INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2012 r. (data wpływu 23 października 2012 r.), uzupełnionym w dniu 11 i 21 stycznia 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania za obrót dotacji otrzymanej na realizację projektu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 października 2012 r. został złożony wniosek, uzupełnionym w dniu 11 i 21 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania za obrót dotacji otrzymanej na realizację projektu. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest samorządem zawodowym działającym na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42 ze zm.) oraz Statutu.
Od dnia 1 sierpnia 2012 r. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy powołanych aktów realizuje swoje cele poprzez m.in.: organizowanie szkoleń i wyjazdów szkoleniowych. Wnioskodawca zawarł z Urzędem Marszałkowskim umowę na organizację, w terminie od dnia 2 listopada 2012 r. do dnia 9 listopada 2012 r., misji gospodarczej do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Celem organizowanej misji jest nawiązanie przez uczestników współpracy z przedstawicielami firm z zagranicy oraz promocja województwa.
W programie misji znajduje się zwiedzanie obiektów inżynierskich, uczestnictwo w targach, spotkanie z przedstawicielami izb handlowych i przemysłowych oraz spotkanie z ambasadorem i konsulem do spraw ekonomicznych Ambasady RP w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W celu zrealizowania projektu Wnioskodawca dokonał wyboru biura turystycznego z siedzibą w Berlinie, które na mocy umowy z dnia 3 września 2012 r. zobowiązało się do organizacji wyjazdu w ramach projektu branżowej misji gospodarczej.
Biuro zobowiązało się do zapewnienia uczestnikom następujących świadczeń: przelotu samolotem na trasie: Berlin - Doha - Abu Dhabi - Doha - Berlin, opieki polskojęzycznego pilota ze znajomością języka angielskiego/arabskiego, zakwaterowania, wyżywienia, organizacji spotkań oraz transferów na terenie Z. E. A., realizacji programu uzupełniającego (fakultatywnego), zgodnie z życzeniami Wnioskodawcy, prezentacji programu wyjazdu uczestnikom misji w październiku 2012 r. Uczestnicy misji gospodarczej wnioskują o przyznanie pomocy de minimis, która została im przyznana za pośrednictwem Wnioskodawcy.
Projekt „Organizacja misji gospodarczej do Zjednoczonych Emiratów Arabskich dla branży budowlano- montażowej" dofinansowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2007-2013. Wymagany wkład własny uczestnika wynosi 40% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu. Budżet misji gospodarczej obejmuje koszty uczestnika oraz koszty organizatora. Koszty organizatora są również objęte pomocą de minimis w wysokości 60%.
Rozliczenie kosztów wyjazdu przeprowadzone jest w następujący sposób: uczestnicy wpłacają zaliczkę; Wnioskodawca wystawia fakturę potwierdzającą wpłatę zaliczki; uczestnicy dokonują zapłaty pozostałej kwoty określonej na podstawie rzeczywistych kosztów; Wnioskodawca dokonuje wystawienia faktury końcowej; wystąpienie przez Wnioskodawcę z wnioskiem o płatność do Urzędu Marszałkowskiego; wpłata kwoty przyznanej pomocy na konto Wnioskodawcy; przelanie uczestnikom na ich konto proporcjonalnej kwoty; wystawienie faktur korygujących w związku z przelaniem na konto uczestników przyznanej kwoty pomocy de minimis.
Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację potwierdzającą wykonanie na rzecz uczestników misji usługi poza terytorium Unii Europejskiej i spełnienie warunków do uzyskania dofinansowania w ramach RPOWZ 2007-2013. Otrzymana dotacja nie ma wpływu na cenę, gdyż stanowi wyłącznie zwrot poniesionych wydatków. W związku z realizacją projektu, w części otrzymanego dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, nie otrzymuje wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów.
Misja gospodarcza odbyła się w terminie od dnia 2 listopada 2012 r. do dnia 9 listopada 2012 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym kwota dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego stanowi dla Wnioskodawcy obrót w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług podlegający opodatkowaniu tym podatkiem? Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana dotacja ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego przeznaczona na pokrycie kosztów realizacji projektu nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
Po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 ww. ustawy wskazał, że w związku z realizacją projektu, w części otrzymanego dofinansowania ze środków Unii Europejskiej, nie otrzymuje wynagrodzenia za świadczone usługi, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów. Tym samym dotacja ze środków unijnych, czyli otrzymana kwota pomocy, nie stanowi czynności opodatkowanej. Czynność ta nie została bowiem wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 5 ust. 1 powołanej ustawy.
