INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2013 r. (data złożenia), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji i dystrybucji związków chemicznych. Jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W związku z procesem reorganizacji, planuje dokonać sprzedaży kilku nieruchomości stanowiących Jej składniki majątkowe. Przedmiotem sprzedaży będą m.in. niezabudowane grunty leśne (dalej: grunty leśne).
Zgodnie z uchwałą Rady Miasta nr XXX z 2005 r. grunty leśne będące przedmiotem sprzedaży objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowe grunty leśne obejmują 6 działek oznaczonych symbolem ZL, tj.: działkę o numerze 1 o pow. 105.692 m², zlokalizowaną na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania symbolem A9ZL (oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków symbolem: „LsV - 103439” - lasy oraz „dr – 2253” - drogi), działkę o numerze 2 o pow. 76.733 m², zlokalizowaną na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania symbolem A9ZL (oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków symbolem: „LsV -76733” - lasy), działkę o numerze 3 o pow.
8.160 m², zlokalizowaną na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania symbolem A6ZL (oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków symbolem: „LsV – 8160” - lasy), działkę o numerze 4 o pow. 70.174 m², zlokalizowaną na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania symbolem A5ZL (oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków symbolem: „LsV - 70174” - lasy), działkę o numerze 5 o pow. 7.229 m², zlokalizowaną na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania symbolem A4ZL (oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków symbolem: „LsV - 7229” - lasy), działkę o numerze 6 o pow.
4.879 m², zlokalizowaną na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania symbolem A1ZL (oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków symbolem: „LsV - 4879” - lasy). Przedmiotowe grunty leśne położone są w obrębie terenów oznaczonych w planie zagospodarowania symbolami A1ZL, A4ZL, A5ZL, A6ZL, A9ZL. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 10 lit. d) planu zagospodarowania, oznaczenia graficzne, zawarte na rysunku planu, są obowiązującymi ustaleniami planu, m.in. symbole literowe identyfikujące tereny o różnych kategoriach przeznaczenia, w tym „ZL - teren zieleni – las”.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż gruntów leśnych, wskazanych przez Spółkę w stanie faktycznym, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jako sprzedaż terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż gruntów leśnych, wskazanych w stanie faktycznym podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jako sprzedaż terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Uzasadniając powyższe stanowisko, po powołaniu treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, Spółka wskazała, iż zwolnieniu od podatku podlegają transakcje sprzedaży terenów, które łącznie spełniają następujące warunki: są to tereny niezabudowane, tereny te ani nie są terenami budowlanymi, ani terenami przeznaczonymi pod zabudowę. Zdaniem Spółki, opisane w stanie faktycznym grunty leśne spełniają wskazane powyżej warunki. Warunek 1 Grunty leśne jako grunty niezabudowane. Spółka wskazała, że na sprzedawanych gruntach leśnych brak jest budynków i budowli. Stwierdziła, iż droga znajdująca się na działce oznaczonej numerem 1 jest drogą leśną, służącą jedynie do kontroli drzewostanu.
W konsekwencji warunek, aby przedmiotem sprzedaży były grunty niezabudowane należy uznać za spełniony. Warunek 2 Grunty leśne jako grunty ani nie stanowiące terenów budowlanych, ani terenów przeznaczonych pod zabudowę. Spółka wskazała, iż w obowiązującym obecnie stanie prawnym przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają ani definicji „terenu budowlanego” ani definicji „terenu przeznaczonego pod zabudowę”.
Podniosła, że zgodnie z jednolitą linią orzecznictwa sądów administracyjnych w celu określenia charakteru gruntu dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy należy wziąć pod uwagę przeznaczenie gruntu wynikające z zakwalifikowania go w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bądź w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania (w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).
Na potwierdzenie powyższego przytoczyła fragmenty wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego: w składzie 7 sędziów z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt I FPS 8/10, z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 3/12 oraz z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 2072/08. Ponownie wskazała, iż przedmiotowe grunty leśne położone są w obrębie terenów oznaczonych w planie zagospodarowania symbolami A1ZL, A4ZL, A5ZL, A6ZL, A9ZL. Zgodnie z § 4 pkt 2 planu, poszczególnym terenom przypisano symbol literowo-liczbowy składający się z: litery oznaczającej strefę, kolejnej liczby porządkowej w obszarze strefy, oznaczenia literowego wskazującego na rodzaj przeznaczenia terenu.
Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 10 lit. d) planu zagospodarowania, oznaczenia graficzne, zawarte na rysunku planu, są obowiązującymi ustaleniami planu, m.in. symbole literowe identyfikujące tereny o różnych kategoriach przeznaczenia, w tym „ZL - teren zieleni – las”. W rozdziale 6 planu, obejmującym § 48 - § 61, zawarte zostały „Ogólne ustalenia dla terenów zieleni – lasów”.
