INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2013 r. (data wpływu 9 grudnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 11 marca 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów usług w zakresie zwolnienia od podatku usług szkoleniowych ratownictwa wodnego - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 11 marca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług szkoleniowych ratownictwa wodnego. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. S. WOPR jest stowarzyszeniem kultury fizycznej. Działa na mocy ustawy prawo o stowarzyszeniach, ustawy o kulturze fizycznej i statutu.
Jest specjalistycznym stowarzyszeniem kultury fizycznej, zrzeszonym w Wodnym Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym, posiada osobowość prawną, swoją działalność opiera na pracy społecznej członków, a dochód z działalności gospodarczej przeznacza na realizację celów statutowych, nie może być on przeznaczony do podziału między członków. Od dnia 6 lutego 2013 r. posiada zgodę Ministra Spraw Wewnętrznych na wykonywanie ratownictwa wodnego. Zgodnie ze statutem WOPR - Rozdział II „Cele i sposoby działania”.
Na podstawie paragrafu 9: „Celem S. WOPR jest: organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub narażone są na niebezpieczeństwo utraty zdrowia na wodach śródlądowych i morskich”, paragraf 10 „S.
WOPR realizuje swoje cele poprzez: organizowanie wodnej służby ratowniczej, współdziałanie z organami administracji rządowej i samorządowej w zakresie bezpieczeństwa i porządku na wodach, udział w akcjach ratowniczych podczas zagrożeń powszechnych, katastrof naturalnych, ujawnienie zagrożeń bezpieczeństwa osób pływających i kąpiących się, wydanie ekspertyz i opinii w zakresie bezpieczeństwa wodnego, dokonywanie przeglądów kąpielisk, opracowanie i prowadzenie szkoleń oraz doskonalenie umiejętności ratowniczych, nadawanie stopni ratowniczych, nauczanie i doskonalenie umiejętności pływania, egzaminowanie i wydawanie dokumentów oraz odznak potwierdzających umiejętności, pływania, prowadzenie działalności sportowej, turystycznej i rekreacyjnej, świadczenie usług z zakresu ratownictwa wodnego, prowadzenie działalności gospodarczej we własnym zakresie i poprzez udział w innych przedsięwzięciach mających na celu uzyskanie środków na realizację zadań statutowych, prowadzenie wśród dzieci i młodzieży zainteresowanej ratownictwem wodnym działalności w zakresie szkolenia i wychowania, kultury fizycznej i sportu”.
WOPR zamierza prowadzić mini szkołę ratownictwa wodnego, której uczestnikami będą jego członkowie w wieku od 7 do 15 lat. Mini szkoła realizować będzie program kursu ratownika wodnego - 1 etap pływanie sportowe z elementami ratownictwa wodnego, zajęcia ogólnorozwojowe - np. rajdy rowerowe, piłka wodna, spływy kajakowe. WOPR planuje zorganizować sekcję ratownictwa sportowego. Uczestnikami tej sekcji będą jego członkowie w wieku od 12 do 30 lat - ratownicy wodni. Programem sekcji będzie: pływanie sportowe z elementami ratownictwa wodnego, realizacja programu kursu ratownika wodnego - 3 etapy.
Celem sekcji ratownictwa sportowego będzie przygotowanie uczestników zajęć do zawodów sportowych o charakterze ratownictwa wodnego, przygotowanie do pełnienia dyżurów ratowniczych na kąpieliskach. Od uczestników obu programów pobierane będą składki miesięczne w równej wysokości zatwierdzone uchwałą zarządu. Pieniądze przeznaczone są na wynagrodzenie instruktora, opłatę za wynajem pływalni i innych pomieszczeń służących do realizacji programu zajęć, zakup pomocy dydaktycznych i sprzętu na potrzeby prowadzonych zajęć. WOPR nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).
Świadczone szkolenia, o których mowa we wniosku, prowadzone będą w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Są to: ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. Nr 208, poz. 1240), rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie szkoleń w ratownictwie wodnym (Dz. U. poz. 747) oraz Decyzja nr 6/2012 Prezesa WOPR z dnia 8 września 2012 r. załącznik nr 1 w sprawie programu szkolenia ratowników wodnych i instruktorów w zakresie ratownictwa wodnego. Ww. przepisy obowiązują w prowadzonej mini szkole i sekcji ratownictwa sportowego.
WOPR nie uzyska przed rozpoczęciem szkoleń akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty dla świadczonych szkoleń, o których mowa w złożonym wniosku. Składki, o których mowa we wniosku, które będą pobierane od uczestników szkoleń w ramach ratownictwa sportowego, nie będą składkami członkowskimi. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy opłaty otrzymane od uczestnika mini szkoły podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług z zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 29 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług?
Czy opłaty otrzymane od uczestnika sekcji ratownika sportowego podlegają zwolnieniu od podatku g od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 29 lit. a) - ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty otrzymane od uczestnika mini szkoły i opłaty od uczestników sekcji ratownictwa sportowego będą zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust 1 pkt 29 lit a) ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie lub w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo–rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Powyższe uregulowania stanowią odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.
U. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Cytowany przepis umiejscowiony został w tytule IX, rozdziału 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy VAT podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”.
Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jaki i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”. Wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV). Ponadto należy zaznaczyć, że od dnia 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L 77, str. 1, z późn. zm.), które wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że jego przepisy z dniem 1 lipca 2011 r. stały się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
W myśl postanowień art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.
