INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2012 r. (data wpływu 21 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 lutego 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału we współwłasności niezabudowanej działki gruntu – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 listopada 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 12 lutego 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału we współwłasności niezabudowanej działki gruntu. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Jest Pani współwłaścicielem nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta. W jej skład wchodzi działka nr 31/3. Działka nie jest zabudowana.
Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przyjętym Uchwałą Rady Miejskiej w K. z dnia 29 czerwca 2010 r., nieruchomość ta znajduje się w obszarach elementarnych oznaczonych symbolami: 329 Zl, 330 Zl, 331 Zl - przeznaczonych na zieleń nieurządzoną z dopuszczeniem terenowych urządzeń rekreacji, 351 WS, 352 WS, 353 WS, 354 WS - przeznaczonych na wody powierzchniowe śródlądowe, 368 KDZ - przeznaczonym na ulicę zbiorczą, publiczną, 604 I - przeznaczonym pod urządzenia infrastruktury technicznej.
Postanowienia miejscowego planu dla obszarów 329 Zl, 330 Zl i 331 Zl przewidują obowiązek zachowania minimum 80% powierzchni działki jako powierzchni biologicznie czynnej, a więc w jakikolwiek sposób niezabudowanej. Właściciele opisanej nieruchomości zamierzają ją sprzedać. Została ona nabyta od Agencji Mienia Wojskowego. Nie korzystała Pani z odliczenia podatku od towarów i usług, choć Agencja przy sprzedaży naliczyła ten podatek. Nie jest Pani podatnikiem VAT czynnym. Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia działalności rolniczej, nie była jednak wykorzystywana i nie jest obecnie użytkowana.
W przeszłości nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości i nie posiada żadnych innych nieruchomości. Nie zamierza również w najbliższym czasie ich nabywać. Środki finansowe pozyskane ze sprzedaży nieruchomości zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu. Brak jest wydanej decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki. Nabywca nieruchomości poszukiwany jest poprzez ogłoszenia. W związku z powyższym, zadano następujące pytanie: Czy dostawa działki nr 31/3, w części dotyczącej terenów opisanych w planie jako tereny elementarne: 329 Zl, 330 Zl i 331 Zl, w 80% będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ część działki nr 31/3 oznaczona jako tereny elementarne: 329 Zl, 330 Zl i 331 Zl, w 80% nie stanowi terenu budowlanego i nie jest przeznaczona pod zabudowę, sprzedaż w tej części korzysta ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, jako dostawa terenów objętych zakazem zabudowy (w 80%).
Wskazała Pani, iż zgodne z § 3 pkt 22 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez teren biologicznie czynny należy rozumieć teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m² oraz wodę powierzchniową na tym terenie. W Pani ocenie, tereny biologicznie czynne nie mogą być zabudowywane i nie są przeznaczone pod zabudowę. Na potwierdzenie zaprezentowanego stanowiska powołała Pani interpretację Izby Skarbowej w Łodzi, którą dołączyła do wniosku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. W myśl tego przepisu, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. W myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy, podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej, a podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści złożonego wniosku wynika, że nie jest Pani podatnikiem VAT czynnym.
Jest współwłaścicielem nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta. W jej skład wchodzi działka nr 31/3, która nie jest zabudowana. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nieruchomość ta znajduje się w obszarach elementarnych oznaczonych symbolami: 329 Zl, 330 Zl, 331 Zl - przeznaczonych na zieleń nieurządzoną z dopuszczeniem terenowych urządzeń rekreacji, 351 WS, 352 WS, 353 WS, 354 WS - przeznaczonych na wody powierzchniowe śródlądowe, 368 KDZ - przeznaczonym na ulicę zbiorczą, publiczną, 604 I - przeznaczonym pod urządzenia infrastruktury technicznej.
Postanowienia miejscowego planu dla obszarów 329 Zl, 330 Zl i 331 Zl przewidują obowiązek zachowania minimum 80% powierzchni działki jako powierzchni biologicznie czynnej. Brak jest wydanej decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki. Została ona nabyta od Agencji Mienia Wojskowego. Nie korzystała Pani z odliczenia podatku od towarów i usług, choć Agencja przy sprzedaży naliczyła ten podatek. Obecnie zamierza sprzedać udział we współwłasności nabytej nieruchomości. Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia działalności rolniczej, nie była jednak wykorzystywana i nie jest obecnie użytkowana.
W przeszłości nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości i nie posiada żadnych innych nieruchomości. Nie zamierza również w najbliższym czasie ich nabywać. Środki finansowe pozyskane ze sprzedaży nieruchomości zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu. Nabywca nieruchomości poszukiwany jest poprzez ogłoszenia. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych uregulowań prawnych stwierdzić należy, że mimo, iż grunty spełniają definicję towarów zawartą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, że sprzedając udział we współwłasności ww. działki gruntu, będzie Pani działać w charakterze handlowca.
Przedmiotowy grunt został nabyty w celu prowadzenia działalności rolniczej, jednak nie był wykorzystywany i nie jest obecnie użytkowany. Ponadto z wniosku nie wynika, aby poza zamieszczeniem ogłoszeń o sprzedaży, podejmowała Pani inne czynności mające na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji należy stwierdzić, iż sprzedaż udziału we współwłasności ww. działki gruntu (o ile nie podejmie Pani czynności wskazujących na zawodową formę transakcji), będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem.
Taka sprzedaż oznacza bowiem działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe [w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)] – że sprzedaż udziału we współwłasności przedmiotowej działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Panią za podatnika tego podatku.
Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.
Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – sprzedaż, którą Pani planuje, nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Wobec powyższego stanowisko, iż planowana transakcja będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należało uznać za nieprawidłowe.
Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ponadto wskazuje się, iż tutejszy organ nie dokonywał oceny dokumentów załączonych do wniosku, bowiem zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, a niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku. Końcowo zauważyć należy, że tut. organ wydał interpretację w Pani indywidualnej sprawie, jako że to Pani jest stroną wniosku.
Z tych też względów pozostali współwłaściciele działki, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinni wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały w stosunku do nich zastosowania. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.