INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2012 r. (data wpływu 8 lutego 2012 r.), uzupełnionym w dniu 13 kwietnia 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 lutego 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 13 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Zamierza Pan sprzedać nieruchomość gruntową będącą własnością Pana oraz żony (współwłasność łączna nieruchomości), która w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę. Jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Rejestracja ta wynika tylko i wyłącznie z faktu prowadzonej działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Gospodarstwo rolne, które prowadzi Pan wraz z żoną nie jest klasyfikowane jako działalność rolnicza w ramach działów specjalnych produkcji rolnej [ww. nieruchomość nigdy nie była (nie jest) wykorzystywana w ramach działów specjalnych produkcji rolnej]. Jest to natomiast gospodarstwo rolne, w ramach którego prowadzona jest hodowla bydła oraz uprawa zboża.
Nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej, w szczególności polegającej na handlu/obrocie nieruchomościami i nie dokonywał sprzedaży nieruchomości, a także nie zamierza w przyszłości dokonywać jakiejkolwiek dalszej sprzedaży nieruchomości. Nieruchomość mająca być przedmiotem sprzedaży jest nieruchomością wchodzącą w skład Pana majątku prywatnego. Nieruchomość ta została nabyta przez Pana na podstawie umowy sprzedaży z dnia 19 grudnia 2003 r. W momencie jej nabycia zamierzał Pan ją wykorzystywać wyłącznie w celach prywatnych. W szczególności, w momencie nabycia nieruchomości nie brał pod uwagę (nie miał zamiaru), aby tę nieruchomość odsprzedać.
Dopiero, gdy niezależnie od Pana woli, został uchwalony nowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący omawianą nieruchomość, pojawił się kupiec - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zamierzająca wybudować elektrownię systemową o łącznej mocy do 2000 MW („Kupujący"). Kupujący zaoferował Panu określoną cenę za przedmiotową nieruchomość. Nigdy nie występował Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy ww. nieruchomości, a także nie dokonywał (nie dokona) jej uzbrojenia. Nie dokona (nie dokonał) żadnych innych czynności zmierzających do przygotowania tej nieruchomości do sprzedaży.
Nigdy nie oferował Pan jej do sprzedaży w żadnych biurach pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, ani nie oferował jej sprzedaży w żaden inny sposób. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż omawianej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż omawianej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ: nastąpi z majątku prywatnego, nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, ani działalności rolniczej oraz Wnioskodawca nie będzie występował w tej transakcji jako podatnik podatku od towarów.
Według Pana, powyższy wniosek wynika z następujących przesłanek: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (dalej ustawa), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zdaniem Pana, biorąc pod uwagę brzmienie art. 15 ust. 2 ustawy, sprzedaż ww. nieruchomości nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej (a w szczególności działalności polegającej na obrocie/handlu nieruchomościami), ani też w ramach działalności rolniczej, ponieważ w świetle ustawy sprzedaż nieruchomości nie mieści się w zakresie pojęcia działalności rolniczej. Stosownie bowiem do art. 2 pkt 15 ustawy, działalnością rolniczą jest tylko produkcja roślinna i zwierzęca oraz świadczenie usług.
Aby transakcja taka mogła podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być spełniony warunek polegający na zamiarze częstotliwej i zorganizowanej sprzedaży nieruchomości już w momencie nabywania takich nieruchomości. Innymi słowy, w momencie nabywania nieruchomości (gruntów) powinien istnieć cel prowadzenia profesjonalnej działalności gospodarczej polegającej na handlu nieruchomościami.
Potwierdza to wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE) z dnia 4 października 1995 r. w sprawie C-291/92, w którym Trybunał uznał, że w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu zamiar częstotliwego wykonania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Ponadto w wyroku TSUE w sprawie C-230/94 pomiędzy Renate Enkler a Finanzamt Hamburg Trybunał podkreślił, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
Powyższe poglądy zostały również podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia: 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 oraz 3 października 2008 r., sygn. akt I FSK 1129/07. Ponadto, w Pana ocenie, każdorazowo należy badać, czy w danej sytuacji osoba dokonująca określonej czynności występuje jako podatnik podatku od towarów i usług. Dlatego też, fakt, iż jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, co wynika z prowadzonej działalności rolniczej, nie może determinować opodatkowania czynności polegającej na wyzbyciu się majątku prywatnego.
