INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu 8 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 10 listopada 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym …) nieruchomości - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 września 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym … nieruchomości. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Prowadzi Pan, jako komornik sądowy, postępowanie egzekucyjne z nieruchomości położonej w miejscowości N. W., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, należącej do dłużniczki A. M. W toku postępowania ustalono, że dłużniczka prowadziła działalność gospodarczą w mieście Sz.
Obecnie zaprzestała jej prowadzenia, gdyż od blisko dekady przebywa poza granicami kraju. W toku oględzin nieruchomości biegły powołany do dokonania czynności niezbędnych dla sporządzenia opisu i dokonania jej oszacowania na podstawie odpisu aktu notarialnego umowy sprzedaży z dnia 5 stycznia 2001 r. ustalił, że Zarząd Gminy sprzedał dłużniczce nieruchomość zabudowaną budynkiem dworku o powierzchni użytkowej 878/80 m2 położoną w miejscowości B. stanowiącą działkę nr … o obszarze 1,2533 ha, a dłużniczka oświadczyła, że nabywa ją z majątku odrębnego, a ponadto nabycia dokonuje w związku prowadzeniem działalności gospodarczej w mieście Sz.
Na podstawie kserokopii faktury VAT przedłożonej przez Urząd Gminy ustalono, że sprzedaż nie była obciążona VAT. Natomiast na podstawie informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalono, że w momencie nabycia dłużniczka figurowała w ewidencji osób prowadzących działalność gospodarczą oraz była zarejestrowana jako „płatnik” podatku od towarów i usług. Urząd nie prowadził czynności sprawdzających mających na celu ustalenie, czy przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości. Dłużniczka nadal figuruje w Urzędzie jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.
Biegły i Pan nie ustalili, aby przedmiotowa nieruchomość była przedmiotem najmu, bądź innej czynności prawnej o podobnym charakterze. Nie posiada Pan również żadnych informacji, aby dłużnik ponosił na budynek wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Biorąc pod uwagę obecny stan budynku, jak i fakt, że dłużniczka od blisko dekady jest poza granicami kraju, należy przyjąć, że nie czyniła takich nakładów. Przedmiotowa nieruchomość od wielu lat nie jest eksploatowana zgodnie z przeznaczeniem, w chwili obecnej jest opuszczona (zamieszkiwana jest bezumownie przez pojedyncze osoby) i wymaga kapitalnego remontu.
Biegły dokonał oszacowania jej wartości rynkowej na kwotę – 954.400,00 zł w tym: wartość rynkowa prawa własności samej działki gruntu bez naniesień wynosi - 310.800,00 zł, wartość budynku znajdującego się na przedmiotowej nieruchomości bez uwzględniania wartości gruntu wynosi - 643.600,00 zł. Określona przez biegłego wartość jest wartością netto, tj. nie obejmuje ewentualnego VAT. Określona wartość uwzględnia cechy przedmiotu wyceny, tj. przeciętną lokalizację ogólną i szczegółową, technologię wykonania, rodzaj, metraż, stan techniczny i standard wykończenia budynku, formę władania gruntem, powierzchnię działki i zagospodarowania nieruchomości oraz nieusankcjonowany prawnie dojazd.
Biegły określił standard wykończenia i wyposażenia oraz jakość użytych materiałów jako bardzo słaby, natomiast stan techniczny budynku jako zły ze względu na liczne zawilgocenia, zagrzybienia oraz uszkodzenia w pokryciu ścian, sufitów i podłóg. W myśl uchwały Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r. sygn. III CZP 115/06, obowiązkiem komornika jest zadbanie, żeby w cenie oszacowania, cenie wywołania i sumie ulegającej podziałowi po ewentualnej licytacji, bądź po przejęciu nieruchomości przez wierzyciela na własność został uwzględniony podatek od towarów i usług.
Okoliczność ta winna być już wiadoma na etapie dokonywania opisu i oszacowania nieruchomości (postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2014 r.). Od tego zależy ustalenie prawidłowej wartości tego prawa. Z uwagi, że miejsce pobytu dłużniczki pozostaje nieznane postanowieniem Sądu z dnia 16 czerwca 2014 r. został dla dłużniczki ustanowiony kurator - pracownik Sądu. W związku z powyższym opisem zadano pytanie sprowadzające się do kwestii opodatkowania sprzedaży budynku w drodze postepowania egzekucyjnego w wysokości 23% stawki podatku Zdaniem Wnioskodawcy, sformułowanym w uzupełnieniu, dostawa nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym będzie opodatkowana 23% stawką podatku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.
U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata. Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie , w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt (jego część) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższe oznacza, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. W sytuacji zatem, gdy dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.
Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż budynku – wbrew stanowisku zawartemu we wniosku - nie będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku, ale korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ doszło już do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy (nabycie budynku nastąpiło ze zwolnieniem od VAT) i po upływie 2 lat od tego zasiedlenia, o ile dłużniczka nie ponosiła na ten obiekt wydatków na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% jego wartości początkowej, w stosunku do których przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Wobec powyższego – przy uwzględnieniu treści art. 29 ust. 8 ustawy – również zbycie gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony podlegać będzie zwolnieniu od podatku. Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.