INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2012 r. (data wpływu 21 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania świadczenia usług, których miejscem świadczenia i opodatkowania jest terytorium innego niż RP państwa członkowskiego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 maja 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania świadczenia usług, których miejscem świadczenia i opodatkowania jest terytorium innego niż RP państwa członkowskiego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W miesiącu marcu rozpoczął Pan współpracę z firmą duńską w zakresie świadczenia na rzecz tej firmy usług transportowych.
Każdorazowo podstawą wykonania usługi jest przyjęcie zlecenia w formie pisemnej, zawierającego między innymi: dane zleceniodawcy, miejsce załadunku i rozładunku towaru, cenę za usługę oraz indywidualny numer referencyjny zlecenia. Ponadto na złożonym zleceniu firma umieszcza formułę dotyczącą sposobu dokumentacyjnego rozliczenia transakcji pisząc: „fakturowanie: firma duńska wystawi kredyt notę na podstawie przesłanego dokumentu CMR potwierdzającego transport zawierającego indywidualny numer referencyjny”. Duński klient jest czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej w Danii, dla celów przedmiotowych transakcji posługuje się tym numerem.
Kierując się przepisami art. 106 ust. 1, 1a, 2 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług, po wykonaniu usługi wystawia Pan fakturę VAT będącą podstawą rozliczenia sprzedaży, która następnie ujmowana jest w ewidencji VAT, deklaracji VAT i informacji podsumowującej. Duński kontrahent odesłał fakturę argumentując, że zgodnie z zapisem na zleceniu, podstawą rozliczenia jest wystawiona przez niego kredyt nota. Kontrahent nie zgadza się z wystawianiem przez Pana na jego rzecz faktury, grożąc obciążaniem kosztami ich odsyłania. Uzasadnia swoje postępowanie tym, że w kontaktach z innymi usługobiorcami powyższa forma rozliczenia jest honorowana.
Zleceniodawca żąda jedynie dokumentu CMR zawierającego indywidualny numer referencyjny, na podstawie którego identyfikuje zlecenie i generuje kredyt notę. Powyższa kredyt nota zawiera między innymi: dane Pana firmy - bez wskazania, że jest sprzedawcą usługi, informację o przejechanym odcinku, numery NIP Pana firmy i firmy odbiorcy, cenę za usługę wraz z adnotacją „reverse charge acc. to EC-dir.2006/112 Art. 196”, datę sprzedaży i datę wystawienia.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zleceniodawca ma prawo odmówić przyjęcia od Pana faktury VAT dokumentującej sprzedaż usługi transportowej i żądać, by rozliczał Pan powyższą transakcję na podstawie wystawionej przez niego kredyt noty, w przypadku gdy powyższa kredyt nota zawiera elementy właściwe dla faktury? Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 106 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dokumentem właściwym do rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług wykonania usługi transportowej jest faktura VAT.
Dla zgodności zapisów w ewidencji VAT pomiędzy nabywcą a sprzedawcą konieczne jest wystawienie faktury VAT w dwóch egzemplarzach - oryginału dla nabywcy i kopii dla sprzedawcy. Podstawą ujęcia w ewidencji sprzedaży jest faktura VAT, a nie kredyt nota wystawiona przez nabywcę usług, nawet w przypadku gdy zawiera elementy właściwe dla faktury VAT. Reasumując stwierdził Pan, iż postępuje prawidłowo wystawiając po zakończeniu usługi fakturę VAT w dwóch egzemplarzach, pozostawiając u siebie kopię i przesyłając do nabywcy usługi oryginał faktury. Otrzymana kredyt nota wystawiona przez nabywcę usługi nie jest podstawą do ujęcia transakcji w ewidencji sprzedaży.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przypadku usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, istotnym jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce ich opodatkowania. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n.
W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania przepisów regulujących miejsce świadczenia przy świadczeniu usług: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art.
106 ust. 2 ustawy). W myśl § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 68, poz. 360), przepisy § 5, 7-22 i § 25 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze. Zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.
W myśl § 26 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz: adnotację, że podatek rozlicza nabywca lub wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, ze podatek rozlicza nabywca, lub oznaczenie „odwrotne obciążenie”. Z treści wniosku wynika, iż rozpoczął Pan współpracę z firmą duńską w zakresie świadczenia na rzecz tej firmy usług transportowych.
Usługobiorca jest czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej w Danii, dla celów przedmiotowych transakcji posługuje się tym numerem. Każdorazowo podstawą wykonania usługi jest przyjęcie zlecenia w formie pisemnej, zawierającego między innymi: dane zleceniodawcy, miejsce załadunku i rozładunku towaru, cenę za usługę oraz indywidualny numer referencyjny zlecenia. Po wykonaniu usługi wystawia Pan fakturę VAT będącą podstawą rozliczenia sprzedaży, która następnie ujmowana jest w ewidencji VAT, deklaracji VAT i informacji podsumowującej. Duński kontrahent odesłał fakturę argumentując, że zgodnie z zapisem na zleceniu podstawą rozliczenia jest wystawiona przez niego kredyt nota.
Żąda jedynie dokumentu CMR zawierającego indywidualny numer referencyjny, na podstawie którego identyfikuje zlecenie i generuje kredyt notę. Powyższa kredyt nota zawiera między innymi: dane Pana firmy - bez wskazania że jest sprzedawcą usługi, informację o przejechanym odcinku, numery NIP Pana firmy i firmy odbiorcy, cenę za usługę wraz z adnotacją „reverse charge acc. to EC-dir.2006/112 Art. 196”, datę sprzedaży i datę wystawienia.
Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż skoro firma duńska spełnia definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy i ma siedzibę w kraju innym niż Polska, miejscem świadczenia i opodatkowania wykonywanych przez Pana usług, o których mowa we wniosku - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy - jest terytorium kraju, w którym usługobiorca posiada siedzibę (tj. Dania). W konsekwencji, usługi te nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.
W tej sytuacji, świadczenie przedmiotowych usług, zgodnie z wcześniej cytowanym przepisem § 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia, powinien Pan dokumentować fakturą VAT, bez wykazania stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem, zawierającą adnotację, że podatek rozlicza nabywca lub pokazującą właściwy przepis ustawy lub dyrektywy wskazujący, że podatek rozlicza nabywca, lub zawierającą oznaczenie „odwrotne obciążenie”. Za prawidłowe należało zatem uznać stanowisko, iż podstawą ujęcia w ewidencji sprzedaży jest faktura VAT wystawiona przez Pana jako świadczącego usługę, a nie kredyt nota wystawiona przez nabywcę usług, nawet w przypadku gdy zawiera elementy właściwe dla faktury VAT.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t.
Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.