INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2014 r. (data wpływu 31 stycznia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 9 kwietnia 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z nabyciem siedemnastoosobowego pojazdu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 6 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 9 kwietnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z nabyciem siedemnastoosobowego pojazdu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Gmina jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, realizującym zadania własne na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594).
Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, zakupiła samochód typu bus, o liczbie miejsc 17, przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych, współfinansowany ze środków PFRON w ramach „P…”. Pojazd nabyto w dniu 27 lutego 2014 r. Faktura jest wystawiona na Gminę. Pojazd „został wpisany do majątku” Gminy i nie będzie przekazywany innym podmiotom. Realizując powyższy projekt nie może ona odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu podatku od towarów i usług, ponieważ nie istnieje związek zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Przewóz osób niepełnosprawnych i uczniów odbywa się nieodpłatnie i nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez Gminę.
W odniesieniu do wydatku związanego z zakupem pojazdu nie ma zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Interpretacja indywidualna jest niezbędna w celu przedłożenia wraz z rozliczeniem do PFRON, by ten uznał podatek za koszt kwalifikowany całego zadania. W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie. Czy Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, może odzyskać podatek naliczony od zakupionego siedemnastoosobowego samochodu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych?
Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, jako jednostka samorządu terytorialnego nie może odzyskać podatku naliczonego od zakupionego siedemnastoosobowego samochodu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych, ponieważ nie istnieje związek zakupów ze sprzedażą opodatkowaną, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Gmina podkreśliła, że nie wykorzystuje zakupionego pojazdu do żadnych odpłatnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013, poz. 1656).
Przepisy rozdziału 4 powołanego rozporządzenia regulują przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej.
Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że w związku z faktem, że dokonane zakupy – jak wskazano w treści wniosku – nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi, Gmina nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na nabycie przedmiotowego pojazdu.
Nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wymienionymi w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2013 r. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.