INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2013 r. (data wpływu 24 maja 2013 r.), uzupełnionym w dniu 29 lipca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych związanych z dzierżawionym budynkiem – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 29 lipca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych związanych z dzierżawionym budynkiem. W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Prowadzi Pan działalność gospodarczą we własnym imieniu, polegającą na świadczeniu usług w zakresie gospodarki magazynowej, rozładunku towarów, itp.
Jest ona zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej, jako pozostała działalność związana z udostępnianiem pracowników - PKD 78.30.Z. Jest Pan również udziałowcem (50% udziałów) spółki cywilnej, która zajmuje się działalnością określoną przez PKD 46.33.Z - sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mleczarskich, jaj, olejów i tłuszczów jadalnych. Jest to Pana podstawowa działalność gospodarcza i źródło dochodu. Ponadto osiąga przychody z najmu nieruchomości na cele mieszkalne oraz na cele prowadzenia działalności gospodarczej. Przychody z tytułu najmu osiąga od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i od osób prowadzących działalność gospodarczą.
Ww. nieruchomość nie była nigdy „ewidencjonowana” jako środek trwały przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej i nie była amortyzowana. Nieruchomość położoną w miejscowości W. (przeznaczoną na cele najmu) traktuje Pan jako swoją prywatną własność, nieprzeznaczoną do działalności gospodarczej i niepodlegającą amortyzacji. Jest Pan „płatnikiem” podatku od towarów i usług. Na otrzymywane przychody zarówno z działalności gospodarczej jak i z najmu, wystawia faktury VAT i rozlicza podatek od towarów i usług, łącznie z tych przychodów.
W latach 2011-2013 na tej samej nieruchomości przeznaczonej na cele najmu, dobudował Pan budynek przeznaczony na wynajem do celów działalności gospodarczej. W trakcie budowy odliczał podatek naliczony z faktur za zakup towarów i usług związany z tą budową. W związku z powyższym w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie. Czy stosuje Pan prawidłowo ustawę o podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego od zakupu materiałów budowlanych i usług z tym związanych, w części obiektu przeznaczonego na wynajem na cele działalności gospodarczej?
Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, przychody z najmu obiektu do celów działalności gospodarczej (lokale użytkowe) opodatkowane są podatkiem od towarów i usług wg stawki podatku 23%, co daje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do treści art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Z powyższego przepisu wynika, że dzierżawa nieruchomości jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
Wobec powyższego oddanie w ramach umowy dzierżawy, tj. czynności cywilnoprawnej innemu podmiotowi nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie wydzierżawiającego i tym samym stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą we własnym imieniu, polegającą na świadczeniu usług w zakresie gospodarki magazynowej, rozładunku towarów, itp.
Jest ona zarejestrowana jako pozostała działalność związana z udostępnianiem pracowników - PKD 78.30. Z. Jest Pan również udziałowcem (50% udziałów) spółki cywilnej, która zajmuje się działalnością określoną jako - sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mleczarskich, jaj, olejów i tłuszczów jadalnych (PKD 46.33. Z). Jest to Pana podstawowa działalność gospodarcza i źródło dochodu. Ponadto osiąga przychody z najmu nieruchomości na cele mieszkalne oraz na cele prowadzenia działalności gospodarczej. Przychody z tytułu najmu osiąga zarówno od osób fizycznych nieprowadzących, jak i prowadzących działalność gospodarczą. Jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na otrzymywane przychody zarówno z działalności gospodarczej, jak i z najmu, wystawia faktury VAT i rozlicza podatek od towarów i usług, łącznie z tych przychodów. W latach 2011-2013 na tej samej nieruchomości przeznaczonej na cele najmu, dobudował Pan budynek przeznaczony na wynajem do celów działalności gospodarczej. W trakcie budowy odliczał podatek naliczony z faktur za zakup towarów i usług związany z tą budową.
Mając na uwadze treść wniosku oraz powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro dobudowany budynek - jak wskazano w treści wniosku - wykorzystywany jest wyłącznie do świadczenia usług dzierżawy, na cele prowadzenia działalności gospodarczej, która jest opodatkowana 23% stawką podatku, przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji, na zasadach określonych w art. 86 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.