INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2012 r. (data wpływu 17 lutego 2012 r.), uzupełnionym w dniu 19 kwietnia 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku transakcji wniesienia aportem nieruchomości gruntowych do spółki komandytowej - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 lutego 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 19 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku transakcji wniesienia aportem nieruchomości gruntowych do spółki komandytowej. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Jest Pan współwłaścicielem ½ części gruntu rolnego o łącznej powierzchni 15.887 m2, nabytego aktem notarialnym w dniu 20 czerwca 2005 r. Z gruntu zostało wyodrębnione 12 działek: nr 114/42 o pow. 1.341 m2, nr 114/43 o pow. 1.260 m2, nr 114/64 o pow.
1.268 m2, nr 114/65 o pow. 1.343 m2, nr 114/66 o pow. 1.325 m2, nr 114/67 o pow. 1.380 m2, nr 114/68 o pow. 1.337 m2, nr 114/69 o pow. 1.366 m2, nr 114/70 o pow. 1.348 m2, nr 114/71 o pow. 1.353 m2, nr 114/72 o pow. 1.332 m2, nr 114/73 o pow. 1.234 m2. Dla terenu, na którym znajdują się ww. działki nie ma planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, są oznaczone jako tereny potencjalnego rozwoju miasta B. – zabudowa mieszkaniowa rozproszona, rezydencjonalna. Według ewidencji gruntów i budynków stanowią użytki rolne oznaczone „R VI klasa”. Wszystkie przedmiotowe działki mają wydane warunki zabudowy.
Od 1 grudnia 2011 r. jest Pan wspólnikiem w spółce komandytowej, której głównym przedmiotem działalności są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków. Zamierza Pan, wraz z drugim współwłaścicielem przedmiotowych działek, który jest jednocześnie wspólnikiem w wymienionej spółce komandytowej, wnieść działki aportem do spółki z zamiarem wykorzystania ich w prowadzonej działalności. Zostanie sporządzony akt notarialny o aporcie działek i podwyższeniu udziałów o ich wartość rynkową. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wniesienie udziału w postaci aportu gruntu do spółki, może być zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy?
Zdaniem Wnioskodawcy, aport gruntu powinien być zwolniony od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Po powołaniu treści ww. przepisu, stwierdził Pan, że na przeznaczenie terenu pod zabudowę wskazuje plan zagospodarowania przestrzennego lub odpowiednia decyzja organu administracyjnego o warunkach zabudowy i zagospodarowania, a w przypadku ich braku – zapisy w ewidencji gruntów. Na poparcie wyrażonego stanowiska wskazał Pan wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 sierpnia 2006 r., cytując jego fragment. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Powyższe regulacje wskazują, iż dostawy nieruchomości gruntowych niezabudowanych, ale stanowiących tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę, podlegają opodatkowaniu. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych będących np. gruntami rolnymi, czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Przedmiotem wkładu niepieniężnego może być wszystko, co nie będąc pieniądzem, przedstawia jakąkolwiek wartość ekonomiczną mogącą się składać na kapitał zakładowy.
Za aport uważa się wkład niepieniężny wniesiony do spółki w zamian za prawa udziałowe, w postaci wartości niematerialnych (praw) lub rzeczy. Wniesienie wkładu do spółki wiąże się z przeniesieniem na nią wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi.
Wniesienie aportu w postaci nieruchomości do spółki, spełnia definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, gdyż istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.
U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.
Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W myśl art. 21 ust. 1 ww. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
W dniu 17 stycznia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w składzie siedmiu sędziów (sygn. akt I FPS 8/10), w którym orzekł m.in., że „w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.
U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086), w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.” Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan współwłaścicielem ½ części gruntu rolnego nabytego w dniu 20 czerwca 2005 r. , z którego wyodrębniono 12 działek. Dla terenu, na którym znajdują się ww. działki, nie ma planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego.
W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, są oznaczone jako tereny potencjalnego rozwoju miasta B. – zabudowa mieszkaniowa rozproszona, rezydencjonalna. Według ewidencji gruntów i budynków stanowią użytki rolne oznaczone „R VI klasa”. Wszystkie przedmiotowe działki mają wydane warunki zabudowy. Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że wniesienie przedmiotowych gruntów aportem do spółki komandytowej będzie podlegało opodatkowaniu według stawki 23%.
Zauważyć należy, iż z powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że dane zawarte w ewidencji gruntów są wiążące dla ustalenia klasyfikacji gruntu w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego, oraz gdy nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z uwagi na fakt, iż – jak Pan wskazał - dla wszystkich działek zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, należy stwierdzić, że są to grunty przeznaczone pod zabudowę. Wobec powyższego ich zbycie (aport) nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Należy dodać, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii, czy dokonując przedmiotowej transakcji będzie Pan działał w charakterze podatnika, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie zadano pytania, wobec czego niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że czynność tę wykona Pan jako podatnik.
Jednocześnie należy wskazać, iż analiza treści załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników, a niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku.
Ponadto zaznacza się, iż niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w Pana indywidualnej sprawie i nie rozstrzyga kwestii skutków podatkowych czynności wniesienia aportem przedmiotowych gruntów dla ich drugiego współwłaściciela. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.