INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2013 r. (data wpływu 27 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 5 kwietnia 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych kosztów związanych z termomodernizacją budynku, ze sprzedażą nieruchomości oraz kosztów zakupu pojemników i wywozu tych opakowań - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 lutego 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 5 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych kosztów związanych z termomodernizacją budynku, ze sprzedażą nieruchomości oraz kosztów zakupu pojemników i wywozu tych opakowań. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej przeprowadza m. in. następujące transakcje, które podlegają opodatkowaniu VAT i nie korzystają ze zwolnienia z tego podatku: odpłatnie wydzierżawia budynek na cele prowadzenia w nim działalności leczniczej przez Zakład Opieki Zdrowotnej, dokonuje odpłatnej dostawy nieruchomości zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę (np. dostawa nieruchomości położonych nad Jeziorem B.), a także dzierżawy działek stanowiących takie nieruchomości, dokonuje dostawy do wyspecjalizowanych podmiotów opakowań plastikowych i szklanych zbieranych na terenie Gminy przez Gminę.
Powyżej wskazane transakcje Gmina traktuje jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i rozlicza zgodnie z odpowiednimi przepisami z zakresu VAT. W związku z opisanymi powyżej czynnościami opodatkowanymi, ponosi określone wydatki, które są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez świadczących usługi/dostawców towarów.
W odniesieniu do poszczególnych kategorii transakcji są to: w zakresie czynności wskazanych w punkcie a) - koszty termomodernizacji budynku będącego przedmiotem odpłatnej dzierżawy, w zakresie czynności wskazanych w punkcie b) - koszty związane ze sprzedażą nieruchomości, w tym wydatki na: uzbrojenie terenu położonego wzdłuż Jeziora w drogę wewnętrzną, kanalizację i sieć wodociągową, w ramach której to inwestycji poniesiono koszty na: przygotowanie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz ogłoszenie prasowe o udostępnieniu projektu, sporządzenie mapy do celów projektowych, opracowanie dokumentacji projektowo-wykonawczej, opracowanie studium wykonalności, wycenę nieruchomości oraz publikację ogłoszeń prasowych związanych z nieruchomościami przeznaczonymi na sprzedaż, w zakresie czynności wskazanych w punkcie c) - koszty zakupu pojemników na opakowania plastikowe i szklane oraz koszty usług wywozu tych opakowań do nabywców.
Droga dojazdowa do jeziora, a także drogi wewnętrzne, po ich wybudowaniu pozostaną w całości własnością Gminy, jako drogi gminne. Własność drogi nie zostanie przeniesiona przez Gminę na rzecz nabywców nieruchomości. Wybudowane drogi są niezbędne, aby możliwy był zarówno sam dojazd, jak i korzystanie z działek położonych nad jeziorem, a przez to aby możliwa była sprzedaż przedmiotowych działek. W konsekwencji, wybudowanie drogi dojazdowej i wewnętrznych jest warunkiem wystąpienia sprzedaży opodatkowanej, a zatem wydatki na ten cel pozostają w bezpośrednim związku z działalnością opodatkowaną Gminy.
Własność sieci kanalizacyjnej i wodociągowej budowanej w ramach uzbrojenia działek nad jeziorem również nie zostanie przekazana na rzecz nabywców nieruchomości. Infrastruktura będzie obsługiwana bezpośrednio przez Gminę, ponieważ z dniem 30 czerwca 2013 r. nastąpi likwidacja Zakładu, który obecnie świadczy na terenie Gminy opodatkowane podatkiem od towarów i usług usługi w zakresie dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków.
Likwidacja ww. zakładu nastąpi na podstawie uchwały Rady Gminy z dnia 5 lutego 2013 r. Efektem tej likwidacji jest m. in. przejęcie z dniem 1 lipca 2013 r. przez Gminę działalności prowadzonej dotychczas przez zakład, w tym działalności w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Odtąd usługi te będą wykonywane w imieniu i na rzecz Gminy, działającej jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, a obrót z tego tytułu będzie podlegał opodatkowaniu jako obrót Gminy.
