INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2009 r. (data wpływu 13 lipca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Przebudowa Kompleksu Sportowo-Rekreacyjnego” - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2009 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Przebudowa Kompleksu Sportowo-Rekreacyjnego”. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina Miejska przystąpiła do konkursu „01/08/2.1.3” i ubiega się o dofinansowanie ze środków pochodzących z Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 na realizację przedsięwzięcia pn. „Przebudowa Kompleksu Sportowo-Rekreacyjnego”.
Powyższy projekt przewiduje wykonanie następujących zadań: stadion piłkarski w skład którego wchodzą dwa boiska oraz budynek socjalno-techniczny z trybunami; budowa dwóch całorocznych, zadaszonych kortów do gry w tenisa; całoroczne sztuczne lodowisko wraz z budynkiem socjalnym; ścianka wspinaczkowa; rampa skateboardowa; drogi dojazdowe i parkingi; przylegający do stadionu „Park C”. Po zakończeniu inwestycji obiekt pozostanie własnością Gminy. W ramach przetargu zostanie wyłoniony dzierżawca (operator), który będzie zarządzał infrastrukturą i będzie płacił Gminie czynsz dzierżawny na podstawie faktury VAT.
Beneficjentem zadania ma być Gmina Miejska – samorządowa osoba prawna, nie posiadająca NIP-u i REGON-u. NIP posiada Urząd Miejski, który jako jednostka organizacyjna obsługująca Gminę realizuje Jej zadania. Obecnie Urząd jest płatnikiem podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od dochodów pracowników zatrudnionych w Urzędzie, płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Gmina będzie mogła odliczyć podatek naliczony i wykazany w fakturach zakupu towarów i usług nabytych w celu wykonania planowanej inwestycji, jeżeli po jej zakończeniu obiekt pozostanie własnością Gminy, a w ramach przetargu wyłoniony zostanie dzierżawca, który będzie zarządzał infrastrukturą i płacił czynsz dzierżawny Gminie? Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina będzie mogła odliczyć podatek naliczony i wykazany w fakturach zakupu towarów i usług nabytych do wykonania planowanej inwestycji, gdyż wyłoniony w drodze przetargu dzierżawca będzie opłacał czynsz dzierżawny dla Gminy na podstawie faktury VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54. poz. 535 ze zm.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zwolnienie od podatku od towarów i usług jednostek samorządu terytorialnego jest zatem możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych). W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.
Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 10 cytowanej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Analiza powyższych przepisów wskazuje, że zadania publiczne nałożone odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro Gmina – jak wynika z treści złożonego wniosku - po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji będzie wykonywała czynności opodatkowane na podstawie umowy cywilnoprawnej (dzierżawa), to w związku z tym będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją opisanego projektu, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.
Jednocześnie informuję, że pozostałe kwestie dotyczące uznania Gminy za podatnika podatku od towarów i usług, a także sposobu dokumentowania czynności przypisanych prawnie Gminie oraz sposobu dokumentowania nabycia towarów i usług związanych z realizacją opisanego projektu zostały rozstrzygnięte w interpretacjach indywidualnych odpowiednio nr ITPP2/443-567a/09/AF oraz ITPP2/443-567b/09/AF. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.