INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2009 r. (data wpływu 20 lipca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 5 października 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uzyskania przez Wspólnotę Mieszkaniową statusu podatnika - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 lipca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 5 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uzyskania przez Wspólnotę Mieszkaniową statusu podatnika. W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wniokodawca jest wspólnotą mieszkaniową właścicieli lokali znajdujących się w budynku niemieszkalnym (PKOB 1220), działającą w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), w imieniu której występuje zarząd sprawowany przez spółkę z o.o. Wspólnota obejmuje jeden obiekt usługowo-mieszkalny o powierzchni 5.041,02 m2, w którym znajduje się 45 lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni 2.413,75 m2, 12 lokali usługowych o powierzchni 1.77,24 m2 oraz samodzielny lokal z 24 wydzielonymi stanowiskami postojowymi o powierzchni 920,03 m2. Zarząd Wspólnoty prowadzi gospodarkę finansową i zarządza nieruchomością wspólną, na którą składają się m. in. następujące czynności: dostarczanie energii i innych mediów do części wspólnych, materiały gospodarcze do części wspólnych, usługi ochrony budynku, usługi sprzątania części wspólnych, usługi konserwacji i remontów, okresowe przeglądy, utrzymanie zieleni, Właścicielami lokali użytkowych są osoby będące czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.
Gospodarka finansowa prowadzona jest przede wszystkim w oparciu o przepisy rozdziału 3 ww. ustawy o własności lokali (art. 12-17), regulujące prawa i obowiązki właścicieli lokali. Zgodnie z art. 15 ust. 1 tej ustawy, na podstawie planu gospodarczego, zatwierdzanego stosowną uchwałą wspólnoty, właściciele lokali obciążani są zaliczkami na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną, w których właściciele są obowiązani partycypować na podstawie art. 13 ust. 1 tej ustawy. Podstawą ponoszenia tych kosztów są umowy zawierane z zewnętrznymi dostawcami „mediów” i innych usług.
Z uwagi na fakt, że koszty te dotyczą nieruchomości wspólnej, w fakturach od dostawców zewnętrznych, jako nabywca uwidoczniona jest Wspólnota, a nie poszczególni właściciele lokali. Koszty te opłacane są z zaliczek wpłacanych przez właścicieli lokali. Zaliczki podlegają rozliczeniu z właścicielami lokali na koniec każdego roku sprawozdawczego. Wspólnota może być również w przyszłości sprzedawcą na rzecz osób trzecich np. z tytułu wynajmu powierzchni wspólnych, udostępniania powierzchni pod reklamę. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wspólnota może być czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących „wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W opinii Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że Wspólnota należy do kręgu podmiotów, o których mowa w ust. 1 cyt. artykułu, bowiem jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej - odrębną od właścicieli lokali, tzw. „ułomną osobą prawną”, o której mowa w art. 331 Kodeksu cywilnego. Świadczy o tym brzmienie przepisu art. 6 ustawy o własności lokali, która stanowi, że ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową.
Wskazał, że wspólnota mieszkaniowa to właściwie przymusowa (narzucona ustawowo) współwłasność nieruchomości. A skoro jest to współwłasność, to prawo do odliczenia podatku naliczonego przez współwłaścicieli należy rozpatrywać tak samo, jak w przypadku każdej innej współwłasności (np. małżonków, którzy wspólnie nabyli nieruchomość, czy też osób, które nabyły np. samochód na współwłasność). Wobec powyższego Wnioskodawca, uznał, że może być czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” dla potrzeb podatku od towarów i usług zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową właścicieli lokali znajdujących się w budynku niemieszkalnym (PKOB 1220), działającą w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, w imieniu której występuje zarząd.
Właściciele lokali użytkowych (osoby będące czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług) obciążani są zaliczkami na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Podstawą ponoszenia tych kosztów są umowy zawierane pomiędzy Wnioskodawcą, a zewnętrznymi dostawcami „mediów” i innych usług. Z uwagi na fakt, że koszty te dotyczą nieruchomości wspólnej, w fakturach od dostawców zewnętrznych jako nabywca uwidoczniony jest Wnioskodawca, a nie poszczególni właściciele lokali. Koszty te regulowane są z zaliczek wpłacanych przez właścicieli lokali, które podlegają rozliczeniu z nimi na koniec każdego roku sprawozdawczego.
Wnioskodawca nie wyklucza możliwości dokonywania w przyszłości sprzedaży na rzecz osób trzecich np. w zakresie wynajmu powierzchni wspólnych, udostępniania powierzchni pod reklamę. Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą możliwości uzyskania statusu podatnika. Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, wspólnota mieszkaniowa utworzona na podstawie ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.
U. z 2000 r. nr 80, poz. 903 ze zm.), może zyskać status podatnika podatku od towarów i usług, jako podmiot mieszczący się w zakresie jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej. Jednakże w takim przypadku Wspólnota musi wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu na rzecz osób trzecich, tj. niebędących jej członkami. Przykładem wykonywania takich czynności, czego również nie wyklucza Wnioskodawca (plany wynajmu powierzchni wspólnych, udostępniania powierzchni pod reklamę), mogą być czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 zd. drugie ustawy).
Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga kwestii odliczenia podatku naliczonego przez właścicieli poszczególnych lokali, gdyż zagadnienie to nie obejmuje swoim zakresem podmiotowym i przedmiotowym indywidualnej sprawy Wspólnoty oraz nie postawiono w tym przedmiocie pytania. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.
Ponadto informuję, że pozostałe kwestie, tj. możliwości uznania Wspólnoty Mieszkaniowej za podmiot świadczący usługi na rzecz swoich członków oraz stawki podatku obowiązującej przy obciążaniu członków Wspólnoty kosztami zarządu nieruchomością, zostały rozstrzygnięte w interpretacjach indywidualnych odpowiednio nr ITPP2/443-597b/09/MD oraz ITPP2/443-597c/09/MD. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.