Pana zdaniem, należy się odwołać do poglądu wyrażonego w, przywołanym już wyżej, wyroku składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w którym stwierdzono, że „(...), ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.".
Stwierdził Pan, że biorąc pod uwagę pogląd NSA, w każdym przypadku z osobna koniecznym musi być ustalenie, w jakim charakterze występuje dany podmiot dokonujący określonej czynności, w tym przypadku, czynności polegającej na sprzedaży nieruchomości (gruntu z majątku prywatnego). Dlatego też, Pani zdaniem, aby uznać, że działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, należałoby stwierdzić, czy sprzedaż rozpatrywanych nieruchomości ma być dokonana w ramach wykonywania jednego z rodzajów działalności wymienionych w art. 15 ust. 2 ustawy.
Powyższy pogląd podziela Pan za Naczelnym Sądem Administracyjnym, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 grudnia 2008 roku o sygn. akt I FSK 1556/07, stwierdził że: „(...) należy podkreślić, że wydzielenie z gospodarstwa rolnego działek budowlanych w celu ich sprzedaży oznacza, że działki te nie były sprzedawane jako grunt rolny w ramach prowadzenia działalności rolniczej (por. art. 2 pkt 15 tej ustawy).".
Stwierdził Pan, że za takim stanowiskiem przemawia również opinia doktryny, np. Tomasz Krywań w komentarzu „Obrót nieruchomościami a VAT" (ABC nr 73099) stwierdził, iż „Na gruncie powyższych przepisów nie ulega wątpliwości, że opodatkowaniu VAT podlega profesjonalny obrót nieruchomościami, tj. obrót nieruchomościami dokonywany przez osoby (jednostki) prowadzące działalność w tym zakresie. Opodatkowaniu VAT podlega również obrót nieruchomościami dokonywany przez osoby (jednostki) prowadzące działalność gospodarczą w innym zakresie niż obrót nieruchomościami, które nieruchomości te nabyły (wytworzyły) w ramach tejże działalności.
Nie podlega z kolei opodatkowaniu VAT „prywatny” obrót nieruchomościami, tj. obrót nieruchomościami nabytymi przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz nieruchomościami nabytymi przez osoby prowadzące działalność gospodarczą, które jednak zostały nabyte przez te osoby poza tą działalnością. Innymi słowy nie podlega opodatkowaniu obrót nieruchomościami stanowiącymi majątek osobisty osób fizycznych.
(...) w przypadku „prywatnego” obrotu nieruchomościami do opodatkowania VAT dochodzi jedynie wówczas, gdy sprzedaż nieruchomości była jedynym celem uprzedniego ich nabycia (podobnie przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 1997 r., sygn. akt SA/Rz 81/96, POP 1998, nr 5, poz. 194). W konsekwencji, sprzedaż nawet znacznej ilości nieruchomości nie podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nieruchomości te nie zostały nabyte w celu odsprzedaży (najlepszym przykładem jest sprzedaż nieruchomości nabytych w drodze spadku, czy darowizny). Sam fakt częstotliwego zbywania fragmentów majątku własnego nie wystarcza do uznania, że dochodzi do opodatkowania VAT.
Podsumowując stwierdził Pan, że stoi na stanowisku, że jednorazowa sprzedaż, przedmiotu majątku prywatnego, która nie jest związana z działalnością gospodarczą oraz działalnością rolniczą, a także nie była nabyta w celu/z zamiarem jej odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. To, że jest podatnikiem podatku od towarów usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wynika tylko i wyłącznie z faktu prowadzenia działalności rolniczej opodatkowanej na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy.
