INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2012 r. (data wpływu 8 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działki gruntu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 listopada 2012 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działki gruntu. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Prowadzi Pan gospodarstwo rolne o powierzchni ok. 280 ha, które nabył w 1995 r. od Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa. Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego jest od 2001 r. podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodatkowo prowadzi Pan działalność gospodarczą, m. in. w zakresie (zgodnie z PKD) produkcji maszyn ogólnego przeznaczenia.
W związku z prowadzeniem tej działalności., tj. od wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, od 1993 r. jest również podatnikiem podatku od towarów i usług. Grunty rolne wykorzystywane były do celów rolniczych, tj. produkcji zbóż. Część gruntów o powierzchni ponad 26 ha podzielił Pan na mniejsze działki. Na ośmiu z ww. działek, na podstawie decyzji o warunkach zabudowy, wybudował domy jednorodzinne i następnie dokonał sprzedaży sześciu z nich. Wśród wydzielonych działek znajduje się również działka o powierzchni 750 m2, którą zamierza Pan zbyć w drodze umowy darowizny na rzecz swojego bratanka.
Dla ww. terenu nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z danych ewidencji gruntów wynika, iż ww. działka posiada w dalszym ciągu charakter gruntu rolnego (grunty rolne klasy IV A i klasy V). Nie występował Pan o zmianę przeznaczenia tego gruntu, lecz prawdopodobne jest, iż nabywca działki wystąpi o przekwalifikowanie gruntu rolnego na grunt budowlany, czyli wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy darowizna działki rolnej na rzecz bratanka będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ?
W przypadku pozytywnej odpowiedzi na ww. pytanie, czy darowizna działki rolnej będzie zwolniona od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy? Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna działki rolnej na rzecz bratanka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, ponieważ regulujący ww. kwestię art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazuje, iż opodatkowaniu podlegają jedynie odpłatna dostawa towarów. Dodatkowo przedmiotowa nieruchomość rolna nie została nabyta z zamiarem jej podziału na działki i sprzedaży oraz darowizny, lecz w pierwszej kolejności została nabyta w celach rolniczych.
Stwierdził Pan, że w momencie jej nabycia nie miał zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży nieruchomości. Uważa również, iż działalność gospodarcza charakteryzuje się przede wszystkim planowaniem działań zmierzających do uzyskania zysku oraz ponoszenia kosztów związanych z tymi zachowaniami. Uważa Pan, że w przypadku obciążenia sprzedaży działek rolnych podatkiem od towarów i usług, naruszona zostałaby zasada jego neutralności, gdyż w momencie nabycia ziemia nie była opodatkowana tym podatkiem.
Stwierdził Pan, że w związku z tym, iż grunt mający być przedmiotem darowizny jest gruntem rolnym niezabudowanym i będzie posiadał taki status w momencie darowizny, to jego zbycie będzie zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Towarami - w myśl postanowień art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W oparciu o ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35), od dnia 1 kwietnia 2013 r. część wspólna ww. przepisu otrzymała brzmienie – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Treść powołanych wyżej regulacji prawnych wskazuje, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika w formie darowizny uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem.
Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów, jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Powyższy art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
U. UE L 347/1 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym, za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. W orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał na cel wprowadzenia powyższego uregulowania.
Przykładowo w wyroku w sprawie C-20/91 Pieter de Jong Trybunał wskazał, że „celem art. 5(6) Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE) jest zapewnienie równego traktowania zarówno podatnika stosującego do użytku prywatnego towary stanowiące część składową majątku przedsiębiorstwa, jak i zwykłego konsumenta kupującego towary tego samego rodzaju.
Mając na względzie powyższy cel, przepis ten zapobiega sytuacji unikania przez podatnika, który odliczył VAT od zakupu towarów wykorzystywanych do swego przedsiębiorstwa, zapłaty VAT w momencie przenoszenia tych towarów z przedsiębiorstwa do użytku prywatnego oraz odnoszenia przez niego korzyści, do których nie jest uprawniony w porównaniu ze zwykłym konsumentem, który nabywa towary i uiszcza od nich VAT” (pkt 15 wyroku).
Podobnie w wyroku w sprawie C-48/97 Kuwait Petroleum Trybunał wskazał, że „celem art. 5(6) Szóstej Dyrektywy jest zapewnienie równego traktowania podatnika, który wykorzystuje aktywa przedsiębiorstwa do celów prywatnych i zwykłego konsumenta, który nabywa towary tego samego rodzaju” (pkt 21 wyroku). Wobec powyższego – w ocenie tutejszego organu - interpretując przepis art. 7 ust. 2 ww. ustawy, należy uwzględnić wykładnię celowościową, dokonaną przez TSUE w ww. wyrokach. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan gospodarstwo rolne o powierzchni ok. 280 ha, które nabył w 1995 r. od Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa.
Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego jest od 2001 r. podatnikiem podatku od towarów i usług. Część gruntów o powierzchni ponad 26 ha podzielił Pan na mniejsze działki. Wśród wydzielonych działek znajduje się również działka o powierzchni 750 m2, którą zamierza Pan zbyć w drodze umowy darowizny. Dla ww. terenu nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Z danych ewidencji gruntów wynika, iż ww. działka posiada w dalszym ciągu charakter gruntu rolnego (grunty rolne klasy IV A i klasy V. Nie występował Pan o zmianę przeznaczenia tego gruntu, lecz prawdopodobne jest, iż nabywca działki wystąpi o przekwalifikowanie gruntu rolnego na grunt budowlany, czyli wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że czynność przekazania w formie darowizny działki, o której mowa we wniosku, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przy jej nabyciu od Skarbu Państwa nie przysługiwało Panu, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z uwagi na powyższe, rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia od podatku dostawy przedmiotowej nieruchomości stało się bezprzedmiotowe. Interpretacja dotyczy stanu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.