INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 9 grudnia 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na rekultywację zamkniętego składowiska odpadów komunalnych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 9 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na rekultywację zamkniętego składowiska odpadów komunalnych. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W 2015 r. Zakład przystąpi do wspólnego przedsięwzięcia o nazwie „R. Zakład jest właścicielem składowiska o pow.
1,67 ha, które zostało zamknięte w dniu 20 czerwca 2014 r. Rekultywacja będzie polegała na wykonaniu warstwy wyrównawczej z gruntu przepuszczalnego, w której zostanie ułożony drenaż gazowy wykonany z perforowanych rur PE o średnicy 100 mm, studnie drenażowe wyprowadzone zostaną ponad powierzchnię zrekultywowanego składowiska. Wykonanie uszczelnienia wierzchowiny kwatery poprzez ułożenie maty bentonitowej Bentomat STL laminowanej geomembraną HDEP oraz zagęszczonej warstwy glebotwórczej o grubości co najmniej 40 cm. Po zakończeniu rekultywacji prowadzone będą zabiegi konserwacyjne. Przewiduje się prowadzenie zabiegów przez okres 30 lat, licząc od dnia zakończenia rekultywacji składowiska.
Zakończenie prac planowane jest na dzień 31 lipca 2015 r. Wartość zadania 707.572,74 zł brutto. Kwota dofinansowania 488.973,03 zł. Zakład jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Nie dokonywał odpisów na fundusz rekultywacji. Przewiduje się wprowadzenie zakrzewień z docelowym przyjęciem sukcesji naturalnej roślinności pochodzącej z otoczenia. Kwatera, niezależnie od wykonywanych zabiegów rekultywacyjnych, w miarę upływu czasu będzie pokrywała się roślinnością pochodzącą z otoczenia. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy w odniesieniu do realizowanego zadania (projektu) istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację ww. zadania? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma znaczenia moment poniesienia wydatku tylko to, czy jest związany z czynnościami opodatkowanymi, zatem nawet jeśli wydatek został poniesiony już po wykonaniu czynności opodatkowanej, to prawo do odliczenia winno przysługiwać. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z regulacji art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT czy niepodlegających temu podatkowi. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej (bieżącej lub przyszłej). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Przez sprzedaż, stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Zakład, będący właścicielem nieczynnego składowiska odpadów komunalnych, zamierza przeprowadzić rekultywację tego terenu na podstawie wspólnego przedsięwzięcia (projektu). W związku z tym Zakład poniesie wydatki dotyczące naniesienia warstwy wyrównawczej gruntu, ułożenia drenażu, uszczelnienia wierzchowiny, nawiezienia warstwy glebotwórczej, a także nasadzeń roślinności krzewiastej. Zakończenie prac rekultywacyjnych nastąpi w lipcu 2015 r., natomiast przez okres 30 lat przewidziane jest prowadzenie zabiegów konserwacyjnych.
Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz regulacji prawnych mających zastosowanie do rozpatrywanej kwestii prowadzi do stwierdzenia, że Zakład nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych przy rekultywacji składowiska. Wydatki te nie będą bowiem wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (z wniosku nie wynika, aby po zakończeniu rekultywacji Zakład planował wykorzystywać ten grunt do czynności opodatkowanych).
Fakt, że składowisko przed zamknięciem służyło czynnościom opodatkowanym nie ma znaczenia, gdyż wydatki na rekultywację nie będą się wiązały z ich wykonywaniem (towary i usługi, które będą nabyte w związku z rekultywacją nie mogą być wykorzystywane do czynności, które na tym terenie były wykonywane wcześniej). Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.