INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2012 r. (data wpływu 28 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług świadczonych na rzecz ubezpieczycieli - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 marca 2012 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług świadczonych na rzecz ubezpieczycieli.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Świadczy Pan usługi o charakterze rzeczoznawczym i eksperckim różnym podmiotom gospodarczym. Działalność gospodarcza rozliczana jest na zasadach ogólnych (książka przychodów i wydatków). Jest Pan „płatnikiem podatku VAT” i nie posiada żadnych zaległości finansowych w zakresie rozliczania się z należności podatkowych. Część usług wykonywana jest w imieniu i na rzecz ubezpieczycieli (firm prowadzących działalność ubezpieczeniową zgodnie z zapisami ustawy o ubezpieczeniach), na podstawie umów substytucyjnych podpisanych bezpośrednio z tymi ubezpieczycielami.
Usługi wykonywane są również za pośrednictwem podmiotów gospodarczych, które mają z nimi podpisane umowy substytucyjne związane z prowadzonymi przez te podmioty usługami pomocniczymi na rzecz tych ubezpieczycieli w zakresie pełnej likwidacji szkód majątkowych W zakresie realizacji umów z ubezpieczycielami i upoważnionymi przez nich podmiotami gospodarczymi wykonuje Pan następujące czynności: inspekcje weryfikujące stan pojazdu/miejsca ubezpieczenia mającego być przedmiotem ubezpieczenia w ramach umów ubezpieczenia zawieranych przez ubezpieczycieli, badanie zgodności danych podanych we wniosku ubezpieczeniowym przekazanym przez ubezpieczającego przed zawarciem umowy ubezpieczenia, przyjęcie druku zgłoszenia szkody i jego wstępna weryfikacja pod kątem zgodności jego zapisów ze stanem faktycznym, lustrację miejsca zdarzenia ubezpieczeniowego, których celem jest ustalenie okoliczności i skutków zdarzenia ubezpieczeniowego istotnego z punktu widzenia umowy ubezpieczenia, identyfikację pojazdu, stwierdzenie ewentualnych uszkodzeń pojazdu i ich opisanie (zidentyfikowanie), wstępną kalkulację kosztów naprawy, wyliczenie wartości pojazdu przed i po szkodzie, weryfikację stanu zabezpieczeń przeciw kradzieżowych pojazdu, sporządzenie dokumentacji fotograficznej pojazdu i uszkodzonych elementów, sporządzenie kopii fotograficznej prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz kluczyków, a także poprzedniej polisy ubezpieczeniowej lub zaświadczenia o przebiegu ubezpieczenia, weryfikację (wstępną analizę okoliczności zdarzenia), czy nie zachodzi przypadek próby oszustwa ubezpieczeniowego (chodzi o okoliczności, które mogły być zatajone przez ubezpieczającego tj. nie zostały podane we wniosku o zawarcie umowy ubezpieczenia lub w innych oświadczeniach składanych przez ubezpieczającego), inne, które niezbędne są ubezpieczycielowi-zleceniodawcy do świadczenia usług ubezpieczeniowych w rozumieniu zapisów ustaw, z cywilnoprawnego punktu widzenia.
Występuje Pan wobec ubezpieczonych jako wykonujący czynności „za ubezpieczyciela” ale nie przyjmuje wobec nich odpowiedzialności. Realizacja ww. czynności zleconych przez ubezpieczyciela lub podmiot gospodarczy działający na jego zlecenie (na podstawie umowy substytucyjnej) jest świadczeniem usług na rzecz ubezpieczyciela. Za wykonane usługi wystawiana jest faktura zawierająca informację o zwolnieniu świadczonej usługi od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy wskazane we wniosku usługi świadczone na rzecz ubezpieczycieli będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 lub art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług? Czy usługi pomocnicze związane z likwidacją (oceną i szacowaniem) szkód wynikających z zawartych umów ubezpieczeniowych, jak i usługi lustracji pojazdu przed jego ubezpieczeniem, wykonywane w imieniu i na rzecz ubezpieczycieli lub podmiotów upoważnionych przez tych ubezpieczycieli na podstawie umów substytucyjnych, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, tak jak usługi ubezpieczeniowe?
Zdaniem Wnioskodawcy, skoro świadczy usługi, o których mowa we wniosku, na rzecz zakładu ubezpieczeń, to usługi te nie podlegają opodatkowaniu, na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Wyjaśnił Pan, że świadczy zakładom ubezpieczeń za wynagrodzeniem usługi w zakresie oferowanych przez te zakłady AC, OC oraz ubezpieczeń budynków i mieszkań, w szczególności likwidacji szkód.
