INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010 r. (data wpływu 2 listopada 2010 r.), uzupełnionym w dniu 4 lutego 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do świadczonych usług pośrednictwa finansowego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 2 listopada 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 4 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do świadczonych usług pośrednictwa finansowego. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest podmiotem zrzeszającym i nadzorującym spółdzielcze kasy oszczędnościowo - kredytowe (dalej: Kasy), o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo - kredytowych (Dz. U. Nr 1, poz. 2 ze zm.).
Jest wydawcą kart (płatniczych, kredytowych lub identyfikacyjnych) osobom fizycznym, będącym członkami spółdzielczych kas oszczędnościowo - kredytowych. Celem tego działania jest zapewnienie członkom Kas możliwie szerokiej oferty związanej z dostępem do kart płatniczych, bankomatów oraz terminali w punktach obsługi klientów. Wnioskodawca posiada określony status w organizacjach płatniczych, co umożliwia korzystanie z rozliczeń w systemach oferowanych przez te podmioty. Dokonuje zakupu kompleksowego świadczenia ze strony wskazanych powyżej instytucji finansowych, złożonego z szeregu działań, którym przyporządkowane są określone opłaty.
Działania te obejmują przede wszystkim usługi w zakresie procesowania, przetwarzania i rozliczenia dokonywanych transakcji wskazanymi kartami oraz czynności związane ze współpracą w strukturze wskazanych organizacji (np. rozbudowę sieci, oferowanie licencji na korzystanie z numeru BIN, dostęp do oprogramowania, utrzymywanie symulatorów systemu, itp.). Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz Kas, polegające na wydawaniu i obsłudze kart płatniczych, kredytowych, etc. Istotą tego świadczenia jest możliwość dokonywania rozliczeń płatności dokonywanych kartami płatniczymi w dowolnej placówce zrzeszonej we wskazanym systemie, zarówno na terenie kraju, jak i za granicą.
W tym zakresie zawarł umowę z kontrahentem (dalej: TF). W tej umowie strony zobowiązały się do współpracy w zakresie wydawania członkom Kas nowych kart o szerokiej funkcjonalności, kompleksowej obsługi tych kart oraz rozliczeń transakcji dokonywanych przy ich użyciu. Celem zawarcia przedmiotowej umowy było przeniesienie na podmiot zewnętrzny obsługi procesu autoryzacji, faktycznej obsługi kart oraz terminali.
W zakresie tej współpracy TF zobowiązuje się m.in. do stworzenia centrum obsługi kart i terminali, opracowania procedur obejmujących procesy związane z wydawaniem kart, ich obsługą i rozliczeniem operacji wykonanych przy ich użyciu, zbudowania sieci terminali oraz sieci bankomatów, produkcji kart we wzorach określonych przez Wnioskodawcę, generowanie numerów identyfikacyjnych, dystrybucję kart oraz numerów identyfikacyjnych, autoryzację operacji wykonywanych przy użyciu kart, generowanie plików rozliczeniowych oraz przesyłanie ich do Kas, udostępnianie Wnioskodawcy danych w zakresie obrotów, opłat i prowizji.
TF będzie również upoważniona do podejmowania w imieniu Kas wszelkich działań zmierzających do osiągnięcia określonego poziomu sprzedaży kart, w tym działań marketingowych, promocyjnych oraz reklamowych. TF jest wyłącznym partnerem Wnioskodawcy w zakresie współpracy określonej powyżej. Natomiast Wnioskodawca jest podmiotem uprawnionym do oferowania na rynku produktu finansowego w postaci umożliwienia przeprowadzania transakcji płatniczych i rozliczeniowych. Wnioskodawca posiada określony status w organizacjach płatniczych, co umożliwia jej korzystanie z rozliczeń w systemach oferowanych przez te podmioty.
Dokonuje zakupu kompleksowego świadczenia ze strony wskazanych powyżej instytucji finansowych, złożonego z szeregu działań, którym przyporządkowane są określone opłaty. Istotą tego świadczenia jest możliwość dokonywania rozliczeń płatności dokonywanych kartami płatniczymi w dowolnej placówce zrzeszonej we wskazanym systemie, zarówno na terenie kraju, jak i za granicą. Opłaty za poszczególne czynności są naliczane przez Wnioskodawcą zgodnie z systemem narzuconym przez wskazane powyżej organizacje płatnicze, t.j. co do zasady, za dany okres (miesiąc, kwartał lub rok), w którym dana czynność była wykonywana.