Po wybudowaniu sieci kanalizacyjnej i wodociągowej w ramach uzbrojenia działek nad jeziorem, przedmiotowa infrastruktura będzie przez Gminę wykorzystywana do świadczenia opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, usług dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków na rzecz nabywców/dzierżawców nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym, Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia przedstawionych towarów i usług związanych z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez Gminę?
Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia przedstawionych kategorii kosztów związanych z działalnością opodatkowaną. Uzasadnienie stanowiska. Gmina wskazała, że podstawowym przepisem, który reguluje kwestię zasad odliczania podatku naliczonego przez czynnych podatników podatku od towarów i usług jest art. 86 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług, którego treść powołała.
Stwierdziła, iż powszechnie przyjmuje się, że związek określonych wydatków ponoszonych przez podatnika z wykonywaniem czynności opodatkowanych może mieć charakter związku bezpośredniego, to znaczy takiego, w którym ściśle oznaczony wydatek ma związek ze ściśle określoną czynnością opodatkowaną, jak i związek pośredni, w którym nie można przyporządkować wydatku do ściśle określonej, jednostkowej sprzedaży opodatkowanej, jednak bez poniesienia tego wydatku niemożliwym byłoby w ogóle dokonywanie czynności opodatkowanych, lub też czynności te wykonywane byłyby w znacznie ograniczonym zakresie.
Poprawność powyższego stanowiska została wielokrotnie potwierdzona przez Ministra Finansów w wydawanych interpretacjach indywidualnych (np. z dnia 23 lipca 2012 r. sygn. IPTPP2/443-453/12-6/AW oraz z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. IPTPP1/443-812/12-6/MW wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi). Kwestia zasad odliczenia podatku naliczonego była także przedmiotem licznych wyroków sądów administracyjnych (np. wyroku WSA we Wrocławiu sygn. I SA/Wr 1551/07 z dnia 28 kwietnia 2008 r.).
Zdaniem Gminy, w stosunku do każdej z przedstawionych kategorii kosztów ich związek z działalnością opodatkowaną ma charakter bezpośredni, a poniesienie tych kosztów warunkuje możliwość wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. I tak, w przypadku nakładów ponoszonych na termomodernizację budynku dzierżawionego przez ZOZ Gmina poniosła wydatki związane bezpośrednio z wydzierżawianym obiektem.
W przypadku nakładów ponoszonych w związku ze sprzedażą lub dzierżawą nieruchomości gminnych, bez poniesienia tych kosztów, nie mogłaby zrealizować transakcji lub też znacznie by to utrudniło, lub ograniczyło ich realizację, ewentualnie mogłyby zostać przeprowadzone po znacznie niższych cenach. W przypadku nakładów poniesionych w związku z organizacją zbiórki opakowań szklanych i plastikowych oraz z ich wywozem, brak opisanych nakładów spowodowałby brak dostawy opakowań zrealizowanej przez Gminę.
Wskazane kategorie kosztów mają bezpośredni związek z Jej sprzedażą opodatkowaną, co uzasadnia pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie i w sposób opisany w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i następnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Na wstępie należy podkreślić, że ze względu na fakt, iż wniosek, który dotyczy stanu faktycznego, został złożony w dniu 26 lutego 2013 r., powołano przepisy prawne w brzmieniu obowiązującym w tym okresie.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego – na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a ww. artykułu – stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Należy zauważyć, że nie zawsze możliwe jest wskazanie na ścisłe powiązanie podatku naliczonego z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Ważne jest jednak, by związek ten w chwili dokonywania zakupów był oczywisty, a nabyte towary i usługi muszą w sposób niewątpliwy służyć czynnościom opodatkowanym.
Okoliczności towarzyszące konkretnej transakcji zakupu towaru lub usługi powinny wskazywać jednoznacznie, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej lub planowanej przez niego działalności gospodarczej. Co do zasady więc, odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów nabytych w celu wykonania czynności opodatkowanych.
