INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług polegających na bezpłatnym wstępie na imprezy kulturalne - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 5 sierpnia 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług polegających na bezpłatnym wstępie na imprezy kulturalne. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest instytucją kultury – osobą prawną działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 ze zm.).
Podstawowym celem statutowym Centrum jest upamiętnienie, zachowanie i upowszechnienie dziedzictwa i przesłania idei „S” oraz antykomunistycznej opozycji demokratycznej w Polsce i innych krajach. Finansowany jest z dotacji pochodzących z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urzędu Marszałkowskiego Województwa oraz Urzędu Miasta. Centrum uzyskuje również przychody w ramach prowadzenia wystawy stałej poświęconej „S” oraz poprzez organizowanie wystaw, koncertów oraz innych imprez kulturalnych. Umożliwia wstęp na wystawy, koncerty oraz inne imprezy kulturalne na podstawie biletów odpłatnych i bezpłatnych oraz bezpłatnych zaproszeń.
Zaproszenia oraz bilety bezpłatne przeznaczone są przede wszystkim dla gości specjalnych (m. in. prezydenci miast, wojewodowie, Prezydent, Premier, ministrowie, zasłużeni działacze „S”, goście zagraniczni), a także dla kontrahentów wspierających finansowo oraz poprzez działania promocyjne organizowane imprezy kulturalne. Udział wymienionych powyżej osób w organizowanych przez Centrum wydarzeniach kulturalnych ma decydujący wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą, ponieważ umożliwia pozyskanie dodatkowych środków finansowych, bez których Centrum nie mogłoby zrealizować większości imprez kulturalnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w obowiązującym stanie prawnym nieodpłatne świadczenie, polegające na bezpłatnym wstępie na wystawy, koncerty oraz inne imprezy kulturalne organizowane przez Centrum nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w związku z tym, że mają na celu propagowanie działalności kulturalnej, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, cytującego treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w opisanym przypadku, nieodpłatne świadczenia wykonywane są w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a więc nie zachodzi podstawowa przesłanka zawarta w ww. przepisie, mówiąca o braku związku bezpłatnego świadczenia z prowadzoną działalnością gospodarczą. Centrum zaznaczyło, że działalność gospodarcza (o której mowa w ww. ustawie) polega m. in. na organizowaniu wystaw, koncertów oraz innych imprez kulturalnych.
Umożliwienie bezpłatnego wstępu gościom specjalnym oraz niektórym kontrahentom ma na celu propagowanie i promowanie działalności Centrum, a w konsekwencji pozyskiwanie nowych środków zarówno ze źródeł publicznych, jak i prywatnych, na organizowanie kolejnych wydarzeń kulturalnych. Na poparcie swojego stanowiska Centrum powołało interpretację indywidualną z dnia 6 lipca 2011 r., wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP1-443-832/11-2/Igo). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że świadczenie usług, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które w przypadku świadczenia usług zostały zawarte w art. 8 ust. 2 ustawy.
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Na podstawie ust. 2 ww. artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Z powyższego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki: w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia - w całości lub w części - podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie), w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. A zatem świadczenie usług w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa – nieodpłatnie - daje podstawę do traktowania tych usług jako niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż nieodpłatne świadczenie polegające na umożliwieniu bezpłatnego wstępu na wystawy, koncerty oraz inne imprezy kulturalne ma związek z prowadzoną przez Centrum działalnością gospodarczą, w związku z czym nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.