W konsekwencji, wszystkie podmioty uczestniczące w wykonywaniu danej usługi (TF, poszczególne Kasy) są obciążane odpowiednią częścią kosztów wykonywanego świadczenia. Wyodrębnienie opłat za poszczególne czynności ma za zadanie ułatwienie weryfikacji ich wartości. Wszystkie elementy usług wykonywanych przez Wnioskodawcę służą przeprowadzeniu kompleksowego świadczenia obsługi transakcji finansowych, wykonywanych przy użyciu kart płatniczych lub kredytowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie Czy prawidłowy jest pogląd Wnioskodawcy, że wykonywanie przez nią czynności wskazanych powyżej należy zaliczyć do świadczenia usług, podlegających zwolnieniu z podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, regulacje powyższe należy interpretować w ten sposób, iż wykonywanie usługi pośrednictwa finansowego, o ile nie jest ona wyraźnie wymieniona wśród wyłączeń, jest objęte zwolnieniem od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca uważa, że usługi wskazane w stanie faktycznym bez wątpienia kwalifikują się do usług pośrednictwa finansowego. Są one ściśle związane z oferowanymi przez poszczególne Kasy usługami finansowymi, takimi jak prowadzenie rachunku bieżącego lub oszczędnościowego.
Zdaniem Wnioskodawcy nie powinno budzić wątpliwości, iż samo oferowanie i obsługa kart płatniczych lub kredytowych jest usługą pośrednictwa finansowego. Taka klasyfikacja znalazła potwierdzenie, m.in. w posiadanej przez Wnioskodawcę interpretacji z dnia 26 września 2007 r., wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. We wskazanym piśmie organ podatkowy stwierdził, iż działalność polegająca na wydawaniu i obsłudze kart płatniczych, z tytułu wykonywania której Wnioskodawca nalicza określone opłaty, jest działalnością podlegającą zwolnieniu od podatku.
Wnioskodawca zakwalifikował tego typu usługi do PKWiU (1997) r. do grupowania 65.12.10-00.90 „Usługi pośrednictwa pieniężnego pozostałe, gdzie indziej nie wymienione”. Organ podatkowy stwierdził więc, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami pośrednictwa finansowego, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług. Analogiczne stwierdzenie znalazło się w interpretacji Ministra Finansów, reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2007 r. (sygn. ITPP1/443-233/07/KM) wydanej na wniosek TF.
TF zwróciło się do organu podatkowego z zapytaniem, czy w zawiązku z oferowaniem klientom produktów w postaci możliwości korzystania kart płatniczych w sieci terminali samoobsługowych (bankomaty oraz POS), usługi takie jak wydanie karty bankomatowej, obsługa miesięczna karty oraz usługi transakcji bankomatowych, są zwolnione od opodatkowania. Organ podatkowy przyznał rację wnioskodawcy i stwierdził, iż w takiej sytuacji zwolnienie ma zastosowanie.
Podobne traktowanie czynności wskazanych w stanie faktycznym, t.j. uznanie, iż stanową usługę pomocniczą lub związaną z usługami pośrednictwa finansowego jest potwierdzone w innych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, m.in. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 marca 2010 r. sygn. IPPP3/443-77/10-2/LK oraz z 17 czerwca 2010 r. sygn. IPPP3/443-3 13/10-2/KT. Wnioskodawca stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym oferuje usługi pośrednictwa finansowego o analogicznym charakterze do przedstawionego powyżej. Odmienność tej sytuacji wyraża się w tym, iż współpracuje przy oferowaniu wskazanej usługi z TF.
Podmiotowi temu zostały powierzone czynności techniczne związane z wydawaniem i obsługą kart, w związku z czym otrzymuje on określone wynagrodzenie. Niemniej podkreśla, że możliwość wykonywania tych czynności przez TF jest bezpośrednio i nieodłącznie związana z możliwością oferowania klientom poszczególnych Kas usług finansowych z wykorzystaniem kart płatniczych, kredytowych lub innych. Możliwość ta istnieje wyłącznie po stronie Wnioskodawcy, jako partnera organizacji płatniczych. Stwierdza więc, iż Wnioskodawca, TF oraz poszczególne Kasy współpracują, oferując klientom Kas usługę polegającą na możliwości dokonywania transakcji wskazanymi kartami.
