INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2009 r. (data wpływu 3 sierpnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 22 października 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi holowania drogą morską kadłuba jachtu z nadbudówką na trasie Polska-Holandia - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 sierpnia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 22 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi holowania drogą morską kadłuba jachtu z nadbudówką na trasie Polska-Holandia. W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego. W przedmiocie działalności Spółki znajduje się transport morski i przybrzeżny towarów (PKD 5020Z), wynajem środków transportu wodnego (PKD 6340A).
W dniu 13 marca 2009 r. Spółka zawarła z podmiotem polskim, posiadającym polski NIP, umowę na wykonanie usługi holowania morskiego, której przedmiotem było holowanie statkiem Wnioskodawcy kadłuba jachtu z nadbudówką na trasie port w S.- port (Holandia). Kadłub jako jednostka w budowie - zgodnie z podpisaną umową - zarejestrowana była w Holandii, a armatorem była firma holenderska. Wnioskodawca nie otrzymał od zleceniodawcy usługi (firmy polskiej) dokumentów dotyczących reprezentowania armatora. Spółka sklasyfikowała usługę jako usługę holowania i pchania w transporcie morskim i przybrzeżnym PKWiU 50.20.22. Usługa była wykonana statkiem holującym obsadzonym załogą Spółki (art.
216 Kodeksu morskiego). Spółka wskazała, że odpowiedzialność za prawidłowy przebieg usługi holowania określają przepisy art. 218 Kodeksu morskiego, z którego wynika zasada domniemania odpowiedzialności statku holującego, chyba że szkoda jest wynikiem okoliczności, za które statek holujący nie ponosi odpowiedzialności. W umowie ustalono cenę usługi holowania kadłuba na kwotę netto 33.000 Euro plus stawka podatku od towarów i usług 0%. Usługa została wykonana w dniach 15-20 marca 2009 r. W dniu 13 marca 2009 r. na konto Spółki wpłynęła kwota 73.914,00 zł, stanowiąca 50% ceny ryczałtowej. Zaliczka została zafakturowana ze stawką 22%.
Po zakończeniu usługi wystawiono fakturę końcową, również ze stawką podatku 22%. Zleceniodawca zapłacił należność udokumentowaną fakturą końcową bez 22% podatku od towarów i usług i podał w piśmie z dnia 7 maja 2009 r., że usługa objęta jest 0% stawką podatku z tytułu eksportu towaru i usług transportu międzynarodowego - zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 21 i 23 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz przedstawił dowód odbioru technicznego kadłuba przez firmę holenderską z dnia 20 marca 2009 r. i świadectwo odprawy towaru w Urzędzie Celnym z dnia 12 marca 2009 r. dla towaru o statucie wspólnotowym poza procedurą tranzytu wspólnotowego.
Zleceniodawca nie przedstawił dokumentów, z których wynikałoby docelowe przeznaczenie towaru dla odbiorcy spoza państw Wspólnoty Europejskiej. Nie przedstawił również dokumentów, z których wynikałoby, że jest to dostawa wewnątrzwspólnotowa towaru zgodnie z art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług. Zleceniodawca nie zapłaci 22% podatku od towarów i usług dobrowolnie. Spółka wskazała, że dla celów dochodzenia zapłaty reszty należności (22% podatku od towarów i usług) konieczna jest interpretacja przepisów art. 42 i art. 83 ust. 1 pkt 21 i 23 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, usługa holowania przez Wnioskodawcę drogą morską jachtu w budowie (kadłuba), należącego do armatora w Holandii, na zlecenie pośrednika w transporcie, mającego siedzibę w Polsce, na trasie port S.-port w Holandii, bez wskazania kraju docelowego, pozwala Wnioskodawcy na zakwalifikowanie takiej usługi jako eksportu towaru i usługę transportu międzynarodowego (art. 83 ust. 1 pkt 21 i 23 ustawy) lub jako dostawę wewnątrzwspólnotową towaru (art. 42 ustawy) i zastosowanie do takiej usługi 0% stawki podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie przedstawionych przez zleceniodawcę (firmę polską) dokumentów, dla usługi holowania drogą morską kadłuba jachtu w budowie na trasie Port S. - Port (Holandia) Spółka nie mogła zakwalifikować usługi holowania jako wynajmu statku holującego, usługi w transporcie międzynarodowym ani też jako transportu związanego z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów i w związku z tym prawidłowo zastosowała stawkę podstawową dla usług krajowych – 22%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powyższego przepisu wynika zasada, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatne świadczenie usług, w sytuacji, gdy miejscem świadczenia (określonym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju. Podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym.
Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostały wykonane w tym państwie, tj. te czynności, które zostały uznane za wykonane w danym miejscu. Przez terytorium kraju, zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast terytorium państwa członkowskiego, to terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Wspólnoty (art. 2 pkt 4 ustawy). W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez: dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”. Z powyższej regulacji wynika, że daną dostawę można uznać za eksport towaru, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: wywóz musi nastąpić poza terytorium Wspólnoty, wywóz musi być dokonany w wykonaniu czynności, o których mowa w art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. dostawy towarów rozumianej jako przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, wywóz musi być potwierdzony przez urząd celny wyjścia towaru, wywóz musi być dokonany bądź to przez dostawcę lub na jego rzecz, bądź przez nabywcę, mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.
