INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2009 r. (data wpływu 31 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa wystawienia faktury korygującej w przypadku otrzymania potwierdzenia dostarczenia towaru do kontrahenta w innym państwie członkowskim - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 31 lipca 2009 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa wystawienia faktury korygującej w przypadku otrzymania potwierdzenia dostarczenia towaru do kontrahenta w innym państwie członkowskim. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka wykonała towar na rzecz unijnego kontrahenta. Z przyczyn niezależnych od niej, towar opuści terytorium kraju po upływie 3 miesięcy. W związku z tym wystawiona zostanie faktura VAT ze stawką podatku w wysokości 22% (towar nie opuści terytorium kraju w momencie jej wystawienia).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do wystawienia faktury korygującej, zmieniającej stawkę podatku z 22% na 0%, w momencie otrzymania potwierdzenia dostarczenia towaru do kraju unijnego kontrahenta? Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji, ma prawo do wystawienia faktury korygującej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju oraz wewnątrzwspónotowa dostawa towarów. Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z przepisem art. 13 ust 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Zakwalifikowanie danej czynności do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w świetle powołanej regulacji, wymaga zatem spełnienia szeregu warunków zarówno o charakterze podmiotowym, jak i przedmiotowym.
Do tych ostatnich należy przede wszystkim zaliczyć fakt wywozu towaru z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jako bezpośredniego następstwa dokonanej przez podatnika dostawy towarów. W świetle dyspozycji art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych i nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42 (ust. 3 ww. artykułu). Z treści złożonego wniosku wynika, że towar po dokonaniu dostawy na rzecz kontrahenta unijnego, nie opuści terytorium kraju. W związku z tym Wnioskodawca wystawi fakturę VAT ze stawką podatku w wysokości 22%. Towar opuści terytorium kraju po upływie około 3 miesięcy.
Istotną kwestią dla rozstrzygnięcia zagadnienia przedstawionego we wniosku jest ustalenie, w oparciu o regulacje ustawy o podatku od towarów i usług, charakteru dokonanej przez Wnioskodawcę czynności. Nie może budzić wątpliwości fakt, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, dokona czynności odpłatnej dostawy towarów na rzecz kontrahenta, której konstytutywnym elementem będzie przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Jednak mając na uwadze cyt. wyżej definicję wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, należy stwierdzić, że dla uznania danej czynności za taką dostawę - w rozumieniu przepisów ustawy - powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki: winna mieć miejsce jedna z czynności określonych w przepisach art. 7 ustawy, w konsekwencji tej czynności, nastąpić musi wywóz towaru z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego.
Powyższe przesłanki mają charakter faktyczny i powinien je łączyć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie czynności (tu: sprzedaży) towar musi opuścić terytorium kraju, celem dostarczenia go do innego kraju członkowskiego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności, nabywa prawo do rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się poprzez przeniesienie prawa własności towaru).
Niewystąpienie jednej z przesłanek, np. brak przemieszczenia towarów, jako bezpośredniego następstwa dokonanej przez podatnika dostawy towarów – tak jak będzie to miało miejsce na gruncie niniejszej sprawy - sprawi, że czynność taka nie będzie spełniać wymogów niezbędnych dla uznania jej za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, po stronie sprzedawcy. Tym samym zaplanowana przez Wnioskodawcę dostawa towarów na rzecz kontrahenta unijnego, o ile – jak wynika z treści złożonego wniosku – przemieszczenie nastąpi po upływie około 3 miesięcy, nie będzie mogło zostać uznane za dostawę wewnątrzwspólnotową w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Wywóz tych towarów, który będzie miał ostatecznie miejsce po upływie określonego czasu od dostawy, nie będzie bezpośrednią konsekwencją przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, będzie natomiast efektem dyspozycji kontrahenta przemieszczającego własny towar. W związku z tym nie będzie podstaw do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% (właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów), a co za tym idzie wystawienia w tym zakresie faktury korygującej, o ile pierwotna faktura VAT faktycznie zostanie wystawiona w sposób opisany we wniosku.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.