Każdy z tych podmiotów wykonuje usługę, którą należy uznać za usługę pośrednictwa finansowego. Wykluczenie z tego łańcucha Wnioskodawcy uniemożliwiałoby oferowanie tego produktu klientom Kas. Z tego powodu, w ocenie Wnioskodawcy, czynności przez nią wykonywane, należy uznać za czynności pośrednictwa finansowego, zwolnione od opodatkowania. W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie czynności składające się na oferowaną usługę powinny być traktowane jako wykonywanie usługi wskazanej powyżej.
Charakter tej czynności jest złożony, zaś jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych oraz z interpretacji prawa podatkowego, jeżeli dane świadczenie stanowi całość dla klienta, nie powinno być sztucznie rozbijane na części składowe. Powinny być traktowane jako jednolite świadczenie, zaś skutki podatkowe takiej usługi powinny być rozpatrywane na podstawie dominującego elementu świadczenia złożonego. Jest to zgodne z argumentacją przedstawioną w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. IPPP2/443-83/09-2/AS. Potwierdza to również Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej: ETS), m.in. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan.
W orzeczeniu tym Trybunał wskazał, iż usługę należy uznać za pomocniczą w stosunku do usługi głównej, jeżeli nie stanowi dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. W oparciu o orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości można również stwierdzić, iż dla oceny charakteru świadczenia istotne znaczenia ma, m.in. czy powiązanie pomiędzy świadczeniem głównym a świadczeniami pomocniczymi jest na tyle silne, że nabywanie samego świadczenia pomocniczego byłoby bezcelowe.
Wnioskodawca stwierdził, że wszystkie czynności i opłaty z nich wynikające, którymi obciąża lub refakturuje kontrahentów, są ściśle związane ze świadczeniem głównym, jakim jest usługa dostępu do systemu pozwalającego na dokonywanie transakcji finansowych za pomocą kart. Świadczenia towarzyszące zasadniczej usłudze kupowanej przez Wnioskodawcę od organizacji płatniczych umożliwiają pełne wykorzystywanie możliwości danego produktu finansowego. Z tego powodu całość wskazanych świadczeń uznać należy za podlegającą zwolnieniu od podatku usługę pośrednictwa finansowego.
Podsumowując Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wszystkie opłaty którymi obciąża lub które refakturuje na TF oraz na poszczególne Kasy z tytułu świadczenia usługi opisanej w stanie faktycznym, umożliwiającej klientowi danej Kasy korzystanie z dostępu do środków pieniężnych na koncie prowadzonym przez Kasy lub udostępnionych za pomocą karty kredytowej, należy traktować jako wynagrodzenie za powyższą usługę. Prawidłowość powyższego poglądu została potwierdzona we wskazanej wcześniej interpretacji indywidualnej Ministra Finansów, reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 czerwca 2010 r. (sygn. 1PPP3/443-3 13/10-2/KT).
Z tego powodu, całość wzajemnych rozliczeń pomiędzy uczestnikami powyższego świadczenia należy uznać za objęte zwolnieniem od podatku, jako dotyczące usług pośrednictwa finansowego. Wnioskodawca zauważył, że w zakresie przedstawionego stanu faktycznego zwrócił się do Urzędu Statystycznego z wnioskiem o wydanie klasyfikacji statystycznej. Zgodnie z otrzymaną odpowiedzią z dnia 17 września 2010 r., w ocenie Urzędu Statystycznego, przedmiotowe świadczenie należy zaklasyfikować na podstawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 1997 r. do grupowania 67.13.10-00.90 jako „usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, gdzie indziej niewymienione".
W ocenie Wnioskodawcy, wskazana klasyfikacja statystyczna potwierdza argumentację przedstawioną powyżej, oraz jest kluczowym argumentem pozwalającym uznać, że świadczenie tego typu podlega zwolnieniu od opodatkowania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Jednocześnie informuje się, że kwestie dotyczące importu usług oraz świadczenia usług marketingowych zostały rozstrzygnięte w interpretacjach odpowiednio nr ITPP2/443-1111a/10/AF i ITPP2/443-1111b/10/AF. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz.
GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Zatem tutejszy organ podatkowy nie dokonywał oceny poprawności przedstawionej przez Wnioskodawcę klasyfikacji statystycznej przedmiotowych usług, a niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o wskazane grupowanie, przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.