INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2012 r. (data wpływu 14 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 31 lipca 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dostawy kartonów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz zastosowania do niej stawki 0% - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 31 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dostawy kartonów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz zastosowania do niej stawki 0%. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka, która jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE w Polsce, sprzedaje pudła i opakowania tekturowe. Jej klientami są zarówno firmy polskie, jak i zagraniczne. Spółka dokonuje zarówno eksportu towarów, jak i WDT.
Od kilku lat współpracuje z firmą L. z Danii, która jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE w Danii. Od 2012 r., kontynuując dobrą współpracę, planuje rozpocząć sprzedaż wyrobów do ww. firmy, ale za pośrednictwem firmy polskiej. Gotowe pudła, na które Spółka wystawiałaby fakturę dla firmy L. ze stawką 0%, trafiłyby najpierw do firmy P. w miejscowości B. (w Polsce), która w kartony zapakowałaby swój towar (np. świece). Kartony po spakowaniu w nie towaru (świec), zaklejeniu i oznaczeniu, jaki towar spakowano oraz naklejeniu etykiet, nalepek, zostałyby wysłane do Danii do firmy L. Odbiorcą produktów Spółki i płatnikiem będzie firma L. Termin płatności został ustalony na 30 dni.
Zapłata będzie dokonywana na podstawie wystawionych faktur, na rachunek bankowy.
Firmy P. i L. gotowe są podpisać oświadczenie, że zobowiązują się do wywozu pudeł Spółki, wraz ze spakowanym towarem firmy P. do Danii, o następującej treści: Firma P. - „Oświadczamy, że dostarczone do firmy P. opakowania, zakupione od Spółki przez firmę L., niezbędne w ramach usług produkcji świec na rzecz firmy L., zostały wywiezione z terytorium kraju (Polski) na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej - Danii.” Firma L. – „Oświadczamy, że opakowania zakupione od Spółki przez firmę L., a dostarczone do firmy P., zostaną wywiezione z terytorium kraju (Polski) na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej – Danii.” W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku sformułowano ostatecznie następujące pytania: Czy ww. sytuacji Spółka ma prawo wystawić dla firmy L. fakturę ze stawką 0%, a jeżeli tak, czy przedstawione oświadczenia są wystarczające, aby można potraktować taką sprzedaż jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów?
Czy spełnienie warunków § 10 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wystarczy aby sprzedaż do firmy L. traktować jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów? Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym we wniosku oraz jego uzupełnieniu, pomiędzy nim a firmą L. dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z jednej strony i wewnątrzwspólnotowego nabycia z drugiej strony, w związku z czym ma prawo wystawić faktury ze stawką 0% na firmę L. z Danii.
Po powołaniu treści § 10 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka stwierdziła, iż wymienione w tych przepisach warunki zostaną przez nią spełnione, bowiem będzie posiadała dokumenty, z których wynika, że towary przekazywane firmie P., zostaną po wykonaniu tych usług wywiezione do Danii. Zdaniem Spółki, dla spełnienia powyższego warunku wystarczyłyby oświadczenia złożone zarówno przez firmę P. z Polski i firmę L. z Danii, że towar zostanie wywieziony z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary, stosowanie do brzmienia art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jak stanowi art. 13 ust. 1 tej ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Według regulacji ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
Zgodnie z brzmieniem ust. 6 tego artykułu, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7. Według regulacji § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów usług (Dz.
U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do towarów nabywanych przez podatnika podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w przypadku gdy towary te są przeznaczone do wykonania na nich usług na rzeczowym majątku ruchomym na terytorium kraju, a następnie do wywozu na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
Stosownie do brzmienia ust. 2 powyższego paragrafu, przepis ust. 1 stosuje się, pod warunkiem że podatnik dokonujący dostawy towarów: jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE; przekaże, nabyte przez podatnika podatku od wartości dodanej, towary podmiotowi, który wykonuje usługi na rzeczowym majątku ruchomym; wykaże w deklaracji podatkowej oraz w informacji podsumowującej za okres, w którym wystawił fakturę stwierdzającą dokonanie dostawy towarów, tę dostawę jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów; otrzyma zapłatę na rachunek bankowy w terminie 60 dni od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego; posiada dokumenty, z których wynika, że towary przekazywane podmiotowi, który wykonuje usługi na rzeczowym majątku ruchomym, zostaną po wykonaniu tych usług wywiezione z terytorium kraju.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka, która jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE w Polsce, sprzedaje pudła i opakowania tekturowe. Od kilku lat współpracuje z firmą L., która jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE w Danii. Od 2012 r. planuje rozpocząć sprzedaż wyrobów do ww. firmy, ale za pośrednictwem firmy polskiej. Gotowe pudła trafiłyby najpierw do firmy P. w miejscowości B. (w Polsce), która w kartony zapakowałaby swój towar (np. świece).
Kartony po spakowaniu w nie towaru, zaklejeniu i oznaczeniu, jaki towar spakowano oraz naklejeniu etykiet, zostałyby wysłane do Danii do firmy L. Odbiorcą produktów Spółki i płatnikiem będzie firma L. Termin płatności został ustalony na 30 dni. Zapłata będzie dokonywana na rachunek bankowy.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro ww. kartony będą przeznaczone do wykonania na nich usług na rzeczowym majątku ruchomym na terytorium Polski, na co może wskazywać treść wniosku, a następnie zostaną wywiezione do Danii, to Spółka jako zarejestrowany podatnik VAT UE będzie mogła potraktować ich dostawę na rzecz firmy zidentyfikowanej na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Danii jako wewnątrzwspolnotową dostawę towarów ze stawką 0%, o ile otrzyma zapłatę na rachunek bankowy w terminie 60 dni od dnia wydania towaru, będzie posiadała dokumenty, z których wynika, że towary przekazywane podmiotowi, który wykonuje usługi na rzeczowym majątku ruchomym, zostaną po wykonaniu tych usług wywiezione z terytorium kraju oraz wykaże w deklaracji dla podatku od towarów i usług oraz w informacji podsumowującej tę dostawę jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Należy zaznaczyć, że skoro ustawodawca nie wskazał wprost, jakie dokumenty potwierdzają powyższe okoliczności, to oświadczenia, o których mowa we wniosku, złożone przez firmę P. z Polski oraz firmę L. z Danii, mogą służyć do potwierdzenia tych okoliczności. Końcowo wskazać należy, iż ostateczna ocena posiadanych przez Spółkę dokumentów może zostać dokonana wyłącznie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.