INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2013 r. (data wpływu 7 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „B." i nie uznania Gminy z tytułu realizacji ww. projektu za podatnika podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „B." i nie uznania Gminy z tytułu realizacji ww. projektu za podatnika podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Gmina w 2009 r. przystąpiła do porozumienia stowarzyszenia Lokalnej Grupy Rybackiej (dalej: LSROR). Realizując strategię LSROR oraz plan rozwoju miasta, władze Gminy podjęły decyzję o przeprowadzeniu operacji p.n. „B.".
Operacja realizowana będzie w ramach likwidacji barier komunikacyjnych oraz dostosowania obiektów dla osób niepełnosprawnych poprzez budowę nowego zejścia, które będzie służyło mieszkańcom miejscowości, turystom i letnikom do komunikacji pomiędzy plażą a stałym lądem wraz z jego oświetleniem. Projektowane zejście na plażę będzie się składało z następujących elementów: W branży hydrotechnicznej: spocznika górnego schodów, schodów, fundamentu schodów, pochylni dla niepełnosprawnych, opaski chroniącej wydmę, zmianę fragmentu nawierzchni chodnika prowadzącego do zejścia.
Zagospodarowanie ternu objętego projektem będzie polegało na wkomponowaniu w miejscu istniejącego zejścia na plażę nowego stałego zejścia o konstrukcji żelbetowej. Nowe zejście będzie bardziej funkcjonalne od istniejącego, tzn. będzie szersze i zostanie dobudowana do niego pochylnia dla osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach. Poszerzone zejście ułatwi komunikację ludziom, którzy chcą skorzystać z plaży, zwłaszcza w sezonie letnim, kiedy znacznie wzrasta liczba letników i turystów. Nowe zejście zostanie tak usytuowane, że powstanie oś widokowa na przedłużeniu alei z odciskami rąk słynnych gwiazd filmowych.
Projektowane na skarpie wydmy zejście i pochylnia dla niepełnosprawnych zostaną posadowione na żelbetowych palach, ponieważ morskie fale podczas sztormów działają destrukcyjne na obiekty posadowione bezpośrednio na gruncie. Górny spocznik schodów (taras) będzie wykonany w postaci żelbetowej płyty o grub. 25 cm posadowionej na ośmiu prefabrykowanych żelbetowych palach o przekroju 35x35 cm. Belki nośne schodów będą od strony morza wsparte na fundamencie posadowionym na dwóch żelbetowych palach o przekroju 35x35 cm. Stopnie schodów zaprojektowano z drewna dębowego.
Skarpa wydmy w rejonie nowego zejścia zostanie umocniona materacami gabinowymi ułożonymi na geowłókninie, materace zabezpieczą wydmę przed rozmyciem w czasie silnych sztormów. Materace zostaną zasypane piaskiem plażowym i nasadzone będą specjalne gatunki traw i krzewów. Górna część skarpy wydmy zostanie wyłożona darnią rozkładaną z rolki na warstwie humusu. 2. W branży elektrycznej oświetlenie zejścia. Istniejące oświetlenie zejścia (3 latarnie) zostanie zdemontowane i zostaną postawione nowe latarnie (6 sztuk), które odpowiednio oświetlą zejście z pochylnią. Gmina na dzień dzisiejszy jest właścicielem ww. zejścia. Po zakończeniu ww. inwestycji nadal będzie jego właścicielem.
Gmina nie zakłada, aby efekt ww. operacji był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w tym na podstawie umów cywilnoprawnych. W związku z tym, że Gmina otrzymała dofinansowanie ww. operacji chciałaby uzyskać potwierdzenie, iż podatek od towarów i usług zapłacony wykonawcom w związku z realizacją tej operacji będzie dla niej wydatkiem kwalifikowanym. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu działań podejmowanych w ramach operacji? Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami ponoszonymi w ramach realizowanej operacji?
Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu realizacji ww. operacji. W związku z powyższym nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami ponoszonymi w ramach realizowanej operacji. W opinii Gminy, realizuje Ona zadania własne, nałożone odrębnymi przepisami, a Jej działania nie mają charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Uzasadnienie stanowiska do pytania 1. Gmina jako podatnik podatku od towarów i usług.
Po powołaniu treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Gmina wskazała, że ustawa ta definiuje działalność gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Pomimo tego, że ustawa nie wyraża tego wprost, należy przyjąć, że działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta aktywność, która jest wykonywana zawodowo, w sposób profesjonalny. Powołując treść art. 15 ust. 6 ww. ustawy, Gmina stwierdziła, że z powyższej dyspozycji przepisu wynika, iż organy oraz urzędy administracji publicznej działają w charakterze podatnika jedynie wówczas, gdy wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz wykonują czynności mieszczące się w ramach zadań, ale na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Wskazała, iż w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t.
Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie natomiast do art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
W szczególności zadania własne obejmują sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, lokalnego transportu zbiorowego, ochrony zdrowia, gminnego budownictwa mieszkaniowego, targowisk i hal targowych, cmentarzy gminnych.
Zdaniem Gminy, wyżej wskazane zadania dotyczą interesu powszechnego i wiążą się z korzyścią ogółu lub znaczącej część danej gminy. Reasumując wskazała, że w myśl powołanych powyżej przepisów Jej działania związane z realizacją operacji, należą do zadań własnych. Jako iż zadania te są wykonywane na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, a nie są realizowane w ramach zawieranych umów cywilnoprawnych, wykonując je nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Uzasadnienie stanowiska do pytania 2. Prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Gmina odwołując się do treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazała, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez podmioty niewystępujące w charakterze podatników (ponadto przepisy ww. ustawy nie przewidują prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy podatek taki nie jest związany z działalnością opodatkowaną). Reasumując Gmina stwierdziła, że w Jej ocenie nie będzie miała możliwości odliczenia podatku z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją operacji, bowiem nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (wykonywane przez nią zadanie będą stanowić zadanie własne, nie wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.