Natomiast sprzedaż nieruchomości będzie następowała z Pana majątku prywatnego, w warunkach nie wskazujących na zamiar powtarzania i nadania tej sprzedaży zorganizowanego charakteru działalności gospodarczej. Dlatego też, w Pana ocenie, sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Podniósł Pan, że powyższe stanowisko podzielają również organy podatkowe w indywidualnych interpretacjach podatkowych, tj.: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lipca 2008 roku nr IBPP1/443-567/08/LSZ, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2008 roku, ILPP1/443-295/08-2/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lipca 2008 r., IPP1/443-83/07-9/SM.
Zaprezentowane stanowisko wynika również z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj: wyroku NSA z dnia 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt 1 FSK 253/08: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), w konsekwencji zorganizowaną. Nabycie sprzedawanych gruntów musi nastąpić w celach wykonywania tej działalności, czyli handlowych, a nie w innych celach.
Działalność handlowa oznacza dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, wskazujący na zamiar kontynuacji tej działalności. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach osobistych. Zbycie, nawet kilkunastu działek budowlanych powstałych z podziału gruntu rolnego nabytego na cele prywatne i po zmianie przeznaczenia tego gruntu, nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, z uwagi na brak przesłanek uznania tej działalności za taką (brak zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru).".
Również NSA w wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. o sygn. akt FSK 778/07 podzielił ten pogląd, wyroku NSA z dnia 12 stycznia 2010 r. o sygn. akt 1 FSK 1575/08, wyroku NSA z dnia 30 czerwca 2010 r. o sygn. akt I FSK 35/09. Zaprezentowane stanowisko jest również podzielane przez utrwaloną linię orzeczniczą wojewódzkich sądów administracyjnych, tj. w: wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 stycznia 2007 r. o sygn. akt III SA/Wa 3885/06, wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 6 września 2006 r. o sygn. akt 1 SA/Wr 1254/05, wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 2 marca 2010 r. o sygn. akt I SA/Gd 25/10, Podobne stanowisko zajął również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 21 lutego 2007 r. o sygn. akt III SA/Wa 4176/06, podkreślając, że wykorzystywanie majątku prywatnego osoby fizycznej stanowi działalność gospodarczą w świetle ustawy o podatku od towarów, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły i dla celów zarobkowych, i który to majątek został nabyty w celu jego odsprzedaży.
Również Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2009 r. o sygn. akt I SA/Wr 1277/08 mówi, że: „ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.". W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 Nr 16 poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Z kolei w myśl art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z treści złożonego wniosku wynika, że zamierza Pan sprzedać nieruchomość gruntową będącą własnością Pana oraz żony (współwłasność łączna), która w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę. Nieruchomość mająca być przedmiotem sprzedaży jest nieruchomością wchodzącą w skład majątku prywatnego. W momencie jej nabycia zamierzał Pan ją wykorzystywać wyłącznie w celach prywatnych. W szczególności, w momencie nabycia nieruchomości nie brał pod uwagę/nie miał zamiaru, aby tę nieruchomość odsprzedać. Dopiero, gdy niezależnie od Pana woli, został uchwalony nowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący omawianą nieruchomość, pojawił się kupiec.
Nigdy nie występował Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy ww. nieruchomości, a także nie dokonywał (nie dokona) jej uzbrojenia. Nie dokona (nie dokonał) żadnych innych czynności zmierzających do przygotowania tej nieruchomości do sprzedaży. Nigdy nie oferował Pan jej do sprzedaży w żadnych biurach pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, ani nie oferował jej sprzedaży w żaden inny sposób. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji stwierdzić należy, że mimo, iż grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży ww. nieruchomości działał Pan w charakterze handlowca.
Nie można stwierdzić, że nabył Pan grunt w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych. W konsekwencji sprzedając tą nieruchomość będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynność sprzedaży będzie oznaczać działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług zastosowania nie mają.
Reasumując uznać należy - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe [w tym ww. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C�180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C�181/10)] - że sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.
Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.
Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Pana sprzedaż działek – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Należy zauważyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej został (zostanie) określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.