INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2011 r. (data wpływu 26 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 11 lipca 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do dokonanej sprzedaży części nieruchomości – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 kwietnia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 11 lipca 2011 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości stawki podatku obowiązującej do dokonanej sprzedaży części nieruchomości. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. W 2007 r. - na podstawie aktu notarialnego - Spółka nabyła od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości, budynek wielopiętrowy (biurowiec), jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Od tej transakcji odliczyła podatek naliczony w wysokości 22%.
Spółka poniosła nakłady na ulepszenie całego budynku w wysokości niższej niż 30% jego całkowitej wartości początkowej („istnieje trudność wyodrębnienia wysokości poniesionych nakładów na III piętro tego budynku”). Nakłady dotyczyły m.in. rozbudowy elektrycznego systemu sygnalizacji pożarowej, obejmowały prace wykończeniowe na I i II piętrze, roboty remontowe dotyczące instalacji wentylacyjnej i inne. Prace po modernizacji i ulepszeniu budynku, zostały odebrane ostatecznie w miesiącu wrześniu 2008 r. W miesiącu czerwcu 2008 r. wydano decyzję pozwalającą na użytkowanie m. in. III piętra budynku.
Najem III piętra ww. budynku Spółka rozpoczęła w miesiącu sierpniu 2007 r. i był on kontynuowany przez kilku, różnych najemców do momentu sprzedaży tego piętra. W dniu 29 grudnia 2010 r. na podstawie aktu notarialnego III piętro budynku zostało sprzedane jednostce budżetowej, z nieprawidłową stawką podatku w wysokości 22%, zamiast zastosowania zwolnienia od podatku. Według odpisu z księgi wieczystej, Spółka ustanowiła odrębną własność lokalu na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowy sprzedaży III piętra budynku. Przy sprzedaży tej części budynku Spółka nie skorzystała z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
W dniu 21 grudnia 2010 r., na potrzeby sprzedaży, zostało wydane zaświadczenie, że lokal mieszczący się na III piętrze budynku, spełnia wymogi samodzielnego lokalu użytkowego. W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii: Czy do sprzedaży III piętra biurowca, Spółka powinna zastosować „zwolnioną stawkę” podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, powinien zastosować „zwolnioną stawkę” podatku od towarów i usług przy sprzedaży III piętra biurowca, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
W związku z tym, że zdarzenie opisane we wniosku miało miejsce w 2010 r., poniższe regulacje powołuje się w brzmieniu obowiązującym w tym okresie. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Według ust. 7a ww. artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.
W świetle ust. 10 ww. artykułu, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Ze złożonego wniosku wynika, że w 2007 r. Spółka nabyła budynek wielopiętrowy (biurowiec). Od tej transakcji Spółka odliczyła podatek naliczony w wysokości 22%.
Spółka poniosła nakłady na ulepszenie całego budynku w wysokości niższej niż 30% całkowitej wartości początkowej obiektu. Po ulepszeniu budynku prace zostały odebrane w miesiącu wrześniu 2008 r. Najem III piętra tego budynku Spółka rozpoczęła w miesiącu sierpniu 2007 r. i był on kontynuowany przez kilku, różnych najemców do momentu jego sprzedaży. W miesiącu grudniu 2010 r. na podstawie aktu notarialnego Spółka sprzedała III piętro budynku, stosując stawkę podatku w wysokości 22%. Przy sprzedaży tej części budynku nie skorzystała z opcji opodatkowania, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowości stawki podatku zastosowanej do dokonanej sprzedaży. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług potwierdzić należy stanowisko Spółki, że dokonana sprzedaż III piętra budynku biurowego mogła korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 tej ustawy. Dostawa tej nieruchomości nie miała bowiem miejsca w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a tą dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że tutejszy organ nie dokonywał oceny dokumentów załączonych do wniosku, bowiem zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zatem niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.