INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2011 r. (data wpływu 19 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 25 października 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 sierpnia 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 25 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 2 listopada 1995 r. Spółdzielnia zawarła z Gminą umowę o oddanie w wieczyste użytkowanie nieruchomości stanowiącej działkę zabudowaną budynkami magazynowym, biurowym i warsztatowym oraz nieodpłatne przeniesienie własności znajdujących się na niej budynków.
Aktem notarialnym z dnia 21 marca 2002 r. Spółdzielnia nabyła od Gminy prawo własności tej nieruchomości gruntowej. Przy nabyciu nieruchomości Spółdzielnia nie dokonywała odliczeń podatku od towarów i usług, gdyż podatek ten nie został naliczony przez Gminę, z uwagi na zwolnienie na podstawie obowiązującej wówczas regulacji dotyczącej dostawy towarów używanych (za które uważane były budynki, jeżeli od końca roku, w którym zakończono ich budowę minęło co najmniej 5 lat). Nieruchomość w całości (w tym również posadowione na niej pojedyncze budynki) nie była modernizowana. Dokonywane były jedynie bieżące naprawy o charakterze remontowym, nie przekraczające 30 % wartości początkowej budynków.
Prace te nie miały charakteru ulepszenia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym. Nie były również budowane nowe budynki. Budynek biurowy, budynek magazynowy oraz plac przed budynkiem są przez Spółdzielnię wydzierżawiane w całości od 1992 r. Z tytułu odpłatnej dzierżawy Spółdzielnia odprowadza podatek należny. Nie wydzierżawiany jest jedynie budynek warsztatowy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej, stanowiącej własność Spółdzielni, podlega zwolnieniu od podatku wskazanemu w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, czy powinna zostać opodatkowana według podstawowej 23%?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkami będzie podlegała zwolnieniu przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług – w części dotyczącej wydzierżawianych budynków i odpowiadającej im części gruntu oraz zwolnieniu przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy - w części dotyczącej budynku warsztatowego nie wydzierżawianego oraz odpowiadającej temu budynkowi części gruntu.
Spółdzielnia wskazała, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego jest przyjęcie formuł alokacji wartości zbywanej nieruchomości według powierzchni posadowionych na gruncie budynków lub alokacji według wartości budynków, z uwagi na to, że cała dostawa tej nieruchomości podlegała będzie zwolnieniu z opodatkowania. Zatem nie ma potrzeby szczegółowego wskazywania jaką metodę przyjąć do zastosowania art. 29 ust. 5 ustawy.
Po powołaniu treści przepisów art. 5 ust. 1, art. 2 pkt 6, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 29 ust. 5 i 5a, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy, Spółdzielnia wyraziła przekonanie, że o zastosowaniu zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przesądza fakt oddania budynku biurowego oraz budynku magazynowego w odpłatną dzierżawę w 1992 r., co oznacza, że zaistniało wówczas tzw. pierwsze zasiedlenie tych nieruchomości, a od tego momentu upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Wskazała, że nawet gdyby uznać, że ww. przepis nie może znaleźć zastosowania w sprawie, to brak dokonanej modernizacji przekraczającej 30% wartości początkowej nieruchomości, jak również brak przysługiwania prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem tych nieruchomości powodowałby zaistnienie przesłanek uprawniających do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Spółdzielnia stwierdziła, że powyższe przepisy wskazują, iż zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy może być zastosowane do tych dostaw, dla których nie można zastosować zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Zwolnienie to znajdzie zastosowanie w przypadku dostawy budynku (jego części) lub budowli, nawet w ramach pierwszego zasiedlenia bądź w okresie 2 lat od pierwszego zasiedlenia i jest uzależnione od spełnienia następujących warunków: braku przysługiwania dostawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem zbywanych nieruchomości; nie ponoszeniem przez dostawcę wydatków na ulepszenie zbywanych nieruchomości wydatków, co do których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, a w przypadku poniesienia takich wydatków, jeśli nie przekroczyły one 30 % wartości początkowej tych obiektów.
Spółdzielnia zwróciła uwagę, że w przypadku drugiego z warunków, nie pozbawia zwolnienia fakt, że nieruchomości objęte dostawą były przez dostawcę wykorzystywane do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Możliwe jest więc zastosowanie zwolnienia mimo poniesienia nakładów w wysokości ponad 30% wartości początkowej, jeśli zbywający używał przedmiot nakładów przez okres ponad 5 lat od ich zakończenia. Wskazała, iż uwzględniając zapis art. 29 ust. 5 ustawy, do dostawy gruntu zabudowanego znajdzie zastosowanie taka regulacja dotycząca opodatkowania, jaką objęta będzie dostawa budynku, budowli lub jej części znajdujących się na tym gruncie.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Według art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Według treści ust. 11 powyższego artykułu, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Na podstawie ust. 7a powyższego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Artykuł 29 ust. 5 ustawy stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Ze złożonego wniosku wynika, że w dniu 2 listopada 1995 r. Spółdzielnia nabyła od Gminy prawo wieczystego użytkowania działki zabudowanej budynkami magazynowym, biurowym i warsztatowym oraz własność znajdujących się na niej budynków.
W dniu 21 marca 2002 r. Spółdzielnia nabyła prawo własności nieruchomości oddanej Jej w wieczyste użytkowanie. Sprzedaż nieruchomości była zwolniona od podatku, w związku z czym Spółdzielnia nie odliczyła podatku naliczonego. W budynkach wchodzących w skład tej nieruchomości nie dokonywano ulepszeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym. Wykonywano bieżące naprawy o charakterze remontowym, nie przekraczające 30% ich wartości początkowej. Nie były również budowane nowe budynki. Budynek biurowy, budynek magazynowy oraz plac przed budynkiem są przez Spółdzielnię wydzierżawiane w całości od 1992 r. Z tytułu odpłatnej dzierżawy Spółdzielnia odprowadza podatek należny.
Nie wydzierżawiany jest jedynie budynek warsztatowy. Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, iż przy sprzedaży budynków (magazynowego, biurowego i warsztatowego) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z uwagi na fakt, iż transakcja sprzedaży nieruchomości przez Gminę była zwolniona od podatku (a zatem miało miejsce oddanie budynków do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu), nastąpiło pierwsze zasiedlenie tych budynków w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy. Jednocześnie pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a planowaną dostawą, upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Uwzględniając treść art. 29 ust. 5 ustawy, sprzedaż gruntu wchodzącego w skład przedmiotowej nieruchomości również będzie podlegała zwolnieniu od podatku. Jednocześnie należy wskazać, iż pomimo stwierdzenia przez Spółdzielnię w stanowisku, że planowana sprzedaż będzie podlegała zwolnieniu od podatku, z uwagi na wskazanie błędnej podstawy prawnej do zastosowania tego zwolnienia w odniesieniu do budynku warsztatowego, stanowisko jako całość należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.