INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2011 r. (data wpływu 25 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 4 listopada 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania nabytych przez agencję nagród, których koszt wkalkulowany jest w cenę kompleksowej usługi marketingowej, świadczonej na rzecz Spółki – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 4 listopada 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania nabytych przez agencję nagród, których koszt wkalkulowany jest w cenę kompleksowej usługi marketingowej, świadczonej na rzecz Spółki. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka jest dużym przetwórcą nasion oleistych i producentem tłuszczów roślinnych. Specjalizuje się w produkcji olejów konfekcjonowanych, margaryn oraz tłuszczów dla potrzeb przemysłowych.
W celu wsparcia sprzedaży przeprowadza szereg działań o charakterze promocyjno-marketingowym, podczas których dochodzi między innymi do nieodpłatnego przekazania towarów. Działania te adresowane są do szerokiego grona klientów lub potencjalnych klientów Spółki. Prowadzone działania promocyjno-marketingowe mają na celu budowanie pozytywnego wizerunku Spółki, zwiększenie poziomu atrakcyjności oferowanych produktów, budowanie trwałych więzi z dotychczasowymi klientami oraz pozyskiwanie nowych kontrahentów i klientów.
Czynności prowadzone w ramach akcji promocyjno-marketingowych to: akcje promocyjne w postaci sprzedaży premiowej, konkursy, loterie programów lojalnościowych oraz inne akcje o podobnym charakterze. Spółka inicjuje akcje promocyjne zlecając obsługę administracyjną wyspecjalizowanym podmiotom zewnętrznym - agencjom marketingowym/reklamowym (dalej: agencja).
Do zadań agencji należy między innymi: opracowanie koncepcji i regulaminu akcji, poinformowanie Spółki o zasadach organizacji akcji promocyjnych oraz, jeśli jest to wymagane przepisami prawa, przygotowanie i złożenie odpowiednich wniosków do odpowiedniego/odpowiednich urzędów sprawujących nadzór z ramienia Skarbu Państwa, zakup nagród i materiałów do przeprowadzenia akcji, odpowiedzialność za wyłonienie na drodze i w trybie przewidzianym regulaminem listy zwycięzców (np. losowanie) oraz ich poinformowanie, dystrybucja nagród, inne działania pomocnicze konieczne do kompleksowej usługi marketingowej: prowadzenie baz danych, kontakt telefoniczny, SMS-owy, za pomocą poczty elektronicznej, listowny oraz innego rodzaju jeśli jest przewidziany w regulaminie z uczestnikami akcji, kreacja, wykonanie i obsługa stron internetowych stworzonych na potrzeby akcji, produkcja materiałów reklamowych i informacyjnych dotyczących akcji.
Towary stanowiące nagrody w organizowanych przez agencję akcjach marketingowych są nabywane w dwojaki sposób: bezpośrednio przez agencję u osób trzecich, lub przez Spółkę u osób trzecich a następnie przekazywane agencji. W przypadku bezpośredniego nabycia nagród przez agencję, koszt zarówno nabycia jak i przekazania nagród jest wkalkulowany w cenę kompleksowej usługi marketingowej, świadczonej przez agencję. Natomiast w przypadku nabycia nagród przez Spółkę i następnie przekazania ich agencji, koszt nabycia nagród ponosi bezpośrednio Spółka. W ramach zleconej akcji marketingowej przekazanie nagród rzeczowych zawsze następuje bezpośrednio przez agencję bez pośrednictwa Spółki.
Agencja dokumentuje świadczenie usług marketingowych wystawiając fakturę VAT ze stawką podstawową podatku od towarów i usług. Wartość wynagrodzenia należnego agencji za kompleksową usługę marketingową obejmuje zarówno wartość zakupionych nagród podlegających wydaniu, jaki i wartość pozostałych świadczeń związanych z przeprowadzeniem akcji promocyjno-marketingowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w ramach zaprezentowanego stanu faktycznego Spółka ma obowiązek naliczenia podatku należnego z tytułu przekazania przez agencję nagród ich beneficjentom, w przypadku gdy narody te zostały nabyte przez agencję?
