INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2010 r. (data wpływu 16 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniu 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług budowy, przebudowy i remontu statków oraz innych obiektów pływających - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 lutego 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 19 kwietnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług budowy, przebudowy i remontu statków oraz innych obiektów pływających. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Spółka w okresie od grudnia 2007 r. do maja 2009 r. wykonywała na rzecz krajowych stoczni produkcyjnych i remontowych, prace z zakresu budowy, przebudowy i remontu statków i innych obiektów pływających, sklasyfikowanych w grupowaniu 35.11 PKWiU (o symbolach: 35.11.21 - 35.11.24, 35.11.31-30, 35.11.32-50.00, 35.11.33-93.30, 35.11.33-93.40, 35.11.33-53.40). Rozliczenia ze zleceniodawcami odbywały się w okresach miesięcznych lub po zakończeniu prac, na podstawie faktur VAT z naliczonym 22% podatkiem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Spółka stosowała przy rozliczeniach prawidłową stawkę podatku (22%), czy też zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 15 winna stosować stawkę w wysokości 0%? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisami art. 83 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, który uprawnia do stosowania 0% stawki podatku przy budowie, przebudowie i remoncie statków, Spółka błędnie naliczała w rozliczeniach ze zleceniodawcami 22% stawkę podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. W zakresie świadczenia usług dotyczących statków ustawodawca przewidział możliwość zastosowania stawki 0%, co wynika m.in. z art. 83 ww. ustawy. Stosownie do ust. 1 pkt 15 powyższego artykułu, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków wymienionych w klasie PKWiU ex 35.11 oraz ich części składowych.
Należy zauważyć, iż w ww. przepisie, t.j. art. 83 ust. 1 pkt 15 ustawy, został wymieniony zamknięty katalog usług, przy wykonaniu których można stosować obniżoną stawkę podatku. Są to: remont, przebudowa i konserwacja. Trzeba zaznaczyć, że wskazana ustawa nie definiuje ww. pojęć, z tego też względu należy odnieść się do ich definicji słownikowych. Według „Współczesnego słownika języka polskiego” (Bogusław Dunaj, Langenscheidt Warszawa 2007 r.), „remont” to zespół czynności, w wyniku których przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia; naprawa odnowienie czegoś.
„Przebudową” określa się dokonywanie zmian w budowie czegoś, przebudowywanie, przekształcenie, zmianę dotychczasowej postaci, ulepszanie. Natomiast „konserwacja” została zdefiniowana jako czynności i zabiegi mające na celu zachowanie i przedłużenie wartości użytkowej lub estetycznej czegoś, konserwowanie. Należy wskazać, iż klasa 35.11 PKWiU zatytułowana „statki”, wynikająca z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.
U. Nr 42, poz. 264, ze zm.), obowiązującego dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zawiera grupowania (kategorie, podkategorie i pozycje), obejmujące także jednostki pływające o innych nazwach, jak np. wodoloty, barki, dźwigi i doki pływające, czy łodzie. W art. 83 ust. 1 pkt 15 ustawy, ustawodawca wskazał jedynie grupowanie na poziomie klasy statystycznej, nie określając konkretnych kategorii czy pozycji. Zatem jeśli klasyfikacja statystyczna danej jednostki pływającej zawarta jest w ww. klasie PKWiU, to należy uznać, iż powyższy przepis dotyczy również tej jednostki.
Zgodnie z zapisami zawartymi w ust. 1 pkt 1 powołanego artykułu, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw armatorom morskim: statków wycieczkowych i tym podobnych, przeznaczonych głównie do przewozu osób; promów wszelkiego typu (PKWiU 35.11.21), z wyłączeniem liniowców pasażerskich pozostałych, statków (łodzi) wycieczkowych itp. pozostałych promów (PKWiU 35.11.21-90.00), tankowców (PKWiU 35.11.22), z wyłączeniem tankowców pozostałych (PKWiU 35.11.22-90.00), statków chłodniczych (PKWiU 35.11.23), z wyłączeniem statków chłodniczych pozostałych, innych niż tankowce (PKWiU 35.11.23-90.00), statków przeznaczonych do przewozu towarów oraz statków przeznaczonych do przewozu zarówno osób jak i towarów (PKWiU 35.11.24), z wyłączeniem barek morskich bez napędu (PKWiU 35.11.24-20.3) oraz jednostek pływających wymienionych w podkategorii PKWiU 35.11.24-80 i 35.11.24-90.00, statków rybackich itp. pełnomorskich (PKWiU 35.11.31-30), pchaczy pełnomorskich (PKWiU 35.11.32-50.00), statków szkolnych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.30) i statków badawczych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.40); (218) statków ratowniczych morskich (PKWiU ex 35.11.33-53.40); Stosownie do treści art. 83 ust. 2 ustawy, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka wykonywała na rzecz krajowych zleceniodawców (stoczni produkcyjnych i remontowych) usługi z zakresu budowy, przebudowy i remontu statków oraz innych jednostek pływających, sklasyfikowanych w Jej ocenie w grupowaniu 35.11 PKWiU.
Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne, należy stwierdzić, iż o ile statki i jednostki pływające, o których mowa we wniosku są sklasyfikowane w ww. grupowaniu, to na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka mogła stosować 0% stawkę podatku przy wykonywaniu usług w zakresie przebudowy i remontu, pod warunkiem prowadzenia dokumentacji, o której mowa w ust. 2 tegoż artykułu.
Natomiast w odniesieniu do usług budowy statków i innych jednostek pływających należało stosować stawkę podstawową t.j. 22%, gdyż żaden z przepisów ustawy oraz wykonawczych do niej, nie umożliwia zastosowania preferencyjnej stawki przy usługach polegających na budowie statków, bądź innych jednostek pływających. Z tego względu stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że w przypadku, gdy czynność budowy statków i innych jednostek pływających, o których mowa we wniosku, spełniała przesłanki do zakwalifikowania jej jako dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy i była wykonana na rzecz armatora morskiego, Spółka miałaby możliwość zastosowania 0% stawki podatku również do tej czynności, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.