INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010 r. (data wpływu 28 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług pośrednictwa finansowego i sposobu ich dokumentowania - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 października 2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług pośrednictwa finansowego i sposobu ich dokumentowania. W przedmiotowym wniosku przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka na podstawie zawartej umowy, udzieliła pożyczki pieniężnej na rzecz jednego z kontrahentów. Udzielenie pożyczki nie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, lecz miało charakter incydentalny, wyjątkowy. Była to jednorazowa czynność.
Spółka nie ma w swoim przedmiocie działalności wpisanym w KRS, działalności związanej z pożyczaniem pieniędzy. Udzielona pożyczka ma charakter odpłatny, tzn. zgodnie z treścią umowy podlega ona oprocentowaniu. Przedmiotowa odpłatność – wysokość odsetek – będzie stanowiła dla Spółki przychód do opodatkowania. Przedmiotowej pożyczki udzielono osobie fizycznej, która wykorzystała ją dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w przypadku dokonania pożyczki na rzecz kontrahenta, Spółka będzie zobowiązana do każdorazowego wystawienia stosownej faktury VAT od wartości spłaconych odsetek z wykazaną stawką zwolnioną od opodatkowania i uwidocznioną podstawą prawną: PKWiU Sekcja J ex (65-67) – usługi pośrednictwa finansowego (art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług – zał. nr 4 poz. 3)?
Zdaniem Spółki, dokonana pożyczka na rzecz kontrahenta będzie podlegała zwolnieniu od podatku, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z zał. nr 4 poz. 3 do ww. ustawy, czynności związane z pośrednictwem finansowym, określone w PKWiU symbolem Sekcja J ex (65-67) są zwolnione od podatku. Spółka stwierdziła, że udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług podlega regulacjom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nawet jeśli podmiot nie świadczy tego rodzaju usług (jest to poza zakresem jego podstawowej działalności).
Usługa taka korzysta ze zwolnienia od podatku i powinna być dokumentowana fakturą ze „stawką” zwolnioną. Po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 i 3 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy i ponownym wskazaniu, że Spółka jednorazowo udzieliła pożyczki, stwierdziła, iż udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celi ich udzielenia, czy też statusu nabywcy.
Udzielenie pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet wtedy, gdy czynności te nie znajdują się w zakresie przedmiotowym działalności. Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych, świadczone poza systemem bankowym, zaliczane są do grupy usług pośrednictwa finansowego i sklasyfikowane są wg PKWiU 65.22.10. Spółka uważa, przytaczając treść art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy i poz. 3 złącznika nr 4 do tejże ustawy, że przedmiotowa pożyczka, jako udzielona poza systemem bankowym, jest zwolniona od podatku.
Mając na względzie treść art. 106 ust.1 ww. ustawy – zdaniem Spółki – powinna wystawić fakturę ze zwolnieniem od podatku, wskazując jednocześnie symbol usługi określony w klasyfikacjach statystycznych (PKWiU). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.
Zatem tutejszy organ podatkowy nie dokonywał oceny poprawności przedstawionej klasyfikacji statystycznej usługi, a niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o wskazane grupowanie, przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.