W art. 15 ust. 1 ustawy zdefiniowano pojecie „podatników” jako osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pojęcie „działalność gospodarcza”, dla potrzeb stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zostało zdefiniowane w ust. 2 powołanego artykułu w sposób niezależny, stąd też uznanie określonych czynności jako czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej winno być dokonywane wyłącznie w oparciu o tę definicję.
Zgodnie z tym przepisem, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z ust. 6 powołanego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Katalog czynności podlegających opodatkowaniu zawiera art. 5 ust. 1 ustawy, w myśl którego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają, m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w szczególności zadania obejmujące sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).
Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że jeżeli ustawodawca określi konkretne zadanie jako obowiązkowe, to wówczas na gminie (jej organach) ciąży obowiązek ich wykonania, a obywatelowi przysługuje z tego tytułu określone roszczenie. Zapis, iż ustawy zawierają ustalenia, które zadania należą do obligatoryjnych zadań gminy, ma doniosłe konsekwencje prawne.
Gmina realizując swe ustawowe obowiązki dotyczące budowy dróg gminnych, podejmuje najpierw uchwały przeznaczające określone tereny na ich budowę w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a następnie pozyskuje tereny dla takiego zamierzenia i podejmuje działania w celu ich budowy. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, gmina, co warte podkreślenia, samodzielnie decyduje o zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym o konieczności budowy określonych dróg gminnych.
Z faktu, iż zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie dróg gminnych – należy do obowiązkowych zadań własnych gminy oraz że nabywca gruntu chciałby, aby na określonych działkach urządzona została droga dojazdowa do nieruchomości, nie wynika obowiązek gminy budowy drogi w miejscu preferowanym przez nabywców. Innymi słowy, należy stwierdzić, że nałożenie przez powołane przepisy na gminę obowiązku budowy drogi nie prowadzi do powstania po stronie mieszkańca gminy ani żadnego innego podmiotu, np. nabywcy gruntu roszczenia, na podstawie którego przysługiwałoby mu żądanie skierowane do gminy.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Według art. 2 ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe; drogi wojewódzkie; drogi powiatowe; drogi gminne.
Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Zgodnie z ust. 2 tegoż artykułu, zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. W oparciu o ust. 3 ww. artykułu, ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy. Z treści wniosku wynika, że Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem, tj.: odpłatnie wydzierżawia budynek, dokonuje odpłatnej dostawy lub dzierżawy nieruchomości zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę (położonych nad jeziorem, dokonuje dostawy do wyspecjalizowanych podmiotów opakowań plastikowych i szklanych. W związku z opisanymi powyżej czynnościami, ponosi określone wydatki, które są dokumentowane fakturami VAT.
W odniesieniu do poszczególnych kategorii transakcji są to koszty termomodernizacji budynku, koszty związane ze sprzedażą nieruchomości, w tym wydatki na uzbrojenie terenu w drogę wewnętrzną, kanalizację i sieć wodociągową, przygotowanie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ogłoszenie prasowe o udostępnieniu projektu, sporządzenie mapy do celów projektowych, opracowanie dokumentacji projektowo-wykonawczej, opracowanie studium wykonalności, wycenę nieruchomości oraz publikację ogłoszeń prasowych związanych z nieruchomościami przeznaczonymi na sprzedaż oraz koszty zakupu pojemników na opakowania plastikowe i szklane oraz koszty usług wywozu tych opakowań do nabywców.
Droga dojazdowa do jeziora, a także drogi wewnętrzne, po ich wybudowaniu pozostaną w całości własnością Gminy, jako drogi gminne. Własność drogi nie zostanie przeniesiona na rzecz nabywców nieruchomości. Własność sieci kanalizacyjnej i wodociągowej również nie zostanie przekazana na rzecz nabywców nieruchomości. Infrastruktura będzie obsługiwana bezpośrednio przez Gminę, ponieważ z dniem 30 czerwca 2013 r. nastąpi likwidacja Zakładu, który obecnie świadczy na terenie Gminy opodatkowane podatkiem od towarów i usług, usługi w zakresie dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków.