Zgodnie z § 48 planu, „W odniesieniu do wszystkich terenów zieleni - lasów, oznaczonych w planie symbolem literowym „ZL”, stosuje się ogólne ustalenia przeznaczone dla tych terenów, o ile ich nie zmieniają lub uzupełniają szczegółowe ustalenia planu.” Podniosła, iż w myśl § 120 pkt 4 planu, dla terenów oznaczonych jako A1ZL, A4ZL, A5ZL, A6ZL oraz A9ZL nie zostały określone szczegółowe ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie z § 49 planu: „Dla terenów zieleni leśnej ustala się przeznaczenie podstawowe - teren lasu.”.
Stosownie do § 57 pkt 1 planu, na terenach oznaczonych w planie zagospodarowania symbolem literowym ZL obowiązuje „zakaz zabudowy, z wyjątkiem obiektów związanych ściśle z gospodarką leśną.” Spółka stwierdziła, iż powołany powyżej § 57 pkt 1 planu jednoznacznie statuuje na terenach oznaczonych w planie symbolem literowym ZL zakaz zabudowy. Oznacza to, że tereny te ani nie są terenami budowlanymi, ani terenami przeznaczonymi pod zabudowę.
Zdaniem Spółki, dopuszczenie możliwości lokalizacji na tych terenach obiektów ściśle związanych z gospodarką leśną pozostaje bez wpływu na klasyfikację gruntów będących przedmiotem transakcji jako gruntów leśnych, nie będących ani terenami budowlanymi, ani terenami przeznaczonymi pod zabudowę. Wskazała, że definicja gospodarki leśnej zawarta została w przytoczonej wyżej ustawie o lasach.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, poprzez pojęcie „gospodarka leśna” należy rozumieć, działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Fakt, iż na terenach oznaczonych w planie symbolem literowym ZL dopuszczalne jest lokalizowanie obiektów ściśle związanych z gospodarką leśną nie zmienia przeznaczenia tych terenów i nie uprawnia do uznania tych terenów za tereny przeznaczone pod zabudowę.
Spółka podniosła, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1470/11 oraz w „poprzedzającym go” wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 482/11, którego fragment zacytowała. Stwierdziła, iż z regulacji § 58 planu wynika ponadto, że na terenach oznaczonych w planie symbolem literowym ZL, obowiązują następujące zasady i warunki scalania oraz podziału nieruchomości: zakaz podziału terenu na działki budowlane; nie ustala się obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości.
Powyższa regulacja wskazuje, iż tereny oznaczone w planie symbolem literowym ZL nie mogą być dzielone na działki budowlane, co dodatkowo potwierdza, że grunty leśne oznaczone symbolem ZL nie są przeznaczone pod zabudowę. Spółka oceniła, iż w konsekwencji warunek, aby przedmiotem sprzedaży były grunty inne niż budowlane i przeznaczone pod zabudowę należy uznać za spełniony.
Na potwierdzenie swojego stanowiska powołała fragment wyroku NSA w składzie 7 sędziów z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt I FPS 8/10, którego fragment zacytowała oraz wyroki: WSA w Łodzi z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 472/12 oraz NSA z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1628/10. Podsumowując Spółka stwierdziła: opisane w stanie faktycznym grunty leśne stanowią tereny niezabudowane, zgodnie z planem zagospodarowania grunty leśne objęte są zakazem zabudowy, z wyłączeniem obiektów związanych ściśle z gospodarką leśną, wyłączenie obiektów związanych ściśle z gospodarką leśną spod zakazu zabudowy nie zmienia charakteru gruntów leśnych, jako gruntów nie przeznaczonych pod zabudowę.
Z uwagi na powyższe, grunty leśnie nie stanowią ani terenów budowlanych, ani terenów przeznaczonych pod zabudowę w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, a ich sprzedaż podlega zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. Według regulacji art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Z powołanych regulacji wynika, że opodatkowaniu podlegają dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych opodatkowane są tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu, jednak w przepisach podatkowych brak było definicji gruntu przeznaczonego pod zabudowę. Od dnia 1 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 1 pkt 34 lit. a) tiret czwarte ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35) art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług otrzymał następujące brzmienie: „Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”.
Definicję terenów budowlanych ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 33, który został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. i obowiązuje od dnia 1 kwietnia 2013 r. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji i dystrybucji związków chemicznych i jest podatnikiem VAT czynnym. W związku z procesem reorganizacji, planuje dokonać sprzedaży kilku nieruchomości. Przedmiotem sprzedaży będą m.in. niezabudowane grunty leśne (6 działek oznaczonych w planie zagospodarowania symbolami: A1ZL, A4ZL, A5ZL, A6ZL, A9ZL). Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 10 lit. d) planu zagospodarowania przestrzennego, oznaczenia graficzne, zawarte na rysunku planu, są obowiązującymi ustaleniami planu, m.in. symbole literowe identyfikujące tereny o różnych kategoriach przeznaczenia, w tym „ZL - teren zieleni – las”.
Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż dostawa ww. działek – jak słusznie wskazała Spółka – podlegać będzie zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ z treści wniosku wynika, że są to grunty niezabudowane (grunty leśne), a wg zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ich przeznaczenie określono jako teren zieleni – las. Należy podkreślić, iż analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.
Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że ścieżka leśna znajdująca się na działce nr 1, o której mowa we wniosku, nie stanowi budowli w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.