INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2010 r. (data wpływu 17 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 29 lipca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usługi, polegającej na używaniu znaku towarowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 maja 2010 r. został złożony wniosek, uzupełnionym w dniu 29 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usługi, polegającej na używaniu znaku towarowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka jest firmą z udziałem kapitału zagranicznego w ponad 90%. Jest podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadząc działalność tylko i wyłączne opodatkowaną.
Na podstawie umowy używa znaku towarowego swojego udziałowca, przy czym opłaty za to używanie ustalone są w następujący sposób: opłata jednorazowa, stała za rok - płatna z góry na podstawie faktury wystawionej dnia 1 czerwca każdego roku, z terminem płatności po 30 dniach oraz opłata zmienna - data wystawienia faktury na koniec każdego miesiąca, z terminem płatności według umowy po 30 dniach. Ostatnia faktura na opłatę stałą została wystawiona w dniu 1 czerwca 2009 r. i rozliczona poprzez kompensatę. Rozliczenia nie następowały w terminie umownym, zatem obowiązek dla podatku od towarów i usług „wykazano” i rozliczono z upływem terminu płatności.
W dniu 1 czerwca 2010 r. zostanie wystawiona faktura dotycząca opłaty stałej, należnej za kolejny rok. Od miesiąca stycznia 2010 r., kiedy uległy zmianie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług, w odniesieniu do faktur dotyczących opłat zmiennych, Spółka ustala obowiązek podatkowy z końcem każdego miesiąca, zgodnie z art. 19a pkt 1, natomiast w odniesieniu do opłaty stałej ma wątpliwości, co do momentu powstania tego obowiązku, w związku z tym, że faktury są wystawiane, a opłaty rozliczane „z góry”, tj. przed wykonaniem usługi. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy fakturę dotyczącą opłaty stałej, wystawioną w dniu 1 czerwca 2010 r., z terminem płatności po 30 dniach za rok z góry (1 czerwca 2010 r. do 31 maja 2011 r.), należy rozliczyć na dzień 1 lipca 2010 r. i tą datę potraktować jako datę upływu terminu rozliczeń, czy dopiero po wykonaniu usługi, tj. 31 maja 2011 r.? Zdaniem Wnioskodawcy, moment powstania obowiązku podatkowego w imporcie usług reguluje art. 19 ust.19 i 19a ustawy o podatku od towarów i usług.
Spółka wskazała, że generalnie powstaje on z chwilą wykonania usługi, a w przypadku gdy świadczenie usługi powinno być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej wystawienia, nie później jednak niż w 7. dniu od dnia wykonania usługi. Jeżeli przed wykonaniem usługi nabywca uiszcza zaliczkę - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej uiszczenia.
Zgodnie z art. 19 ust. 19a ww. ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2010 r., obowiązek podatkowy w stosunku do usług, o których mowa w art. 28b ustawy, tj. usług świadczonych na rzecz podatnika, dla których miejsce świadczenia znajduje się w miejscu posiadania siedziby lub stałego miejsca zamieszkania nabywcy, związany będzie zasadniczo z chwilą wykonania usługi, z tym że w sytuacji, gdy w związku ze świadczeniem usług, o których mowa powyżej, ustalane będą następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, obowiązek podatkowy trzeba będzie wykazywać z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, aż do momentu zakończenia świadczenia tych usług (art.
19 ust. 19a pkt 1). Natomiast jeżeli usługi te będą świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok i w związku z ich świadczeniem w danym roku nie upłyną terminy rozliczeń lub płatności, obowiązek podatkowy będzie powstawał z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tych usług (art. 19 ust. 19a pkt 2). Reasumując Spółka stwierdziła, że w przedmiotowej sytuacji, termin rozliczenia upływa w dniu 1 lipca 2010 r. i w tym też dniu powstaje obowiązek podatkowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Ponadto wskazuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości ustalania przez Spółkę momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do usług wykonywanych do końca 2009 r., gdyż nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska oraz nie postawiono pytania. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.