Wykonuje czynności związane z przyjęciem, zgłoszeniem szkody, udzieleniem ubezpieczonemu informacji o jego prawach i obowiązkach wynikających z ogólnych warunków umowy, dokumentowaniem rozmiarów szkody i podejmowaniem działań zmierzających do jej zmniejszenia, sprawdzeniem uprawnień ubezpieczonych do uzyskania odszkodowania. Po powtórzeniu opisu stanu faktycznego i powołaniu treści art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług wskazał Pan, że polskie przepisy w tym zakresie stanowią odzwierciedlenie zwolnień przewidzianych w art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy VAT.
Zauważył, że w aktualnym stanie prawnym odstąpiono od identyfikacji usług zwolnionych za pomocy symboli PKWiU, a ustawodawca nie wyjaśnił co należy rozumieć pod pojęciem usług ubezpieczeniowych. Pana zdaniem należy posłużyć się definicją legalną zamieszczoną w art. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66 ze zm.), którego treść powołał. Stwierdził, że co prawda ustawodawca określając zwolnienie od podatku posługuje się terminem „usługi ubezpieczeniowe”, natomiast w ustawie o działalności ubezpieczeniowej zdefiniowano „działalność ubezpieczeniową” i „czynności ubezpieczeniowe”, jednakże należy przyjąć, że są to pojęcia tożsame.
Skoro ustawodawca, wśród szeroko rozumianych czynności ubezpieczeniowych wymienia m.in. lustrację i likwidację szkód, to korzystają one ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, jako usługi ubezpieczeniowe. W Pana ocenie, nawet gdyby przedmiotowe usługi nie korzystały ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu, to możliwe jest w przedstawionej sytuacji zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust 1 pkt 37 cyt ustawy. Zauważył Pan, że art. 16 ustawy o działalności ubezpieczeniowej szczegółowo opisuje zasady tzw. postępowania likwidacyjnego i w Pana ocenie, likwidacja szkody jest bez wątpienia odrębnym, właściwym i niezbędnym elementem usługi ubezpieczeniowej.
Wyjaśnił, że o odrębności ww. usługi świadczy przede wszystkim jej wyodrębnienie formalno-prawne (ustawodawca przewidział odrębne regulacje prawne dla tych czynności w przepisach Kodeksu cywilnego i ustawy o działalności ubezpieczeniowej). Wskazał, iż usługa ubezpieczeniowa to w rzeczywistości zespół czynności powiązanych ze sobą funkcjonalnie, gdzie każda z poszczególnych czynności warunkuje wykonanie następnych, które zmierzają ku realizacji głównego celu jakim jest zapewnienie ochrony ubezpieczeniowej.
Nie ma zatem przeszkód, aby uznać przedmiotową usługę za element głównej usługi ubezpieczeniowej zwłaszcza, że w samej ustawie o działalności ubezpieczeniowej dopuszczono możliwość wydzielania i zlecenia tych czynności podmiotom zewnętrznym. Stwierdził Pan, że jednocześnie nie stoi to na przeszkodzie uznania jej za pewną odrębną całość, bowiem możliwe jest jej wydzielenie do wyspecjalizowanego podmiotu zewnętrznego. Nie ma także wątpliwości, że są one niezbędne i właściwe do świadczenia usługi ubezpieczeniowej, gdyż trudno wyobrazić sobie prawidłową realizację usługi ubezpieczeniowej bez ustalenia przyczyn i okoliczności zdarzeń, czy też ustalenia wysokości szkody oraz rozmiaru odszkodowań.
Wycena szkód dokonywana jest tylko na potrzeby głównej czynności tj. wypłaty świadczenia ubezpieczonemu. Wskazał Pan, iż w praktyce nie występują czynności likwidacji szkód świadczone jako cel sam w sobie. Usługa taka nie może występować w oderwaniu od usługi głównej i nie może funkcjonować samodzielnie, gdyż z jej istoty wynika, że jest nierozerwalnie związana z usługą ubezpieczeniową sensu stricte. Zwrócił Pan uwagę, że zakłady ubezpieczeń zaczęły zlecać wykonywanie niektórych elementów całej usługi wyspecjalizowanym podmiotom.
Zauważył, że gdyby ubezpieczyciel nie zlecał czynności likwidacyjnych innemu podmiotowi i wykonywał je sam, z pewnością nie byłoby wątpliwości, że czynności takie korzystają ze zwolnienia jako czynności ubezpieczeniowe. Brak możliwości zastosowania zwolnienia tylko dlatego, że zostały zlecone innemu podmiotowi, stanowiłoby nieuzasadnioną dyskryminację podatników, ponieważ zwolnienie zawarte w art. 43 ust 1 pkt 37 ustawy w zw. z ust. 13 tego artykułu, ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy.
