INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2009 r. (data wpływu 28 lipca 2009 r.), uzupełnionym w dniach 2 i 5 października 2009 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku od towarów i usług związanego z ponoszonymi nakładami inwestycyjnymi i innymi wydatkami na utrzymanie torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 lipca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 2 i 5 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku od towarów i usług związanego z ponoszonymi nakładami inwestycyjnymi i innymi wydatkami na utrzymanie torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą. W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Gmina Miasto nabyła w dniu 13 sierpnia 2008 r., na podstawie umowy sprzedaży, torowiska tramwajowe wraz z infrastrukturą, stanowiące własność "M" Sp. z o.o. W związku ze zleceniem do realizacji zadania publicznego określonego w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, Gmina Miasto, za pośrednictwem jednostki ją obsługującej (Urzędu Miejskiego) zawarła z "M", w dniu 1 lipca 2008 r. umowę dotyczącą świadczenia usług przewozowych komunikacji miejskiej na liniach tramwajowych nr 1 i 2. W celu umożliwienia realizacji tej umowy zawarto z "M", w dniu 13 sierpnia 2008 r., umowę użyczenia.
Gmina planuje dokonać modernizacji infrastruktury torowisk, w związku z czym ubiega się o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Jednocześnie, w związku z problemami wynikającymi z realizacją ww. umowy, a w szczególności z kwestią dotyczącą ponoszenia kosztów napraw i remontów bieżących przez biorącego do używania, planowane jest jej wypowiedzenie i zawarcie w tym zakresie umowy dzierżawy. Umowa ta, jako umowa odpłatna, rodzi obowiązek określenia czynszu z tytułu dzierżawy oraz opodatkowania go według podstawowej stawki podatku. Faktury dokumentujące ww. nakłady wystawiane będą na Urząd Miejski.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z zwarciem umowy dzierżawy torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą, Urzędowi Miejskiemu (podatnikowi podatku od towarów i usług) będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach VAT dokumentujących poniesione nakłady inwestycyjne oraz nakłady z tytułu ich bieżącego utrzymania?
Zdaniem Wnioskodawcy, jako podatnikowi podatku od towarów i usług, będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia tego podatku zawartego w fakturach VAT dokumentujących poniesione nakłady inwestycyjne oraz inne wydatki związane bezpośrednio z utrzymaniem torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą, ponieważ służą one sprzedaży opodatkowanej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).
Stosownie do postanowień ust. 6 powołanego wyżej artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W oparciu o art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Gmina może też prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej, wyłącznie w przypadkach i formie określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 1 - 3 cyt. ustawy). Zaznaczyć należy, że przypisana gminie – jako jednostce samorządu terytorialnego – samodzielność działania ma znaczenie z uwagi na cytowaną wyżej definicję podatnika podatku od towarów i usług. Wynika z niej bowiem, iż tylko pomiot samodzielnie prowadzący działalność gospodarczą może być z tytułu tej działalności uznany za podatnika.
Z regulacji art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym wynika, że organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent miasta). Przepis ustępu 1 pkt 3 powołanego artykułu stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta. Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, organem wykonawczym gminy jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), który wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Organizację i zasady funkcjonowania urzędu gminy (urzędu miejskiego) określa regulamin organizacyjny, nadany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w drodze zarządzenia - art. 33 ust. 2 ustawy.
Z powyższego wynika, że urząd miejski jest jednostką pomocniczą, służącą do wykonywania zadań gminy oraz do jej obsługi techniczno-organizacyjnej. Urząd, działając w imieniu gminy, realizuje jej zadania własne. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma włącznie gmina. Ustawa o samorządzie gminnym nie przyznaje urzędowi gminy (urzędowi miasta) statusu jednostki organizacyjnej gminy, ale wyłącznie status aparatu pomocniczego organu gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Tym samym urząd realizując zadania gminy może działać wyłącznie z zachowaniem swego statusu, jako jednostki pomocniczej organu wykonawczego.
Stąd też traktowanie urzędu, jako podatnika podatku od towarów i usług, nie znajduje żadnego uzasadnienia, bowiem brak jest aktów prawnych, które stanowiłyby o jego samodzielności, a nawet takich, które dokładnie określałyby jego pozycję względem osób trzecich. Przez urząd należy rozumieć rodzaj wewnętrznej jednostki organizacyjnej gminy. Każde działanie podejmowane przez urząd w rzeczywistości nie będzie jego działaniem, lecz – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług – działaniem samej gminy.
Zatem na podstawie przepisów regulujących ustrój gminy oraz przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług, jako jednostka samorządu terytorialnego, ze względu na przyznaną jej ustawowo osobowość prawną. Natomiast urząd miejski, realizując zadania spoczywające na samorządowej osobie prawnej, a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występuje wyłącznie jako aparat pomocniczy, działający w imieniu i na rzecz ww. osoby prawnej.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina Miasto, będąca właścicielem torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą, zawarła (za pośrednictwem Urzędu Miejskiego) umowę dotyczącą świadczenia usług przewozowych komunikacji miejskiej na liniach tramwajowych z "M". W celu umożliwienia realizacji tej umowy zawarto umowę użyczenia torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą. Gmina planuje dokonać modernizacji infrastruktury torowisk w związku z czym obecnie ubiega się o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego.
Jednocześnie planowane jest rozwiązanie dotychczasowej umowy użyczenia i zawarcie umowy dzierżawy torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą. Faktury dokumentujące zakupy związane z realizacją ww. modernizacją wystawiane będą na Urząd Miejski. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy, jako nieuprawnionemu do otrzymywania faktur VAT, nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach VAT dokumentujących poniesione nakłady inwestycyjne oraz inne wydatki związane z utrzymaniem torowisk tramwajowych wraz z infrastrukturą.
Uprawnionym do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ww. wydatków będzie Gmina Miasto, w sytuacji jednak gdy zarejestruje się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.