INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 lipca 2008 r. (data wpływu 9 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 lipca 2007 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w zakresie której m.in. produkuje maszyny pakujące. Z zamówieniem na wykonanie jednej sztuki maszyny pakującej – owijarki do folii - i jej sprzedaż zwrócił się do Wnioskodawcy obywatel ukraiński, który oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a maszynę ma zamiar zakupić na potrzeby własne i chce ją wywieźć na Ukrainę.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jaką wysokość stawki podatku od towarów i usług winien zastosować Wnioskodawca do wskazanego, ewentualnego zdarzenia gospodarczego, jeżeli zamówioną maszynę wykona i dokona jej sprzedaży, a ww. kontrahent dokona jej wywozu na Ukrainę?
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, mając na względzie, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie determinują pojęcia „eksport towarów” w zależności od statusu prawnego odbiorcy, lecz jedynie wymagają m.in. wywiezienia zakupionego towaru poza terytorium Wspólnoty Europejskiej, właściwym będzie zastosowanie 0% stawki podatku, pod warunkiem oczywiście uzyskania wymaganego dokumentu, który będzie potwierdzał ww. wywóz towaru. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ww. ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, jeżeli wywóz jest dokonany przez: dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”). Z powyższej regulacji wynika, że daną dostawę można uznać za eksport towaru, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: wywóz musi nastąpić poza terytorium Wspólnoty, wywóz musi być dokonany w wykonaniu czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. dostawy towarów rozumianej jako przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, wywóz musi być potwierdzony przez urząd celny wyjścia towaru, wywóz musi być dokonany bądź to przez dostawcę lub na jego rzecz, bądź przez nabywcę, mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.
Żaden z przepisów ustawy nie uzależnia wystąpienia eksportu od statusu prawnego nabywcy mającego być przedmiotem wywozu towaru. W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a), stawka podatku wynosi 0%. Zgodnie z art. 41 ust. 11 ww. ustawy przepisy art. 41 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b), jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty.
Z dokumentu tego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 41 ust. 9 ustawy, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży towaru nieprowadzącemu działalności gospodarczej obywatelowi ukraińskiemu, który osobiście zamierza wywieźć ten towar poza terytorium Wspólnoty. W świetle wyżej przedstawionych przepisów prawa należy stwierdzić, iż planowana przez Wnioskodawcę dostawa towaru – niezależnie od faktu, iż dokonywana będzie na rzecz osoby fizycznej - spełnia przesłanki do uznania tej czynności za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy (tzw. eksport pośredni).
Polski dostawca towaru, mimo, że nie dokonuje bezpośrednio wywozu tego towaru poza terytorium Wspólnoty, ma prawo do zastosowania stawki 0% jako eksporter pośredni, jednakże spełnione muszą zostać warunki określone w art. 41 ust. 11 ustawy. Oznacza to, że jeżeli przed złożeniem deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym Wnioskodawca dokona przedmiotowej dostawy, będzie posiadał kopię dokumentu potwierdzającego wywóz tych towarów, a z dokumentu tego będzie wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu, będzie przysługiwało mu prawo do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług dla tej dostawy.
W przypadku braku dokumentów celnych do dnia złożenia deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży, sprzedaż tą wykazać należy ze stawką krajową, a po otrzymaniu dokumentów dokonać stosowanej korekty podatku w rozliczeniu za miesiąc, w którym Podatnik otrzyma kopię dokumentu. Reasumując stwierdzić należy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w zakresie zadanego pytania, mamy do czynienia z eksportem pośrednim, stanowisko Wnioskodawcy odnośnie zastosowania stawki 0% jest zatem prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.