Podniósł Pan, iż na przedmiotowy charakter zwolnienia wskazują także przepisy Dyrektywy, które nakazują zwolnienie transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych. Uważa Pan zatem, iż nie ma znaczenia kto świadczy wskazane usługi, a liczy się jedynie ich charakter. Wskazał, że podobne wnioski wynikają z orzecznictwa TSUE. Powołał Pan treść uzasadnienia interpretacji indywidualnej z dnia 23 września 2011 r. Końcowo stwierdził, iż wykonywane działania mają charakter podwykonawstwa i „outsourcingu” wobec zakładów ubezpieczeniowych, przy tym są niezbędne dla działalności ubezpieczeniowej.
Ponownie powołując treść art. 43 ust. 13 ustawy wskazał, że ustawodawca krajowy rozszerzył zakres zwolnienia podatkowego w stosunku do przepisów Dyrektywy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Treść ust. 2a ww. artykułu wskazuje, że w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Stawka podatku, w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% (art. 146a pkt 1 ustawy).
Według art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
W myśl ust. 13 powołanego artykułu, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 (ust. 14 ww. artykułu). Zgodnie ust. 15 tegoż artykułu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do: czynności ściągania długów, w tym factoringu; usług doradztwa; usług w zakresie leasingu.
Przepisy unijne również zawierają regulacje odnoszące się do usług ubezpieczeniowych. W świetle art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE Nr 347/1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych. Dyrektywa, jak również ustawa o podatku od towarów i usług, nie zawierają definicji usług ubezpieczeniowych ani usług pokrewnych do nich, świadczonych przez maklerów i pośredników ubezpieczeniowych.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości UE, zajętym w powołanym przez Pana wyroku C-8/01 z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie Taksatorrigen, istotą transakcji ubezpieczeniowej jest, w ogólnym rozumieniu, iż ubezpieczyciel zobowiązuje się, w przypadku, gdy zaistnieje ryzyko objęte ubezpieczeniem, świadczyć ubezpieczonemu usługę uzgodnioną podczas zawierania umowy w zamian za uprzednią wpłatę składki (sprawy: Card Protection Plan C-349/96, paragraf 17 i Skandia C-240/99, paragraf 37).
Trybunał orzekł, że wyrażenie „transakcje ubezpieczeniowe” nie obejmuje wyłącznie transakcji dokonywanych przez samych ubezpieczycieli, ale zasadniczo jest na tyle obszerne, że obejmuje zapewnienie ochrony ubezpieczeniowej przez podatnika, który sam nie jest ubezpieczycielem, ale w kontekście polisy blokowej dostarcza swoim klientom taką ochronę, korzystając z wpływów od ubezpieczyciela, który przyjmuje na siebie ryzyko objęte w ubezpieczeniu (sprawy: Card Protection Plan, paragraf 22 i Skandia, paragraf 38).
Jednak w akapicie 41 sprawy Skania, Trybunał podtrzymał stanowisko, że zgodnie z definicją transakcji ubezpieczeniowych zawartą w akapicie 39 niniejszego wyroku okazuje się, iż tożsamość osoby, której świadczy się usługę, jest istotna w rozumieniu definicji rodzaju usług objętych artykułem 13B(a) Szóstej Dyrektywy i że transakcja ubezpieczeniowa nieodzownie pociąga za sobą istnienie umowy między dostawcą usługi ubezpieczeniowej i osobą, która jest ubezpieczona na wypadek ryzyka, czyli ubezpieczonym.
W ww. orzeczeniu rozstrzygnięto, że wyceny szkód pojazdów silnikowych dokonane przez stowarzyszenie w imieniu swoich członków, będących firmami ubezpieczeniowymi nie są transakcjami ubezpieczeniowymi ani usługami pokrewnymi transakcjom ubezpieczeniowym, które świadczą maklerzy lub przedstawiciele ubezpieczeniowi, w znaczeniu tego postanowienia.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w imieniu i na rzecz ubezpieczycieli (firm prowadzących działalność ubezpieczeniową zgodnie z zapisami ustawy o ubezpieczeniach), na podstawie umów substytucyjnych podpisanych bezpośrednio z tymi ubezpieczycielami lub za pośrednictwem podmiotów gospodarczych, które mają z nimi podpisane umowy substytucyjne w zakresie pełnej likwidacji szkód majątkowych.
Czynności obejmują m.in. inspekcje weryfikujące stan pojazdu/miejsca ubezpieczenia mającego być przedmiotem ubezpieczenia oraz zgodność jego danych z podanymi we wniosku ubezpieczeniowym, lustrację miejsca zdarzenia, stwierdzenie ewentualnych uszkodzeń pojazdu, wstępną kalkulację kosztów naprawy, sporządzenie dokumentacji. Występuje Pan wobec ubezpieczonych jako wykonujący czynności „za ubezpieczyciela”, ale nie przyjmuje wobec nich odpowiedzialności. Realizacja czynności zleconych przez ubezpieczyciela lub podmiot gospodarczy działający na jego zlecenie, jest świadczeniem usług na rzecz ubezpieczyciela.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że działając na postawie umów substytucyjnych nie wykonuje Pan czynności ubezpieczeniowych w rozumieniu powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność ubezpieczeniowa charakteryzuje się bowiem tym, że ubezpieczyciel, w zamian za wcześniejsze opłacenie składki ubezpieczeniowej, zobowiązuje się w przypadku wystąpienia ryzyka objętego umową ubezpieczenia, do spełnienia na rzecz ubezpieczonego świadczenia określonego w momencie zawarcia umowy.