Sam fakt, iż dotacja może mieć wpływ na cenę towarów lub usług dostarczanych przez dotowany podmiot, nie jest wystarczający, aby uznać taką dotację za opodatkowaną, gdyż dofinansowanie zawsze w jakiś sposób wpływa na poziom cen oferowanych towarów lub usług. Istotne jest natomiast ustalenie, czy dotacja jest przyznana w celu sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub konkretnych usług (orzeczenie ETS w sprawie C-184/00).
W opisanym stanie faktycznym dochodzi do zwrotu części wyłożonych kosztów misji co powoduje, iż nie stanowi ona (kwota dotacji) dla organizatora kolejnej kwoty należnej z tytułu organizacji wyjazdu, a jest jedynie umówionym dofinansowaniem, z którego ostatecznie korzystają uczestnicy misji gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Należy wyjaśnić, iż pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna.
Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.
W istocie okoliczność, czy transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu świadczenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej” w rozumieniu art. 5, bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług, a świadczeniem wzajemnym (wynagrodzeniem) rzeczywiście otrzymanym przez podatnika. W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.
Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze (art. 29 ust. 2 ustawy).
Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 s. 1 ze zm.), z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74 -77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi. Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Oznacza to, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.
W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest samorządem zawodowym działającym na podstawie ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów oraz Statutu. Od dnia 1 sierpnia 2012 r. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy powołanych aktów realizuje swoje cele poprzez m.in.: organizowanie szkoleń i wyjazdów szkoleniowych.
Z Urzędem Marszałkowskim zawarł umowę na organizację misji gospodarczej do Zjednoczonych Emiratów Arabskich w terminie od dnia 2 do 9 listopada 2012 r., której celem jest nawiązanie przez uczestników współpracy z przedstawicielami firm z zagranicy oraz promocja województwa. W programie znajduje się zwiedzanie obiektów inżynierskich, uczestnictwo w targach, spotkanie z przedstawicielami izb handlowych i przemysłowych oraz spotkanie z ambasadorem i konsulem do spraw ekonomicznych Ambasady RP w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
W celu zrealizowania projektu Wnioskodawca dokonał wyboru biura turystycznego z siedzibą w Berlinie, które na mocy umowy z dnia 3 września 2012 r. zobowiązało się do organizacji wyjazdu w ramach projektu branżowej misji gospodarczej. Biuro zobowiązało się do zapewnienia uczestnikom: przelotu samolotem, opiekę polskojęzycznego pilota, zakwaterowanie, wyżywienie, organizacje spotkań oraz transfer na terenie Z. E. A., realizację programu uzupełniającego zgodnie z życzeniami Wnioskodawcy i prezentacje programu wyjazdu uczestnikom misji. Uczestnicy misji gospodarczej wnioskują o przyznanie pomocy de minimis, która to pomoc została im przyznana za pośrednictwem Wnioskodawcy.
Projekt „Organizacja misji gospodarczej do Zjednoczonych Emiratów Arabskich dla branży budowlano- montażowej" dofinansowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2007-2013. Wymagany wkład własny uczestnika wynosi 40% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu. Budżet misji gospodarczej obejmuje koszty uczestnika oraz koszty organizatora. Koszty organizatora są również objęte pomocą de minimis w wysokości 60%.
Rozliczenie kosztów wyjazdu przeprowadzone jest w następujący sposób: uczestnicy wpłacają zaliczkę; Wnioskodawca wystawia fakturę potwierdzającą wpłatę zaliczki; uczestnicy dokonują zapłaty pozostałej kwoty; Wnioskodawca dokonuje wystawienia faktury końcowej; wystąpienie przez Wnioskodawcę z wnioskiem o płatność do Urzędu Marszałkowskiego; wpłata kwoty przyznanej pomocy na konto Wnioskodawcy; przelanie uczestnikom na ich konto proporcjonalnej kwoty; wystawienie faktur korygujących w związku z przelaniem na konto uczestników przyznanej kwoty pomocy de minimis.
Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację potwierdzającą wykonanie na rzecz uczestników misji usługi poza terytorium Unii Europejskiej i spełnienie warunków do uzyskania dofinansowania w ramach RPOWZ 2007-2013. Otrzymana dotacja nie ma wpływu na cenę, gdyż stanowi wyłącznie zwrot poniesionych wydatków. W związku z realizacją projektu, w części otrzymanego dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, nie otrzymuje wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów.
Analizując okoliczności faktyczne sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż skoro otrzymane dofinansowanie - jak wskazał Wnioskodawca - nie ma wpływu na cenę, to nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, a tym samym nie zwiększa obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie informuje się, że kwestie sposobu opodatkowania i udokumentowania świadczonych usług oraz stawki podatku obowiązującej dla tych usług rozstrzygnięto w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-1302a/12/RS.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.