INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…” - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…”.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Ośrodek jest w trakcie realizacji projektu pn.
„…” w ramach Osi Priorytetowej 7-Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego, Działanie 7.2 - Promocja i ułatwianie dostępu do usług teleinformatycznych, Poddziałanie 7.2.1 - Usługi i aplikacje dla obywateli, Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013. Przedmiotowy projekt zakłada zakup sprzętu komputerowego z oprogramowaniem oraz zbudowanie zintegrowanego systemu informatycznego, co umożliwi prowadzenie dokumentacji medycznej w wersji elektronicznej, współpracę z elektroniczną platformą usług publicznych w zakresie ochrony zdrowia, dwustronną komunikację z pacjentami Ośrodka, lepsze zarządzanie zasobami jednostki.
Realizowany projekt przyczyni się do rozwoju społeczeństwa informacyjnego w regionie poprzez udostępnienie wysokiej jakości usług cyfrowych i przyrostu ilości wartościowych treści w internecie. Ośrodek świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia, które są zwolnione od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 18 ustawy o podatku od towarów i usług. Jest podatnikiem VAT czynnym i składa deklaracje VAT-7 z uwagi, że zgodnie ze statutem wykonuje również czynności opodatkowane (objęte stawką 23%).
Ośrodek cały podatek naliczony ujął w projekcie jako koszt (wydatek) kwalifikowany, ze względu na przepis art. 86 oraz 90 ustawy o podatku od towarów i usług, który nie daje możliwości odzyskania (odliczenia) podatku naliczonego od towarów i usług, który nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych. Ośrodek dokonuje również sprzedaży opodatkowanej, jednak wysokość tej sprzedaży w odniesieniu do całkowitego obrotu rocznego (określonego zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy) nie przekracza 2%.
Wyliczenie proporcji udziału rocznego obrotu Ośrodka: 2012 r. - 0,06%, 2013 r. - 0,09% Ośrodek zakupione towary i usługi związane z realizacją projektu będzie wykorzystywał do czynności zwolnionych od podatku VAT jak i czynności opodatkowanych. Nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy.
W przypadku braku możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Jak wynika z art. 90 ust. 10 powyższej ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z art. 90 ust. 2-8: przekracza 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowanej proporcji w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%, nie przekracza 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
Wyliczona, po zakończonych latach poprzednich, proporcja sprzedaży za 2012 r. i 2013 r. nie przekroczyła 2%. Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy Ośrodek uznał, że proporcja ta wynosi 0%, wobec powyższego nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów na realizację projektu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Ośrodek, na podstawie wyliczonej proporcji sprzedaży za 2012 r. i 2013 r. nieprzekraczającej 2% (zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług uznał, że proporcja ta wynosi 0%), nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonywanych w związku z realizacją projektu?
Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego ponownie, że nabyte w ramach realizacji projektu usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz czynności opodatkowanych, skoro wysokość sprzedaży opodatkowanej tym podatkiem w odniesieniu do całkowitego obrotu rocznego, określonego zgodnie z art. 90 ust. 2–8, nie przekroczyła 2% (uznał, że proporcja ta wynosi 0%), to nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonywanych w związku z realizacją projektu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z ww. przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Na podstawie ust. 3 tego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
W oparciu o ust. 4 ww. artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy).
W myśl postanowień ust. 10 omawianego artykułu, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%; nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
Stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.
W sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.
Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro – jak wynika z wniosku – nabyte, w ramach realizacji projektu, towary i usługi będą wykorzystywane zarówno do sprzedaży zwolnionej, jak i opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, a Ośrodek nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, to, mając na uwadze, że – jak wskazał – uznał, że proporcja sprzedaży opodatkowanej w rocznym obrocie za 2013 r. – stosownie do treści art. 90 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 0%, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Nie przysługuje również zwrot podatku poniesionego w tym zakresie w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia, gdyż środki finansowe wskazane we wniosku nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 powołanego rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2013 r. Jednocześnie podkreśla się, że prawidłowe określenie proporcji należy do podatnika, natomiast ocena prawidłowości jej wyliczenia może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.