INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2008 r. (data wpływu 15 lutego 2008 r.), uzupełnionym w dniu 5 maja 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu rozliczania premii pieniężnych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2008 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu rozliczania premii pieniężnych.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca zawarł z dostawcą towarów umowę, na podstawie której z tytułu nabycia przez Wnioskodawcę określonej ilości towarów w określonym okresie Wnioskodawcy przysługuje wobec kontrahenta roszczenie pieniężne (o zapłatę kwoty nazywanej premią pieniężną). Kwota, na jaką opiewa to roszczenie, określona jest jako procent wolumenu sprzedaży zrealizowanej na rzecz danego kontrahenta przez Wnioskodawcę oraz spółki zależne od Wnioskodawcy w okresie, za który przysługuje premia pieniężna.
Wnioskodawca zawarł z nabywcą oferowanych przez siebie towarów umowę, na podstawie której z tytułu nabycia przez kontrahenta określonej ilości towarów w określonym okresie kontrahentowi przysługuje wobec wnioskodawcy roszczenie pieniężne (o zapłatę kwoty nazywanej premią pieniężną). Kwota, na jaką opiewa to roszczenie, określona jest jako procent wolumenu sprzedaży zrealizowanej na rzecz danego kontrahenta w okresie, za który przysługuje premia pieniężna. Nabywca towarów udokumentował swoje roszczenie o zapłatę premii pieniężnej fakturą VAT, zawierającą podatek naliczony obliczony według 22% stawki, w związku ze spodziewanym otrzymaniem premii pieniężnej.
W przedstawionych stanach faktycznych obie strony transakcji są czynnymi i zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług, a premia pieniężna jest związana wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi. Premie pieniężne mają związek z ogółem dostaw zrealizowanych w danym okresie przez odbiorcę premii, nie mają natomiast związku z konkretnymi dostawami. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy nabycie przez wnioskodawcę towarów o łącznej wartości określonej w umowie z ich dostawcą oraz uzyskanie roszczenia o zapłatę premii pieniężnej z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Czy wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturze VAT dokumentującej roszczenie nabywcy o zapłatę premii pieniężnej? Zdaniem Spółki nabycie przez Wnioskodawcę towarów o łącznej wartości określonej w umowie z ich dostawcą oraz uzyskanie roszczenia o zapłatę premii pieniężnej z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega w szczególności odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ww. ustawy).
Pojęcie świadczenia usług obejmuje zatem każde zachowanie korzystne dla drugiej strony umowy, w tym również nabycie towarów o określonej wartości. Powyższe stanowisko wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych oraz obowiązujące stanowisko Ministra Finansów. Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturze VAT dokumentującej roszczenie nabywcy o zapłatę premii pieniężnej.
W związku z wykazanym powyżej faktem, iż tzw. premie pieniężne podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie znajduje zastosowania przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym podatek naliczony wnioskodawcy od kwot tych należności nie podlegałby odliczeniu od podatku należnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.