Efektem tej likwidacji jest m. in. przejęcie z dniem 1 lipca 2013 r. przez Gminę działalności prowadzonej dotychczas przez zakład, w tym działalności w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych regulacji należy stwierdzić, że Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – jak słusznie wskazała w swoim stanowisku - z tytułu poniesionych kosztów: termomodernizacji budynku, uzbrojenia terenu w kanalizację i sieć wodociągową, przygotowania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ogłoszenia prasowego o udostępnieniu projektu, sporządzenia mapy do celów projektowych, opracowania dokumentacji projektowo-wykonawczej, opracowania studium wykonalności, wyceny nieruchomości oraz publikacji ogłoszeń prasowych związanych z nieruchomościami przeznaczonymi na sprzedaż oraz kosztów zakupu pojemników na opakowania plastikowe i szklane oraz usług wywozu tych opakowań do nabywców, o ile nie zaszły negatywne przesłanki wynikające z treści art. 88 ustawy.
Natomiast odnosząc się do wydatków związanych z wybudowaniem dróg, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w ocenie tut. organu, związek ze sprzedażą opodatkowaną w chwili dokonywania zakupu towarów i usług związanych z ich budową nie był oczywisty. Podkreślenia wymaga fakt, iż wybudowane drogi, będące drogami gminnymi, pozostaną własnością Gminy. Po zrealizowaniu inwestycji będą one wykorzystywane przez nabywców gruntów jako drogi dojazdowe i wewnętrzne. Niemniej jednak pozostaną drogami publicznymi, do których budowy i utrzymania zobowiązana, na podstawie ustawy, jest Gmina.
Budowa dróg gminnych stanowi więc realizację celu publicznego na poziomie samorządowym, a nie realizację czynności wykonywanych na podstawie zawartych przez Gminę umów cywilnoprawnych. Zdaniem tut. organu, ww. inwestycja nie służy wykonywaniu przez Gminę czynności opodatkowanych. Fakt, iż stanowi istotny czynnik wpływający na atrakcyjność sprzedawanych gruntów nie powoduje powstania związku podatku naliczonego przy ich budowie z czynnościami opodatkowanymi w postaci sprzedaży działek. Nieodpłatnie udostępnianie tych dróg wszystkim użytkownikom w celu zaspokojenia ich potrzeb nie pozwala na uznanie, iż ich budowa związana będzie z prowadzoną przez Gminę działalnością opodatkowaną.
Zatem w przypadku realizacji celu publicznego (budowy drogi) - zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, którą tworzą mieszkańcy gminy - nie można mówić o ostatecznym ich wykorzystaniu do działalności opodatkowanej, gdyż działalność ta jako działalność publiczna nałożona odrębnymi przepisami, wykonywana w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do wybudowania dróg nie znajdzie zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż - jak wskazano wyżej - obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jednym z podstawowych warunków jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Wobec powyższego - wbrew stanowisku zawartemu we wniosku - Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę przedmiotowych dróg. W związku z powyższym, oceniając stanowisko całościowo, należało uznać je za nieprawidłowe.
Odnosząc się do powołanego przez Gminę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu należy wskazać, że dotyczył on prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług związanych z organizacją spotkań zarządu, związków zawodowych z załogą z okazji obchodów świąt zakładowych oraz jubileuszowego festynu, a w przypadku interpretacji indywidualnych prawa do odliczenia podatku naliczonego od usług doradczych oraz towarów i usług związanych z wynajmem pomieszczeń. Zatem rozstrzygnięcia te zostały dokonane w oparciu o odmienny, niż przedstawiony we wniosku, stan faktyczny, wobec czego nie mogą mieć wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św.
Jakuba 20, 87-100 Toruń.