INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2011 r. (data wpływu 20 września 2011 r.), uzupełnionym w dniach 7 i 14 listopada 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z dokumentu wystawionego w języku polskim i niemieckim - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 września 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 7 i 14 listopada 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z dokumentu wystawionego w języku polskim i niemieckim. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący stan faktyczny. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Świadczy usługi transportowe na terenie Polski i Unii Europejskiej, na zlecenie polskich i innych kontrahentów. Paliwo do samochodów tankuje na stacjach paliwowych na terenie Polski i krajów UE.
Paliwo służy wyłącznie do napędu samochodów ciężarowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Zakup paliwa dokonany w ciągu miesiąca, jest kredytowany na podstawie karty wydanej przez firmę S. z Austrii, która jest również odbiorcą zapłaty. Za dwutygodniowy okres rozliczeniowy otrzymuje Pan dokument (rechnung) wystawiony w języku polskim i niemieckim. Zawiera on pozycje opisujące miejsce tankowania na terenie Polski, wartość netto, podatek (23%), wartość brutto, datę wystawienia i numer dokumentu. Wystawcą dokumentu jest polska firma S. podająca NIP poprzedzony kodem PL. Zgodnie z informacją na ww. dokumencie, płatność należy przesłać do austriackiej firmy.
Fizycznie płatność za paliwo realizowana jest przez austriacką firmę W., z należności za wykonaną przez Pana usługę transportową. Faktura wystawiona jest w euro i przeliczana na PLN wg średniego kursu NBP poprzedzającego dzień jej wystawienia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy opisany dokument wystawiony został prawidłowo i ma Pan prawo odliczyć zawarty w nim podatek naliczony? Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) powyższego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do ust. 8 powyższego artykułu, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą: dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami; czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7 dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16. Według art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący, w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii; transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności, faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym; wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Formę i sposób wystawiania faktur oraz dane, które winny być w nich zawarte, regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360). Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".
Stosownie do § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto) wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
Według ust. 5 ww. paragrafu, faktury dokumentujące sprzedaż paliw silnikowych benzynowych, oleju napędowego oraz gazu, wlewanych do baku samochodu i innych pojazdów samochodowych, powinny zawierać numer rejestracyjny tego samochodu. Na podstawie ust. 6 tego paragrafu, kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.
Ze złożonego wniosku wynika, że będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, świadczy Pan usługi transportowe na terenie Polski i Unii Europejskiej, na zlecenie polskich i innych kontrahentów. Paliwo do samochodów tankuje na stacjach paliwowych na terenie Polski i krajów UE i służy ono wyłącznie do napędu samochodów ciężarowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Zakup paliwa dokonany w ciągu miesiąca, jest kredytowany na podstawie karty wydanej przez firmę S. z Austrii, która jest również odbiorcą zapłaty. Za dwutygodniowy okres rozliczeniowy otrzymuje Pan dokument (rechnung) wystawiony w języku polskim i niemieckim.
Zawiera on pozycje opisujące miejsce tankowania na terenie Polski, wartość netto, podatek (23%), wartość brutto, datę wystawienia i numer dokumentu. Wystawcą dokumentu jest polska firma S. podająca NIP poprzedzony kodem PL. Zgodnie z informacją na ww. dokumencie, płatność należy przesłać do austriackiej firmy S. Fizycznie płatność za paliwo realizowana jest przez austriacką firmę W., z należności za wykonaną przez Pana usługę transportową. Faktura wystawiona jest w euro i przeliczana na PLN wg średniego kursu NBP poprzedzającego dzień jej wystawienia.
Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w opisanym dokumencie, w zakresie w jakim paliwo nabyte zgodnie z tym dokumentem, wykorzystywane jest do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o ile nie zachodzą wyłączenia wynikające z art. 88 ust. 3a ustawy. Otrzymany przez Pana „rechnung” zawiera bowiem dane umożliwiające identyfikację sprzedawcy, nabywcy, rodzaju towaru oraz wartości netto, podatku i brutto.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.