Na mocy art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. W myśl art. 41 ust. 3 ww. ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Z cyt. przepisu art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że dla potraktowania transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów muszą zaistnieć dwa konieczne elementy.
Musi wystąpić wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego (przez wywóz należy rozumieć faktyczne przemieszczenie towarów na terytorium innego państwa członkowskiego) i wywóz ten musi nastąpić w wyniku dokonania dostawy – warunek ten jest odbiciem wymogów dotyczących nabycia, gdzie konieczne jest, aby miało miejsce nabycie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, co następuje w wyniku dokonanej dostawy.
W myśl postanowień zawartych w art. 83 ust. 1 pkt 21 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów: dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu, świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia i pośrednictwa, dotyczących towarów eksportowanych.
W odniesieniu do usług wymienionych w ww. przepisie, prawo do zastosowania 0% stawki podatku ustawodawca uzależnił – jak wynika z zapisu ust. 2 tegoż artykułu – od prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tych przepisach. Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.
Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, na mocy ust. 3 pkt 1 tego artykułu, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów: z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju, z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt), z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju; W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 27 ust. 1 ustawy, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Od powyższej zasady wprowadzono szereg wyjątków, określających inne, niż wynikające z zasady ogólnej, miejsce świadczenia usług, z uwagi na ich charakter.
I tak, w myśl art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy, w przypadku świadczenia usług transportowych, miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28. Z treści art. 28 ust 1 ustawy wynika, że w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna.
W przypadku, gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer (ust. 3 powołanego artykułu). Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż na zlecenie podmiotu krajowego posiadającego polski NIP Spółka wykonała usługę holowania morskiego na trasie Port w S.-Port (Holandia), której przedmiotem był kadłub jachtu z nadbudówką.
Kadłub, jako jednostka w budowie zarejestrowana była w Holandii, a armatorem była firma holenderska. Wnioskodawca nie otrzymał od zleceniodawcy usługi (firmy polskiej) dokumentów dotyczących reprezentowania armatora. Spółka sklasyfikowała wykonywaną usługę jako usługę holowania i pchania w transporcie morskim i przybrzeżnym PKWiU 50.20.22. Usługa była wykonana statkiem holującym Spółki obsadzonym Jego załogą, z przyjęciem zasady domniemania odpowiedzialności statku holującego za prawidłowy przebieg usługi holowania.
Zleceniodawca przedstawił Spółce dowód odbioru technicznego kadłuba przez firmę holenderską z dnia 20 marca 2009 r. i świadectwo odprawy towaru w Urzędzie Celnym z dnia 12 marca 2009 r. dla towaru o statucie wspólnotowym poza procedurą tranzytu wspólnotowego. Zleceniodawca nie przedstawił dokumentów, z których wynikałoby docelowe przeznaczenie towaru dla odbiorcy spoza państw Wspólnoty Europejskiej. Nie przedstawił również dokumentów, z których wynikałoby, że jest to dostawa wewnątrzwspólnotowa towaru zgodnie z art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług.
Treść wniosku wskazuje, że świadczenie Spółki nie spełnia definicji dostawy towarów określonej w art. 7 ustawy, w jego wyniku nie dochodzi bowiem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z tego powodu w odniesieniu do okoliczności przedstawionych we wniosku wykluczone jest stosowanie regulacji art. 42 ustawy dotyczących opodatkowanej 0% stawką podatku od towarów i usług wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów a także przepisów uprawniających do zastosowania preferencyjnej stawki podatku do eksportu towarów (art. 41 ust. 4 i ust. 11 ustawy).
Brak jest również podstaw, aby świadczoną przez Wnioskodawcę usługę zakwalifikować do usług transportu międzynarodowego, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, gdyż transport towaru odbywa się w ramach terytorium Unii Europejskiej i na żadnym etapie nie przebiega na terytorium państwa trzeciego. Również norma art. 83 ust. 1 pkt 21 ustawy nie znajdzie zastosowania w okolicznościach przedmiotowej sprawy, bowiem usługi holowania (transportu) nie wymieniono w katalogu usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów, które korzystać mogą z 0% stawki podatku, nie wspominając już, iż nie dochodzi do eksportu w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy.
Analizując przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz całokształt powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, iż wykonana przez Spółkę usługa holowania (transportowa) na trasie Polska-Holandia stanowiła wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów, która z uwagi na fakt, iż transport rozpoczął się w Polsce, jak również jej nabywca nie podał Wnioskodawcy numeru, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, winna być opodatkowana na terytorium kraju 22% stawką podatku od towarów i usług.
Jednocześnie informuje się, że zgodnie z art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym interpretację indywidualną wydaje się wyłącznie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku i pismach stanowiących jego uzupełnienie, a nie dołączonych do niego dokumentów. Zatem załączone do wniosku kserokopie dokumentów nie były przedmiotem merytorycznej oceny.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.