Stanowisko Wnioskodawcy
W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa powyżej, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7.
Art. 2 pkt 26 ustawy stanowi, że przez usługi elektroniczne rozumie się usługi, o których mowa w art. 11 rozporządzenia Rady (WE) z dn. 17 października 2005 r. nr 1777/2005 ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie Wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L.05.288.1) z uwzględnieniem art. 12 tego rozporządzenia.
Na mocy art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia, do usług świadczonych drogą elektroniczną, o których mowa w art. 9 ust. 2, lit. e) tiret 12 i załączniku do ww. Dyrektywy, należą usługi świadczone za pomocą internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie jest zautomatyzowane i które wymagają niewielkiego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mieszczą się w zakresie usług wymienionych w wykazie w art. 11 ust. 2 ww. rozporządzenia. Zawierają się ogólnie w produktach w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami oprogramowania (lit. a) i wchodzą w zakres usług opisanych w ww. artykule.
W przypadku świadczenia usług istotnym jest - dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług - określenie miejsca świadczenia danej usługi, gdyż to pozwoli na ustalenie, czy dane świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług - miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Ust. 4 pkt 9 tego artykułu wymienia właśnie usługi elektroniczne, mają więc do nich zastosowanie przepisy art. 27 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy.
Zgodnie bowiem z jego zapisem: w przypadku, gdy usługi, o których mowa w ust. 4 są świadczone na rzecz:
osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę
miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
Wobec powyższego, przy świadczeniu usług dla pozostałych odbiorców (głównie osób fizycznych, zarówno z innych państw Wspólnoty, jak i z Polski), powyższe przepisy nie mają zastosowania. Usługi te zostały przez Wnioskodawcę opodatkowane stawką podstawową 22%.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.