zawarte w art. 88 ustawy.
Skoro w okresie rozliczeniowym, w którym ponosi Pan ww. wydatki inwestycyjne, nie dokonuje sprzedaży opodatkowanej, kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 19 ustawy - ma Pan prawo przenieść do rozliczenia w następnym okresie rozliczeniowym lub – zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy - wykazać do zwrotu na rachunek bankowy: w terminie 180 dni, pod warunkiem złożenia wraz z deklaracją podatkową umotywowanego wniosku, w terminie 60 dni, pod warunkiem złożenia wraz z deklaracją podatkową umotywowanego wniosku oraz zabezpieczenia majątkowego.
Podkreślić należy, iż ewentualna ocena zasadności dokonanego przez Pana odliczenia podatku naliczonego lub wykazania jego do zwrotu, może być zweryfikowana jedynie w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ podatkowy pierwszej instancji. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.