INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2009 r. (data wpływu 28 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 lipca 2009 r. (data wpływu 16 lipca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży lokalu użytkowego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 10 lipca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży lokalu użytkowego. W przedmiotowym wniosku, oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Jest Pan właścicielem lokalu użytkowego, który w 1993 r. nabył razem z żoną. W tym też roku wyłączył go z wspólności majątkowej i został jedynym właścicielem.
Od 5 kwietnia 1995 r. prowadził Pan działalność gospodarczą (gastronomia), podlegającą w całości opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (nie realizowano czynności zwolnionych), oraz był podatnikiem tego podatku. Na podstawie pozwolenia na modernizację i rozbudowę rozbudowywał Pan lokal z 162 m2 do 429 m2. Rozbudowę rozpoczęto 14 września 1993 r., a zakończono 12 kwietnia 2006 r. Wydatki poniesione na ulepszenie (poprzez rozbudowę) stanowiły więcej niż 30% jego wartości początkowej. Przy przebudowie i rozbudowie lokalu nie korzystał Pan z żadnych ulg i odliczeń podatku od towarów i usług. Lokal nie został wprowadzony do ewidencji firmy i nie amortyzowano go.
Pewne koszty związane z prowadzeniem lokalu, np. podatek od nieruchomości, uznawał Pan jako koszt i wprowadzał do księgi przychodów i rozchodów. Przedmiotowy lokal wydzierżawiał Pan osobom trzecim w okresach: 3 lipiec - 31 grudzień 2000 r., 1 marzec - 31 grudzień 2001 r., 1 kwiecień - 31 grudzień 2002 r., 1 styczeń – 31 grudzień 2004 r., 15 marzec - wrzesień 2005 r., 1 kwiecień - 30 czerwiec 2008 r. i lipiec - wrzesień 2008 r. Od dnia 1 lipca 2008 r. nie jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług i od tego miesiąca podatek należny nie jest naliczany. W związku z chorobą planuje Pan sprzedaż tego lokalu.
W przeszłości zbył Pan wraz z żoną, stanowiące majątek osobisty: dom mieszkalny, działkę budowlaną i działkę z rozpoczętą budową. Na chwilę obecną nie planuje Pan żadnych innych transakcji sprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy sprzedaży lokalu użytkowego wystąpi podatek od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży lokalu użytkowego nie wystąpi podatek od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy wynika, że za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Co do zasady stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wynika, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Natomiast na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a) ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
W świetle przepisu ust. 7a tegoż artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w okresie od kwietnia 1995 r. do 1 lipca 2008 r. był Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, a wszystkie wykonywane czynności podlegały opodatkowaniu. Od 1993 r. jest właścicielem lokalu użytkowego.
Na podstawie pozwolenia na modernizację i rozbudowę w dniu 14 września 1993 r. rozpoczęto rozbudowę lokalu, którą zakończono 12 kwietnia 2006 r. Wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły więcej niż 30% jego wartości początkowej, a przy przebudowie i rozbudowie nie korzystał Pan z ulg i odliczeń podatku od towarów i usług. Na przestrzeni lat 2000-2008 (w różnych miesiącach) lokal wydzierżawiano osobom trzecim. Obecnie, w związku z chorobą planuje Pan jego sprzedaż.
Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego, w oparciu o przytoczone wyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż planowana przez Pana dostawa lokalu użytkowego, nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy lub przed nim, a od pierwszego zasiedlenia, zdefiniowanego w ww. przepisie, do momentu dostawy upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Wobec powyższego dostawa ta korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.