Żeby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem oraz muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.: formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych, na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
Analizując powołane wyżej uregulowanie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, jednostką badawczo–rozwojową, świadczącą usługi w zakresie kształcenia.
Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania usług polegających na organizowaniu szkoleń na rzecz osób fizycznych mających na celu uzyskanie statusu ratownika należy odwołać się do w tym miejscu do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. Nr 208, poz. 1240, z późn. zm.), w myśl którego podmioty uprawnione do wykonywania ratownictwa wodnego mogą organizować i prowadzić szkolenia ratowników wodnych i instruktorów w zakresie ratownictwa wodnego oraz psów ratowniczych wraz z ich przewodnikami.
Zgodnie z art. 2 pkt 5 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o ratowniku wodnym - rozumie się przez to osobę posiadającą wiedzę i umiejętności z zakresu ratownictwa i technik pływackich oraz inne kwalifikacje przydatne w ratownictwie wodnym i spełniającą wymagania określone w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.
U. Nr 191, poz. 1410, z późn. zm.), zatrudnioną lub pełniącą służbę w podmiocie uprawnionym do wykonywania ratownictwa wodnego lub będącą członkiem tego podmiotu; Na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ratownikiem może być osoba: posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych; zatrudniona lub pełniąca służbę w jednostkach współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15, lub będąca członkiem tych jednostek; posiadająca ważne zaświadczenie o ukończeniu kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy, zwanego dalej „kursem”, i uzyskaniu tytułu ratownika; której stan zdrowia pozwala na udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy.
Na mocy art. 10 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście. W myśl art. 11 ww. ustawy, pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że: są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim, świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków, są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857, z późn. zm.). Stosownie do art. 3 i 6 tej ustawy, działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako osoba prawna. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe. Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.
Z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że przedmiotowym zwolnieniem objęte są wyłącznie kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, zatem WOPR działające jako stowarzyszenie nie zawiera się w wyżej wymienionym katalogu podmiotów, uprawnionych do zwolnienia. W związku z powyższym świadczone przez WOPR usługi nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu, a zatem należy rozważyć, czy przedmiotowe usługi są objęte zwolnieniem od podatku na podstawie innego przepisu.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że WOPR zamierza prowadzić mini szkołę ratownictwa wodnego, której uczestnikami będą jego członkowie w wieku od 7 do 15 lat. Mini szkoła realizować będzie program kursu ratownika wodnego - 1 etap pływanie sportowe z elementami ratownictwa wodnego, zajęcia ogólnorozwojowe - np. rajdy rowerowe, piłka wodna, spływy kajakowe. Planuje również zorganizować sekcję ratownictwa sportowego. Uczestnikami tej sekcji będą jego członkowie w wieku od 12 do 30 lat - ratownicy wodni. Programem sekcji będzie: pływanie sportowe z elementami ratownictwa wodnego, realizacja programu kursu ratownika wodnego - 3 etapy.
Celem sekcji ratownictwa sportowego będzie przygotowanie uczestników zajęć do zawodów sportowych o charakterze ratownictwa wodnego, przygotowanie do pełnienia dyżurów ratowniczych na kąpieliskach. Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że usługi, które WOPR zamierza świadczyć nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
Jednocześnie usług nauki pływania sportowego z elementami ratownictwa wodnego, zajęcia ogólnorozwojowe - np. rajdy rowerowe, piłka wodna, spływy kajakowe, które świadczone będą przez mini szkołę nie można zaliczyć do usług kształcenia zawodowego, ani przekwalifikowania zawodowego, gdyż będą świadczone na rzecz niepełnoletnich uczestników (w wieku od 7 do 15 lat), wobec czego nie będą miały bezpośredniego związku z konkretną branżą lub zawodem. Tym samym, usługi te nie będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
W związku z tym, że okoliczności sprawy nie wskazują, żeby usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku lub opodatkowania obniżoną stawką podatku na podstawie innych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, podlegać będą opodatkowaniu podstawową stawką podatku w wysokości 23%.
Natomiast usługi, które będą świadczone na rzecz uczestników sekcji ratownictwa sportowego i będą miały bezpośredni związek z przygotowaniem do pełnienia dyżurów ratowniczych na kąpieliskach (tj. będą maiły na celu zdobycie uprawnień do wykonywania zawodu), zostaną objęte zwolnieniem od podatku na podstawie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy, gdyż stanowić będą usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
W przypadku barku bezpośredniego związku świadczonych usług w ramach sekcji ratownictwa sportowego z przygotowaniem do pełnienia dyżurów ratowniczych na kąpieliskach, bądź też pełnienia funkcji ratownika, nie będą stanowić usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego i opodatkowane będą podstawową stawką podatku w wysokości 23%, ponieważ nie zostały wymienione, ani w innych przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, ani przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, jako czynności zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką obniżoną.
Jednocześnie podkreślić należy, że jeżeli jedynym celem udziału uczestników w sekcji będzie pływanie sportowe, świadczone usługi nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku i będą podlegały opodatkowaniu 23% stawką. Końcowo należy wskazać, że z uwagi na fakt, że zdaniem, WOPR ze zwolnienia od podatku korzystać będą wszystkie usługi, które zamierza świadczyć, oceniając stanowisko całościowo należało uznać je za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.