INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2010 r. (data wpływu 3 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 18 marca oraz 8 kwietnia 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zniesienia współwłasności nieruchomości i przekazania lokali na potrzeby osobiste - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 stycznia 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 18 marca oraz 8 kwietnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zniesienia współwłasności nieruchomości i przekazania lokali na potrzeby osobiste. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wspólnicy Spółki, występującej jako Wnioskodawca (3 osoby), są współwłaścicielami w udziale ¾ części nieruchomości na zasadzie współwłasności łącznej.
Współwłaścicielem pozostałego udziału w tej nieruchomości jest osoba fizyczna, niebędąca wspólnikiem Spółki. Osoba ta weszła w posiadanie udziału w nieruchomości w wyniku spadkobrania po zmarłym wspólniku Spółki i rozliczenia się wspólników ze spadkobiercami. Nieruchomość jest zabudowana trzykondygnacyjnym budynkiem. Na parterze znajduje się ukończony w 2005 r. lokal użytkowy, który jest użytkowany przez Spółkę na potrzeby związane z działalnością gospodarczą. Na pierwszym i drugim piętrze znajdują się cztery lokale mieszkalne, których budowa została ukończona w 2010 r. Lokale te wymagają wykończenia i nie są użytkowane. Parter budynku był budowany ze środków Spółki.
Odliczyła ona podatek od towarów i usług związany z jego wybudowaniem i amortyzuje jego wartość. Trzy lokale mieszkalne, zgodnie z porozumieniem zawartym pomiędzy wspólnikami i współwłaścicielem nieruchomości niebędącym wspólnikiem, zostały wybudowane ze środków pochodzących od poszczególnych wspólników. Środki te nie pochodziły od Spółki i nie zostały do Spółki wprowadzone w postaci wkładów. Spółka nie odliczyła podatku naliczonego od wydatków związanych z wybudowaniem tej części nieruchomości.
Czwarty lokal mieszkalny (przeznaczony dla współwłaściciela niebędącego wspólnikiem), mający być docelowo przekazany temu współwłaścicielowi w ramach zniesienia współwłasności i rozliczeń wobec zmarłego wspólnika, był finansowany ze środków Spółki i odliczano podatek. Zgodnie z porozumieniem wspólników Spółki i współwłaściciela, lokale mieszkalne po ich wybudowaniu miały zostać wyodrębnione z nieruchomości jako samodzielne lokale i przypaść na wyłączną własność poszczególnych wspólników i współwłaściciela.
Obecnie Spółka zamierza znieść współwłasność i wykonać porozumienie dokonując następujących czynności: wydzielić pięć samodzielnych lokali (jeden usługowy i cztery mieszkalne); znieść współwłasność poprzez przyznanie jednego lokalu mieszkalnego współwłaścicielowi niebędacemu wspólnikiem Spółki oraz pozostałych lokali wspólnikom Spółki, przy czym lokal użytkowy pozostanie współwłasnością wspólników na zasadzie współwłasności łącznej, a lokale mieszkalne przypadną każdemu ze wspólników na wyłączną własność na cele osobiste. W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie. Jakie skutki podatkowe dla Spółki spowoduje dokonanie opisanych we wniosku czynności?
Zdaniem Wnioskodawcy, wydzielenie pięciu samodzielnych lokali z nieruchomości jest obojętne podatkowo w zakresie podatku od towarów i usług. Zniesienie współwłasności pomiędzy wspólnikami Spółki a osobą niebędącą wspólnikiem, polegające na przeniesieniu na tę osobę prawa do samodzielnego lokalu mieszkalnego jest obojętne podatkowo w zakresie podatku od towarów i usług dla Spółki i dla jej wspólników. Spółka, powołując treść art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazała że wyłączenie lokali mieszkalnych z majątku Spółki i przekazanie ich na rzecz wspólników, co do zasady stanowi dostawę towarów.
W opisanym przypadku podatnikowi nie służyło prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ towary i usługi nabywane dla potrzeb wybudowania lokali mieszkalnych przeznaczonych dla wspólników i współwłaściciela niebędącego wspólnikiem, nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy). Tym samym – w opinii Spółki – czynność zniesienia współwłasności poprzez wydzielenie jednego samodzielnego lokalu na rzecz osoby niebędącej wspólnikiem, jak również czynność ustanowienia własności samodzielnych lokali mieszkalnych na rzecz wspólników Spółki, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności przy nabyciu tych towarów (art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy).
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści złożonego wniosku wynika, że wspólnicy Spółki są współwłaścicielem w udziale ¾ części nieruchomości na zasadzie współwłasności łącznej. Współwłaścicielem pozostałego udziału w tej nieruchomości jest osoba fizyczna, niebędąca wspólnikiem Spółki.
Osoba ta weszła w posiadanie udziału w nieruchomości w wyniku spadkobrania po zmarłym wspólniku Spółki i rozliczenia się wspólników ze spadkobiercami. Nieruchomość jest zabudowana trzykondygnacyjnym budynkiem. Na parterze znajduje się ukończony w 2005 r. lokal użytkowy, który jest użytkowany przez Spółkę na potrzeby związane z działalnością gospodarczą. Na pierwszym i drugim piętrze znajdują się cztery lokale mieszkalne, których budowa została ukończona w 2010 r. Parter budynku był budowany ze środków Spółki. Odliczyła ona podatek od towarów i usług związany z jego wybudowaniem i amortyzuje jego wartość.
Trzy lokale mieszkalne, zgodnie z porozumieniem zawartym pomiędzy wspólnikami i współwłaścicielem nieruchomości niebędącym wspólnikiem, zostały wybudowane ze środków pochodzących od poszczególnych wspólników. Środki te nie pochodziły od Spółki i nie zostały do Spółki wprowadzone w postaci wkładów. Spółka nie odliczyła podatku naliczonego od wydatków związanych z wybudowaniem tej części nieruchomości. Czwarty lokal mieszkalny (przeznaczony dla współwłaściciela niebędącego wspólnikiem), mający być docelowo przekazany temu współwłaścicielowi w ramach zniesienia współwłasności i rozliczeń wobec zmarłego wspólnika, był finansowany ze środków Spółki i odliczano od niego podatek.
Obecnie Spółka zamierza znieść współwłasność i wykonać porozumienie dokonując następujących czynności: wydzielić pięć samodzielnych lokali (jeden usługowy i cztery mieszkalne); znieść współwłasność poprzez przyznanie jednego lokalu mieszkalnego współwłaścicielowi niebędacemu wspólnikiem Spółki oraz pozostałych lokali wspólnikom Spółki, przy czym lokal użytkowy pozostanie współwłasnością wspólników na zasadzie współwłasności łącznej, a lokale mieszkalne przypadną każdemu ze wspólników na wyłączną własność na cele osobiste.
Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że czynność wydzielenia pięciu samodzielnych lokali, jako niewymieniona w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie podlegała opodatkowaniu. Opodatkowaniu nie będzie podlegała również czynność przekazania przez Spółkę czterech lokali mieszkalnych na cele osobiste każdego ze wspólników oraz osoby trzeciej (nie będącej wspólnikiem).
Powyższe związane z tym, że skoro lokale te – jak wynika z treści wniosku – od początku budowy miały być przeznaczone na ww. cele i nie były nigdy wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej, to Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich budowie, a w konsekwencji nie ma zastosowania art. 7 ust. 2 ww. ustawy. Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii sposobu skorygowania podatku naliczonego, odliczonego przez Spółkę w związku z budową lokalu mieszkalnego, który ma być przekazany osobie niebędącej wspólnikiem Spółki, bowiem nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie postawiono pytania.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.