INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2011 r. (data wpływu 13 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 18 marca 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności sprzedaży części do statków za dostawę towarów - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 stycznia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 18 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności sprzedaży części do statków za dostawę towarów. W przedmiotowym wniosku oraz w jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.
Spółka (zarejestrowana na potrzeby VAT-UE) świadczy usługi remontu silników okrętowych oraz prowadzi sprzedaż części do statków uprawiających żeglugę międzynarodową, służących do transportu ładunków suchych, sklasyfikowanych według klasyfikacji PKWiU: ex 35.11.24 według stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r. t.j. PKWiU z 1997 r. (nie dotyczy barek morskich PKWiU 35.11.24-20.3 oraz jednostek pływających wymienionych w podkategorii PKWiU 35.11.24-80 i 35.11.24-90.00), ex 30.11.24.0. według stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. t.j. PKWiU z 2008 r. Przedmiotowe usługi polegają na sprawdzeniu stanu technicznego urządzeń, demontażu części przeznaczonych do remontu, regeneracji części możliwych do ponownego montażu, montażu nowych części oraz kontroli sprawności urządzeń po dokonanym remoncie.
Spółka jest głównym wykonawcą prac, a część z nich podzleca innym podmiotom. Dokonuje również sprzedaży samych towarów – części do remontu silników, bez usługi remontowej. Miejscem wykonania usług są ww. statki przebywające w portach morskich i stoczniach na terytorium Unii Europejskiej, w tym również Polski, jak i poza Unią Europejską. Ponieważ usługa remontu obejmuje materiały (części) wykorzystywane do naprawy w celu uniknięcia opóźnień w wykonaniu remontu, Spółka z wyprzedzeniem (nawet kilku miesięcy) musi zakupić wszystkie potrzebne części w związku z długim okresem oczekiwania. Ponadto musi dostosować się do terminu jaki wyznaczy armator – zleceniodawca.
Po zakupieniu materiały są sprzedawane zleceniodawcy na podstawie faktury. Zarówno zlecający remont, jak i dostawcy części, mają siedziby na terenie Unii Europejskiej i są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT UE. Zamówione i zakupione przez Spółkę materiały wykorzystywane do remontu i towary do sprzedaży znajdują się na terytorium UE (w Niemczech), jak i poza terytorium UE (np. w Korei lub Chinach, gdzie są wysyłane przez dostawcę do miejsca wskazanego przez Spółkę np. do Chin, Australii, czy Dominikany). Armator zlecający remont silnika przesyła mailem zamówienie na wykonanie usługi określając zakres prac.
Następnie Spółka sporządza listę części niezbędnych do wykonania remontu, zgodnie z katalogiem producenta danego typu silnika. Ofertę tą przedstawia armatorowi, który informuje (mailem lub telefonicznie) o zatwierdzeniu bądź odrzuceniu oferty. Jeżeli jest zaakceptowana, Spółka składa zamówienia na części u dostawcy i otrzymuje fakturę. Wówczas sprzedaż części przebiega w dwojaki sposób: Jeżeli Spółka ma pewność, że dostawa części na statek oraz usługa remontowa odbędzie się w tym samym miesiącu – kwota wynikająca z faktury wystawionej armatorowi obejmuje koszt zakupu części oraz wykonaną usługę.
Jeżeli Spółka ma pewność, że usługa remontu odbędzie się w następnych miesiącach po dokonaniu dostawy części – materiałów do remontu, wystawia oddzielną fakturę sprzedaży na części w miesiącu ich dostawy oraz oddzielną za wykonanie remontu. W obydwu przypadkach następuje to na podstawie pierwotnego zamówienia.
Remont nie jest wykonywany od razu, lecz po pewnym czasie w związku: z brakiem możliwości określenia terminu i miejsca (portu), gdzie można zatrzymać statek na czas remontu – armator musi uzyskać zgodę czartującego, z tym, że często statek znajduje się w okolicy państwa, gdzie produkowane są części (następuję ich bezpośrednia dostawa z fabryki np. z Korei do Chin lub na terenie Chin, z Korei do Australii), z innymi niezależnymi od Spółki przyczynami. Przemieszczenie części zużywanych do remontu następuje miedzy państwami członkowskimi UE (zarówno z Polski, jak i miedzy innymi państwami członkowskimi UE niż Polska) oraz między państwami trzecimi.
Dostawa tych części - w ww. sytuacjach -dokonywana jest bezpośrednio na statek, znajdujący się w porcie danego kraju. W momencie dostawy, następuje przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel na kontrahenta, który składa zamówienia na wykonanie usługi remontu (Spółka przed rozpoczęciem dostawy wystawiła fakturę sprzedaży i otrzymała zapłatę). Wartość dostarczanych części stanowi mniej lub więcej niż 50% wartości całego pierwotnego zamówienia.
W związku z powyższym zadano w uzupełnieniu wniosku, następujące pytanie: Czy sprzedane przez Spółkę części, o których mowa w pkt 2, dla czynnego podatnika VAT UE, zużywane do wykonywanej usługi remontu w późniejszym okresie, stanowią dostawę towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, sprzedaż tych części stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez dostawę towarów - w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 powołanej ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z powyższego wynika, że aby uznać daną transakcję za dostawę muszą być spełnione dwie przesłanki.
Po pierwsze przedmiotem dostawy musi być towar, zdefiniowany w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Po drugie, musi nastąpić przekazanie na rzecz otrzymującego towar prawa do rozporządzania nim jak właściciel, w konsekwencji czego nabywca uzyskuje możliwość faktycznego dysponowania rzeczą. Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone uregulowania prawne należy stwierdzić, że o ile – jak wynika z treści wniosku – Spółka w momencie dostarczenia części na statek przenosi na armatora prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, transakcja ta stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii miejsca świadczenia i opodatkowania przedmiotowych dostaw z uwagi na fakt, że Spółka nie przedstawiła stanowiska w tym zakresie i nie zadała pytania. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięństwa16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.