INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2012 r. (data wpływu 17 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 3 lipca 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu usług świadczonych na rzecz Gminy - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 3 lipca 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu usług świadczonych na rzecz Gminy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony stan faktyczny. Samorządowy Zakład Budżetowy jest jednostką organizacyjną Gminy, utworzoną w celu wykonywania jej zadań własnych.
Jako zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi działalność i bezpośrednio realizuje następujące zadania własne o charakterze użyteczności publicznej w zakresie: zarządzania gminną siecią wodociągowo-kanalizacyjną, a w szczególności obsługi eksploatacyjnej i technicznej przekazanych w użytkowanie urządzeń, budowy i modernizacji sieci, zapewnienia dostawy wody i odprowadzenia ścieków, utrzymywania zieleni na terenie gminy, utrzymywania czystości oraz wywozu nieczystości stałych i płynnych, utrzymywania i eksploatacji składowisk odpadów komunalnych, prowadzenia szaletu miejskiego, utrzymania i remontu dróg gminnych, innych usług z zakresu użyteczności publicznej.
Czynności te Zakład wykonuje na podstawie zlecenia Burmistrza Gminy. Po wykonaniu zleconych usług wystawia faktury, na podstawie których otrzymuje wynagrodzenie. Zdecydowaną większość działalności Zakładu stanowią usługi wykonywane na potrzeby macierzystej jednostki (Gminy) i na jej rzecz wystawia swoje faktury. W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.
Czy usługi związane z wykonywaniem zadań statutowych przez Zakład na rzecz macierzystej jednostki samorządu terytorialnego, tj. Gminy, oprócz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i poz. 175 załącznika nr 3 do ustawy, korzystają ze zwolnienia, ponieważ pozostają poza przedmiotem regulacji art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, jako jednostka organizacyjna Gminy nie świadczy na jej rzecz usług, a jedynie wykonuje zadania władzy publicznej. Stwierdził, iż w rozumieniu art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, relacja między Gminą a jej zakładem budżetowym nie ma charakteru cywilnoprawnego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W oparciu o zapisy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z cytowanych wyżej regulacji zawartych w art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej. Powołany przepis art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź sytuacji. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, przy czym w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Zatem powinien wystąpić związek pomiędzy świadczoną usługą a przekazanym wynagrodzeniem. W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – na podstawie ust. 2 ww. artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).
Jednostki organizacyjne gminy (jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych) powołane przez gminę bezspornie mają status odrębnego od gminy podatnika podatku od towarów i usług. Świadczy o tym choćby odrębne traktowanie tych podmiotów na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług. Jednostki organizacyjne gminy (jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych) powołane przez gminę bezspornie mają status odrębnego od gminy podatnika podatku od towarów i usług.
Przyjęcie innego założenia spowodowałby, iż zwolnienie od podatku określone w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), obejmujące określone czynności wykonywane między tymi podmiotami - jednostkami organizacyjnymi gminy - nie miałoby żadnego racjonalnego uzasadnienia. Oznacza to, że jednostki organizacyjne gminy takie jak: jednostki budżetowe, zakłady budżetowe, zobowiązane są do dokonywania rozliczeń z tytułu tego podatku na zasadach ogólnych określonych w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych do tej ustawy.
Zatem pomimo, iż gmina i jej zakład budżetowy funkcjonują w ramach jednej osoby prawnej (w ramach gminy jako osoby prawnej może funkcjonować wiele jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej), to i tak gmina oraz jej zakład budżetowy są dwoma odrębnymi od siebie podatnikami, mogącymi dokonywać między sobą transakcji opodatkowanych. Należy wskazać, iż na gruncie prawa podatkowego dostawa towarów i świadczenie usług występuje pomiędzy dwoma podmiotami, rozróżnianymi przez przepisy prawa jako dostawca towaru i jego odbiorca, a także jako świadczeniodawcę i świadczeniobiorcę usług, a zatem w umowie muszą występować co najmniej dwie strony.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Zakład jest jednostką organizacyjną Gminy, utworzoną w celu wykonywania jej zadań własnych.
Jako zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi działalność i bezpośrednio realizuje następujące zadania własne o charakterze użyteczności publicznej w zakresie: zarządzania gminną siecią wodociągowo-kanalizacyjną, a w szczególności obsługi eksploatacyjnej i technicznej przekazanych w użytkowanie urządzeń, budowy i modernizacji sieci, zapewnienia dostawy wody i odprowadzenia ścieków, utrzymywania zieleni na terenie gminy, utrzymywania czystości oraz wywozu nieczystości stałych i płynnych, utrzymywania i eksploatacji składowisk odpadów komunalnych, prowadzenia szaletu miejskiego utrzymania i remontu dróg gminnych, innych usług z zakresu użyteczności publicznej.
Czynności te Zakład wykonuje na zlecenie Burmistrza Gminy i dokumentuje wystawiając faktury na rzecz Gminy, na podstawie których otrzymuje wynagrodzenie. Zdecydowaną większość działalności Zakładu stanowią usługi wykonywane na potrzeby macierzystej jednostki (Gminy). Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, iż skoro ww. czynności realizowane są przez Zakład na rzecz Gminy, będącej odrębnym podatnikiem, w zamian za wypłacone wynagrodzenie, to - wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku - stanowią one odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu wg zasad obowiązujących dla tych czynności.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).