INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku dnia 11 kwietnia 2011 r. (data wpływu 13 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 27 czerwca oraz 2 sierpnia 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 kwietnia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełnionych w dniach 27 czerwca oraz 2 sierpnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W miesiącu grudniu 2002 r. nabył Pan wraz z żoną – na podstawie aktu notarialnego - udział w nieruchomości (w wysokości 4/20 części) stanowiącej działkę numer 221/6 o obszarze 2,00 ha.
Pozostali współwłaściciele nabyli udziały w przedmiotowej nieruchomości w 1992 r. W momencie nabycia działka miała status działki rolnej. W miesiącu maju 2003 r. dokonano podziału tej nieruchomości na dwie działki o numerach 221/31 i 221/32 (wydzielono również drogę gminną). W wyniku podziału działka gruntu nr 221/32 uzyskała powierzchnię 1,7238 ha. Działka ta oznaczona jest symbolem „RIVa", „dr-RIVa", „W-ŁIV", „Ps lV". Dla działki nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Według miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w dniu 8 grudnia 1994 r., oznaczona była jako działka rolna RP - uprawy rolne.
Zgodnie z aktualnym stanem nieruchomość przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową. Przeznaczenie to wynika m. in. z decyzji o warunkach zabudowy z dnia miesiąca czerwca 2010 r., w której Wójt Gminy wskazał, że „ze względu na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem, określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 i art. 59 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym następuje w drodze decyzji administracyjnej”.
Aktualnie wraz z pozostałymi współwłaścicielami planuje Pan znieść współwłasność i dokonać podziału nieruchomości w częściach odpowiadających posiadanym udziałom. W wyniku planowanego podziału otrzyma Pan trzy działki o łącznej powierzchni 2.538 m2 oraz udział w wysokości 4/20 działki o powierzchni 3.636 m2. Po zniesieniu współwłasności planuje Pan dokonać uzbrojenia terenu, a następnie na jednej z działek wybudować dom. Możliwe jest także, że będzie Pan chciał zbyć wszystkie działki otrzymane w wyniku zniesienia współwłasności. Grunty, które mają być przedmiotem sprzedaży, nabył Pan z zamiarem budowy na nich domu.
Grunty te nigdy nie były wykorzystywane przez Pana do działalności gospodarczej. Od chwili nabycia gruntu podjął Pan szereg czynności przygotowawczych w celu budowy domu, m. in. wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości wystąpił Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę sieci energetycznej i wodno-kanalizacyjnej. Działki, które mają być przedmiotem sprzedaży, będą oferowane na rynku najprawdopodobniej za pośrednictwem prasy - w postaci ogłoszeń prasowych. Na chwilę obecną nie planuje Pan dokonywać sprzedaży gruntów innych niż wskazane we wniosku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy planowana przez Pana sprzedaż działek otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, transakcje sprzedaży działek powstałych w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Po zacytowaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdził Pan, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Wskazał Pan, że chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego stwierdził Pan, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Pana zdaniem z przedstawionych przepisów wynika, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatne nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Ponadto nabycie sprzedawanych gruntów musi nastąpić w celach wykonywania tej działalności, czyli handlowych, a nie w innych celach. Działalność handlowa oznacza dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, wskazujący na zamiar kontynuacji tej działalności.
Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz nabyty w celach osobistych. Jeżeli sprzedane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek osobisty sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedawca nie może być uznany za handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Stwierdził Pan, że nabywając udziały w przedmiotowej nieruchomości nosił się z zamiarem budowy domu, co jednoznacznie oznacza, że nie nabył tego gruntu w celu odsprzedaży. Grunt ten w żadnym zatem przypadku nie miał charakteru towaru handlowego.
Wyprzedaż natomiast majątku prywatnego przez osobę fizyczną nawet jeżeli przybierze w określonym przedziale czasowym charakter częstotliwy - nie może być uznana za działalność handlową czyniącą tenże podmiot podatnikiem podatku od towarów i usług. Wobec tego uważa Pan, że sprzedaż działek uzyskanych w wyniku zniesienia współwłasności, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na to, iż nie nabył Pan przedmiotowej nieruchomości w celach handlowych, a sprzedaży nie będzie dokonywał w ramach działalności gospodarczej.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.