Zdaniem Wnioskodawcy, skoro Spółka nabywa od agencji usługi marketingowe polegające m.in. na wydawaniu nagród rzeczowych uczestnikom akcji, przedmiotowe towary i usługi przeznaczone na nagrody są nabywane i przekazywane przez agencję, a koszt zakupu oraz przekazania nagród stanowi element składowy wynagrodzenia należnego agencji za organizację usługi marketingowej, to nie na Spółce ciąży obowiązek naliczenia podatku od przekazanych nagród, gdyż Spółka nie wykonuje czynności nieodpłatnego przekazania towarów, będącej w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.
Nieodpłatne przekazanie towarów dokonywane jest przez agencję, która opodatkowuje całość świadczonej usługi, w momencie wystawienia faktury dla Spółki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przepis ust. 2 tego artykułu stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, iż przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Z powyższych przepisów wynika, że istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Mowa jest tu o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do dysponowania nim jak właściciel. Należy przy tym zaznaczyć, że chodzi tu o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności.
Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
W przepisie art. 8 ust. 1 ustawy przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, iż definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, iż nie każde powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji jest uznawane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy.
Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania usługi. Wynagrodzenie musi być należne za jej wykonanie.
Kwestią „odpłatności” zajmował się wielokrotnie w swoim orzecznictwie Europejski Trybunał Sprawiedliwości (np. w sprawach: C-16/93, C-213/99, C-404/99) podkreślając, iż o dostawie towarów i usług za wynagrodzeniem można mówić jedynie w sytuacji, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami. Związek, o którym mowa musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że odpłatność następuje za to świadczenie. W tym miejscu wskazać należy, iż dla celów podatkowych - co do zasady - złożone działania podatnika traktowane są jako jednolita całość.
Oznacza to, że jeżeli podatnik dokonuje więcej niż jedno świadczenie na rzecz klienta i są one ze sobą powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia – dla celów podatku od towarów i usług - stanowią jedną całość. Wniosek taki wypływa m.in. z wyroku ETS w sprawie pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise (sygn. C-349/96).
Natomiast zgodnie z orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-321/94 pomiędzy Faaborg-Gelting Linien A/S a Finanzamt Flensburg, o tym, czy dana transakcja stanowi dostawę towarów czy świadczenie usług powinny decydować wszystkie okoliczności zawarcia tejże transakcji. Z treści wniosku wynika, iż w celu wsparcia sprzedaży Spółka przeprowadza szereg działań o charakterze promocyjno-marketingowym, podczas których dochodzi między innymi do nieodpłatnego przekazania towarów. Spółka inicjuje akcje promocyjne zlecając obsługę administracyjną wyspecjalizowanym podmiotom zewnętrznym - agencjom marketingowym lub reklamowym.
Towary stanowiące nagrody w organizowanych przez agencje akcjach marketingowych są nabywane w dwojaki sposób: bezpośrednio przez agencję u osób trzecich, lub przez Spółkę u osób trzecich a następnie przekazywane do agencji. W przypadku bezpośredniego nabycia nagród przez agencję, koszt zarówno nabycia jak i przekazania nagród jest wkalkulowany w cenę kompleksowej usługi marketingowej, świadczonej przez agencję. Natomiast w przypadku nabycia nagród przez Spółkę i następnie przekazania ich agencji, koszt nabycia nagród ponosi bezpośrednio Spółka.
Analizując okoliczności faktyczne sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż przekazanie nabytych przez agencję nagród, których koszt wkalkulowany jest w cenę kompleksowej usługi marketingowej, świadczonej na rzecz Spółki, nie powoduje, że po stronie Spółki, wystąpiły zarówno jakiekolwiek ustawowe przesłanki dostawy towarów w myśl art. 7 ustawy, rozumianej jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel, jak również świadczenia będącego usługą na rzecz podmiotu nabywającego z art. 8 ustawy, rodzące obowiązek w podatku od towarów i usług.
Zaznacza się, iż niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy jedynie Spółki i nie wywołuje skutków prawnych dla agencji, które chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinny wystąpić z odrębnymi wnioskami o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały do nich zastosowania. Końcowo wskazać należy, iż kwestia dotycząca prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT otrzymywanych od agencji wykonującej kompleksową usługę marketingową, rozstrzygnięta została w interpretacji nr ITPP2/443-1191a/11/AK.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.