W niniejszej sprawie nie występuje Pan w roli ubezpieczyciela, który w przypadku wystąpienia ryzyka objętego umową ubezpieczenia będzie zobowiązany do świadczenia na rzecz ubezpieczonego klienta. Zauważyć należy, iż „czynność ubezpieczeniowa”, w każdym wypadku związana będzie z istnieniem stosunku umownego między ubezpieczycielem, który na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, a osobą, której ryzyko jest objęte ubezpieczeniem, czyli ubezpieczonym. Natomiast z opisanego stanu faktycznego wynika, iż między Panem, a klientami nie istnieje żaden stosunek prawny ubezpieczenia.
Ponadto treść wniosku wskazuje, że nie świadczy Pan usług reasekuracyjnych, polegających na wykonywaniu czynności związanych z przyjmowaniem ryzyka cedowanego przez zakład ubezpieczeń lub przez zakład reasekuracji oraz dalszym cedowaniu przyjętego ryzyka. W konsekwencji czynności wykonywane przez Pana na rzecz i w imieniu ubezpieczyciela, nie stanowią usług ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy.
Ponadto wskazać należy, że czynności wykonywanych przez Pana (weryfikacja stanu pojazdu i miejsca ubezpieczenia oraz zgodności danych pojazdu mającego być przedmiotem ubezpieczenia, likwidacja szkód na rzecz i w imieniu ubezpieczyciela) nie można uznać za usługi stanowiące element usługi ubezpieczeniowej lub asekuracyjnej, bądź też usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, która sama w sobie stanowi odrębną całość i jest właściwa oraz niezbędna do świadczenia tych usług. Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 13 ustawy, ustawodawca uzależnia od łącznego spełnienia określonych warunków.
Przepis ten wyraźnie wskazuje, że przedmiotowe usługi muszą być właściwe oraz niezbędne do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi ubezpieczeniowej. Zgodnie z obowiązującymi zasadami wykładni, w przypadku zwolnień od podatku, przepisów regulujących te kwestie nie wolno interpretować w sposób rozszerzający, lecz możliwie wąsko. Aby uznać usługę za właściwą musi ona z ogólnego punktu widzenia stanowić osobną całość, w rezultacie obejmując funkcje charakterystyczne dla usługi zwolnionej. W przedmiotowej sprawie usług wykonywanych przez Pana na rzecz ubezpieczyciela, nie można uznać za usługi właściwe do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi ubezpieczeniowej.
Z treści wniosku wynika bowiem, iż nie obejmują one funkcji charakterystycznych dla usługi ubezpieczeniowej zwolnionej od podatku od towarów i usług, świadczonej przez zakład ubezpieczeniowy, który dostarcza swoim klientom ochrony ubezpieczeniowej w ramach polisy ubezpieczeniowej. Natomiast wykonywane przez Pana czynności sprowadzają się do sprawdzenia zgodności ze stanem faktycznym danych zawartych we wniosku o zawarcie umowy ubezpieczeniowej oraz wyceny i likwidacji szkód majątkowych. Tak więc czynności te nie są działaniami nastawionymi na świadczenie usług ubezpieczeniowych zwolnionych od podatku, a jedynie mają na celu weryfikację danych oraz ocenę wysokości szkód i rozmiaru odszkodowań.
Przedmiotowe usługi mają wpływ na decyzje podejmowane przez ubezpieczyciela, który zleca Panu wykonanie opisanych czynności, nie obejmują one jednak funkcji charakterystycznych dla usługi ubezpieczeniowej. Z uwagi na powyższe przedmiotowe usługi nie stanowią usług właściwych do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi ubezpieczeniowej zwolnionej od podatku w związku z art. 43 ust. 13 ustawy, bowiem nie obejmują one funkcji charakterystycznych dla usługi ubezpieczeniowej.
Reasumując należy stwierdzić, że usługi świadczone przez Pana na podstawie umów substytucyjnych - wbrew twierdzeniu zwartemu we wniosku - nie stanowią usług ubezpieczenia i nie mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, jak i ust. 13 tego artykułu. Nie są również wymienione ani w ustawie o podatku od towarów i usług, ani przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, jako zwolnione lub opodatkowane stawką obniżoną, a zatem podlegają opodatkowaniu podstawową, 23% stawką podatku, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.